هاشمی رفسنجانی که از مناصب دولتی و حکومتی، تنها ریاست مجمع تشخیص مصلحت نظام برایش باقی مانده نسبت به چگونگی تبلیغات دولتی در سالگرد پیروزی انقلاب ایران در سال 57 اعتراض کرده است.

وی گفته است که برنامه‌های فرهنگی و تبلیغی این ایام باید «در خور و شان و بزرگی آن باشد و از انجام برنامه‌های کم‌محتوا و سخیف مانند بی‌سلیقگی در استفاده از ماکت‌های مقوایی که بعضا می‌تواند مورد اعتراض مردم فهیم و سوءاستفاده دشمنان انقلاب نیز قرار گیرد، خودداری شود.»

پیش از این صدا و سیمای جمهوری اسلامی نیز به ماکت مقوایی بنیانگذار جمهوری اسلامی در یک گزارش خبری تلویزیونی اعتراض کرده بود.

انتشار تصاویر «امام مقوایی» در اینترنت، موجی از طنزهای سیاسی را در این زمینه در پی داشت.

بر اساس گزارش این کمیته، کنجاره پس از بازداشت در محل کارش، به محلی نامعلوم منتقل شده است.

ماموران امنیتی، غروب همان روز، با مراجعه به منزل کنجاره، اقدام به ضبط برخی کتب، فیلم‌ها، وسایل و کامپیوتر وی کرده و ضمن توهین و ارعاب، به تفتیش کامل آن محل پرداختند.

طی هفته‌های اخیر و در آستانه انتخابات مجلس، فشار بر روزنامه‌نگاران و فعالان اینترنتی بیشتر شده است.

به گزارش خبرنگار خودنویس، انجمن اجتماعی و فرهنگی ایرانیان در فرانسه، بزرگداشت صادق هدایت، نویسنده بوف‌کور، را در پاریس برگزار می‌کند.

این بزرگداشت شامل سه برنامه در سه روز مختلف است.

هدایت در آینه تاریخ در روز نهم سپتامبر، هدایت از زاویه هنرهای نمایشی در روز یازده سپتامبر، و سینما و هدایت (همراه با نمایش فیلم) در روز دوم اکتبر 2012 برگزار می‌شود.

این برنامه‌ها در محل انجمن اجتماعی و فرهنگی ایرانیان در فرانسه برگزار خواهد شد.

سال گذشته میلادی نیز نمايشگاه نقاشي‌ها و عكس‌هاي صادق هدايت همزمان با سلسله‌ برنامه‌هاي بزرگداشت صادق هدايت از 9 سپتامبر 2011 توسط انجمن اجتماعي و فرهنگي ايرانيان در فرانسه برگزار شد.

صادق هدایت یکی از بزرگترین نویسندگان ادبیات مدرن فارسی در قرن بیستم است که در پاریس خودکشی کرد و در گورستان پرلاشز به خاک سپرده شد.

محمد نوری‌زاد بیست و یکمین نامه سرگشاده خود را خطاب به رهبر جمهوری اسلامی منتشر کرده است.

وی در بخشی از نامه‌اش نوشته است: «شاید بفرمایید آیا این آزادی نیست که تو- نوری‌زاد – هرهفته سخنان شرم‌آور می‌پراکنی؟ که می‌گویم: من آقا جان، جانم را کف دست گرفته‌ام. مأموران شما پلیدترین رفتارها را با من و خانواده‌ام پرداخته‌اند. من چیزی برای ازدست ندارم. من و خانواده‌ام خود را مهیای همه‌ی آسیب‌ها ساخته‌ایم. کسی که به استقبال یک چنین سرنوشتی شتافته، این مقدار آزادی را از حلقوم حاکمان بیرون می‌کشد. اسم این آزادی نیست. اسمش هیاهوی پیش از مرگ یک محکوم به اعدام است.»

نوری‌زاد در این نامه به مقایسه خامنه‌ای و خاتمی پرداخته و گفته است که خاتمی «خواستنی‌تر» از خامنه‌ای است.

این مستندساز در بخشی از نامه خود آورده است: « پولهای تریلیاردی این مردم است به دستورو فرمان وخواست شما به سمت افغانستان وحزب الله و لبنان و سوریه و هزارجای دیگر سرازیرشده. ایرادی نداشت اگر مردم ایران می‌دانستند پولشان به فرمان شما به چه منظوری و به کجاها رفته و می‌رود. حضرت علی(ع) اگر بجای شما بود حتماً فهرستی از جابجایی پول مردم را منتشر می‌کرد و رضایتشان را جویا می‌شد. شما نمی‌دانم چرا به این مهم دست نمی‌برید؟»

وی با بیان این‌که «متأسفانه کشوری دراین جهان مشتاق شما نیست» ادامه داده است: «مگرقرار نبود آوازه انقلاب ما را جهانیان بشنوند و مشتاق ما شوند؟ خوب بسم الله، این جهان و این ما و این رهبرفکری ما. رهبر ما برای این ارتباط کجا باید برود؟ واساساً کجا راهش می‌دهند؟ جایی غیر از چین و روسیه آیا؟ که از پول ما کیسه‌ها پرکرده‌اند؟ همین چین و روسیه آیا به سخنانی مشتاقند که ما بیرقش کرده‌ایم؟ یا به پول‌های بی‌زبان توی جیبِ ما؟»

متن کامل بیست و یکمین نامه نوری‌زاد به خامنه‌ای را اینجا بخوانید.

ماسون‌های ریشو و همکاری ساواک و توده!

از همه دار دنیا فقط یک صدا و سیمای کوفتی باقی مانده بود که هنوز تحت نظارت رهبری است و از شر جریان منحرفی و مجلس دور، که هفته گذشته متوجه شدیم آن هم ظاهراً در دست ساواکی ها و توده‌ای‌ها و فراماسونرها بوده و ما خبر نداشتیم!

فرج الله سلحشور یکی از کارگردان های مشکل‌دار سینما و تلویزیون ایران که اخیراً به دلیل «دزدی ادبی» سناریوی پروژه عظیم یوسف پیامبر (همان یوزارسیف خودمان) از روی کتاب یک بنده خدا، به سه سال زندان و یک میلیارد و خرده‌ای جریمه و یه تعداد ناقابلی شلاق محکوم شده است، در گفتگو با سایت ۵۹۸ در باره شرایط فرهنگی و سیاسی حاکم بر صدا و سیمای ضرغامی گفته است:

 «آن کسانی که دارند به این صدا و سیما خط و جهت می‌دهند، سه گروه‌اند که از قدیم هم اینها بودند  که بر سیما حاکم بودند و الآن هم حاکم‌اند. به عبارت دیگر، پهلوی از این مملکت رفته، ولی اعتقاداتش و نوچه های فرهنگی‌اش هنوز مانده و از طریق صدا و سیما دارد ترویج می‌شود.»

سلحشور درباره این سه گروه هم توضیح داده است که: «چه کسانی مروج آن فرهنگ اند؟ ۱- ساواکی‌ها که عوامل حکومت سابق بودند و اینها همه شان از بین نرفتند در حکومت ما و هنوز در صدا و سیما وجود دارند. ۲- توده‌ای‌ها؛ هنر ما اعم از نمایش، سینما و سیما، از قدیم دست توده‌ای ها بوده و هنوز هم هستند.۳- فراماسون‌ها؛ ما یک دونه از لژهای ماسون رو در این مملکت جمع نکردیم. بسیاری از فراماسونرها هنوز وجود دارند و اونها خوب می‌دونند که کاربرد سیما چیست؟ اینها ماندند، ریش گذاشتند، لباس ظاهر الصلاح پوشیدند، حتی نماز هم می‌خوانند و دارند خط می‌دهند به سیما. اینطور نیست که سیما را به دست ما سپرده باشند که آن را به خدمت انقلاب در بیاوریم».

این که حالا ساواکی‌ها و توده‌ای‌ها چه طوری آب شان در یک جوی می‌رود و با هم همکار شده‌اند بماند اما این فراماسونرهای ریشو واقعا نکته حائز اهمیتی بود!

اگر سابق بر این عکس اعضای لژهای فراماسونری را با لباس‌های اعیان و اشراف در کتاب‌ها می‌دیدیم احتمالا در جلد سوم کتاب «فراموش‌خانه و فراماسونری» که بعدها منتشر می‌شود همه با عبا و عمامه و ریش و پشم و چفیه هستند!

تندیس تمام قد «چماق» در شهر کرج

هفته گذشته همزمان که ملت مشغول لوله کردن مقوای امام بودند کمی آن طرف‌تر در شهر کرج مدیر کل بنیاد شهید این شهر از زمین خوردن کلنگ ساخت و نصب «تندیس تمام قد حاج بخشی» در یکی از میادین اصلی شهر کرج خبر داد!

این که حاجی بخشی پس از عمری تلاش و تحمل فشار زیاد به دلیل کار در گروه فشار! از طریق سکته به لقاالله پیوست و اساسا امور مربوط به حاجی بخشی چه ربطی به بنیاد شهید دارد به کنار، اما واقعاً کسی فکرش را می‌کرد که روزی روزگاری در ایران تندیس آریوبرزن و آرش کمانگیر به پایین کشیده شود و تندیس حاج بخشی (معروف به بخشی دیوونه) که عمری را در چماق‌گیری و چماق‌کشی علیه دانشجویان، فعالان سیاسی و روزنامه‌نگاران و آتش زدن سینماها و کتاب فروشی‌ها و برهم زدن تجمعات سیاسی و فرهنگی صرف کرد به عنوان سمبل و نشانه در کشور نصب شود!

نقش ادیسون در دربی ۷۴

هفتاد و چهارمین دربی ایران را در شرایطی پشت گذاشتیم که یک روز قبل از آن در دربی مصر میان دو تیم المصری و الاهلی به دلیل هجوم تماشاگران فوتبال به داخل زمین و زد و خورد وحشیانه، ۷۳ کشته و ۱۶۷ نفر زخمی تحویل جامعه ورزش مصر شده بود.

در دربی تهران هم یک لیبیایی، در عرض ده دقیقه چنان دماری از روزگار  استقلالی ها درآورد که حالا حالاها در خاطره‌ها باقی خواهد ماند و از خاطر هر کسی برود بعید است از خاطر این همسرجان! ما برود که دو روز است کلیه امور منزل اعم از پخت و پز، رفت و روب، خرید و البته تلفن حرف زدن با خواهران مکرمه را تعطیل کرده و به جشن و پایکوبی مشغول است!

و البته از فرط خوشحالی تا اطلاع ثانوی بی خیال مهریه شده که همزمان با افزایش قیمت طلا هر روز عندالمطالبه‌تر می‌شد!

اما یک نکته جالب در میان همه حاشیه‌های دربی به یادماندنی هفتاد چهار بود که ذکر آن خالی از لطف نیست.

برای اولین‌بار در دربی تهران برق ورزشگاه آزادی بین دو نیمه مسابقه استقلال و پرسپولیس به طور کامل قطع شد و ورزشگاه در خاموشی مطلق قرار گرفت. حتی رختکن ورزشگاه‌ها نیز نور نداشت. تماشاگران با نور موبایل ورزشگاه را روشن کرده بودند.

در این بین تماشاگران استقلال که تیمشان نیمه اول را یک بر صفر برده بود نگران بودند که برق ورزشگاه مجدداً وصل نشود و احتمال آن می‌رفت که بازی نیمه‌کاره بماند و به روز دیگری منتقل شود به همین دلیل زمانی که برق ورزشگاه وصل شد، استقلالی‌ها بی خبر از آن که چه تراژدی تلخی در پایان بازی در انتظارشان است، یک صدا تشویق می کردند: «ادیسون استقلالی!»

غافل از این که جناب ادیسون اگر استقلالی بود معرفت به خرج  می‌داد و برق ورزشگاه را وصل نمی‌کرد تا این بلا سر استقلال نمی‌آمد!

راستی یک نگاه بدون شرح هم به گلزن‌های هفته 24 لیگ برتر فوتبال ایران! دقت بفرمایید ایران! بیاندازید بد نیست!

توزی رودریگرز برای تراکتورسازی، فونیکه سی برای نفت آبادان، ژوسلی فریرا برای نفت تهران، ایمون زائد برای پرسپولیس، لئون پاچاچیان برای نفت آبادان، عماد رضا برای سپاهان، آندره رینالدو دسوزا برای فولاد اهواز...

بوی شجونی، رقص مایکل

یعنی من حاضرم با کله بروم جهنم از گرما کباب بشوم اما با این جعفر شجونی، عضو جامعه روحانیت مبارز تهران، در بهشت نباشم!

البته مشکل فقط خود جعفرخان شجونی نیست وگرنه به خاطر «تحت الانهار فیها خالدون» و مخلفاتش! هم که شده یک جوری با او کنار می آمدیم، اما هفته پیش همین شجونی در همدان گفته که «روحانیت اصیل بوی بهشت می‌دهد٬ خداوند با علما قرارداد امضا کرده. صدام با آن همه خباثت و رذالت از روحانیون تمجید می‌کرد.»

خلاصه اگر خواستید از اوضاع و احوال بهشت و آب و هوای آن خبردار شوید یکی از این روحانیون اصیل (امام جمعه مسجد محله) را گیر بیاورید و حسابی بو کنید تا از هر چه بهشت و فیها خالدونش است کلهم اجمعین بیزار شوید و همان ته موتورخانه جهنم را به حوری و پری بهشت ترجیح بدهیم و همانجا گرم و نرم بشینید و مایکل جکسون هم برایتان بریک بزند!

اصغر، شیرین می‌شود!؟

در روزهایی که عمو اصغر فرهادی بی خیال همه جا، سوار بر بولدوزر تخت‌گاز دور  را بار کامیون می‌کند برخی از اصولگرایان نگرانند که نکند عمو اصغر ما شیرین شود!

هفته گذشته باز هم این سایت ۵۹۸ (همان ماجرای جام زهر فرمانده کل مقوا!) نوشته است که «آیا غرب با اهمیت دادن به فیلم "جدایی نادر از سیمین" می‌خواهد فرهادی را به مانند شیرین عبادی که با اهدای جایزه صلح نوبل تبدیل به چهره جهانی شد به یک چهره سرشناس اپوزیسیونی تبدیل کند؟».

این سایت در گزارش خود نوشته که این جایزه‌ها برای ضربه زدن به نظام است و نباید از این نوبل‌ها و اسکارها چنان کله‌پا شویم که بعد از اتفاق تازه متوجه شویم از کجا خورده‌ایم»

خلاصه ما متوجه شدیم جایزه اسکار علاوه بر اعتباراتی که در عرصه هنر و سینما برای برندگان آن به دنبال دارد کاربرد دیگرش کله‌پا کردن مسئولین نظام است به شکلی که این مسئولین نسبتاً باید مراقب باشند تا متوجه شوند از کجا خورده‌اند تا احیاناً بتوانند بعد از خوردن، هسته‌اش را تف نمایند!

آغاز به کار شعب استانی بانک جمکران!

به نظر می‌رسد همرمان با بحران اقتصادی و نوسانات ارز و طلا، کار و کاسبی چاه جمکران هم چندان تعریفی ندارد و مدیران این مجموعه زیارتی - خرافاتی!، به فکر راهکارهای جدید برای جبران افت بازار و تامین مخارج هنگفت چاه مذبور برآمده‌اند.

سایت شیعه نیوز، به نقل از معاون فرهنگی این مسجد، از آغاز به کار شعبه مسجد جمکران در تهران خبر داد.

حالا کار این شعبه چه هست هم خیلی جالب انگیز است!

معاون فرهنگی مسجد جمکران «با اعلام شماره حساب دفتر نذورات مسجد جمکران» گفته که «شهروندان تهرانی می توانند هدایا و نذورات خود را تنها از طریق دفتر نمایندگی مسجد مقدس جمکران که در خیابان پیروزی ایستگاه صد دستگاه واقع شده است، ارائه دهند و هر مرکز یا محلی جز این دفتر مجاز به دریافت نذورات و هدایا نیست»

یعنی در واقع، چه کاری هست ملت راه می افتند و می روند جمکران و در چاه نامه می اندازند! و تازه هر ماه هم تولیت آستان مسجد جمکران باید زنگ بزند به تخیله چاه و کلی هزینه کند تا این کاغذها را از داخل چاه خارج کند!

افضل آن است که از همان تهران به بانک بروند و مایه تیله را بریزند به حساب و خلاص!

با یک حساب سرانگشتی اگر مسجد جمکران بتواند در چند شهر بزرگ دیگر هم شعب استانی خود را افتتاح کند به زودی می توانیم شاهد تغییر کاربری جمکران از «مسجد» به «بانک» و افتتاح حساب قرض الپَسنَده بانک جمکران در شعب سراسری باشیم و ملت به جای نامه، اوراق بهادار به چاه الکترونیکی جمکران واریز نمایند!

در حالی‌ به سالگرد قیام ۲۵ بهمن و شکست سکوت جنبش مدنی ملت ایران نزدیک می‌شویم که برخی‌ از گروه‌های فعال به دادن فراخوان برای تکرار حضور مردم و برخی‌ دیگر نه در مخالفت با جنبش بلکه در مخالفت با گروه‌های دعوت کننده به واکنش پرداخته‌اند؛  علت این مجادلات هر چه که باشد نتیجه افزایش واگرایی اپوزیسیون و به نفع استبداد حاکم خواهد بود.

قدر مسلّم این است که سال گذشته در چنین روزی مردم با ورود چندین باره به میدان به رژیم و جهان نشان دادند که خیزش سبز ملت ایران آتشی است که جز با سرنگونی استبداد حاکم فروکش نخواهد کرد؛ بر این اساس ۲۵ بهمن یک مناسبت ملی است و پاس‌داشت آن و دستاوردهایش وظیفه تمام مخالفین جمهوری اسلامی از چپ تا راست می‌باشد ۲۵ بهمن متعلق به تمام ملت ایران بوده و به هیچ گرایش و شورا !و یا کنگرهٔ‌ای! منحصر نیست

در وب گردی‌های روزانه به مواردی بر می‌خوریم که بحث از حمایت یا عدم حمایت فلان رهبر یا سازمان از گرامی‌داشت ۲۵ بهمن هستیم هشیار باشیم که آنچه امروز خواست رژیم مقوایی خمینی است بالا گرفتن همین مباحثات تفرقه زاست، امروز جنبش سبز ملت ایران که از همان آغاز با ایده «هر شهروند یک رهبر هر رهبر یک شهروند مبارز» شکل گرفته با خرد جمعی پیش می‌رود و نیازی به سفارش یا فراخوان کسی‌ یا گروهی ندارد هر چند که آحاد ملت به فرهیختگان و پیش‌قراولان خود با دیدهٔ عزت و احترام می‌نگرد و حضورشان در جنبش را موجب نزدیک کردن روز پیروزی بر دیو استبداد می‌داند.

اکنون زمان اتحاد و مبارزهٔ آرمانی برای پیروزی است و ملت ایران منتظر هیچ از ما بهتری برای فرمان دادن نخواهد ماند.

-------------

مطالب بلاگستان و کلیه مطالب رسیده از اعضا، معرف دیدگاه شخصی نویسندگان است نه سایت خودنویس.

سر دوراهی می‌شینم، خودمو تنها می‌بینم!

راحت‌ترین راه این است که به فرزندانتان بگویید تا برای شما سیستم مورد نیازتان را تعیین کنند ولی توقع نداشته باشید فهرستی که از امکانات مورد نیازتان برایشان اهمیتی داشته باشد و همانی باشد که شما به آن نیاز دارید و نه آن‌ها.

خود من اگر مادرم بخواهد کامپیوتر بخرد ترجیح می‌دهم بتوانم بازی‌های مورد علاقه‌ام را روی آن اجرا کنم تا وقتی که خواستم از روی لپ تاپم به پشت میزتحریرش کوچ کنم.

شاید هم می‌خواهید در همین یک زمینه خاص قید روابط خانوادگی را بزنید تا تصمیمی مستقل بگیرید. اما از کجا معلوم که فروشنده بر اساس سود بیشتر و راحتی تهیه قطعات برای شما سیستمی را انتخاب نکند که تناسب کمتری با انتخاب فرزند کامپیوترباز شما داشته باشد؟

از نمایندگی می‌خرید؟ اگر ایران هستید، تقریبا هیچ نمایندگی‌ای وجود ندارد که شما بتوانید به آن جا رفته و نیازهای خود را اعلام کنید و سیستم مناسب شما را تحویل‌تان داده تا با خیال راحت به خانه بیاورید.

از سایت‌های آن لاین خرید می‌کنید؟ ابدا! فکرش را هم نکنید. هیچ سایتی نیست که خیال کاربران اینترنتی داخل ایران را از خرید یک کامپیوتر شخصی راحت کند. پس چاره چیست؟ دست‌ها را بالا بزنید و خودتان «کارشناس» خرید کامپیوتر شوید! دست بردارید از اشاره‌هایی مثل رشته دانشگاهی غیرمرتبط با کامپیوتر و سن زیاد و ترافیک و آلودگی هوا. 

کامپیوتر واسه چی چی مه؟

نخستین پرسش این است که اساسا چه نیازی به کامپیوتر دارید؟ یک کاغذ بردارید و هر چیزی که شما را به این فکر انداخته فهرست کنید. هدف شما چیست؟ برای نمونه، می‌خواهید یادداشت روزانه بنویسید ولی کسی نتواند آن ها را بخواند؟ دلتان برای روزنامه خواندن سال ها پیش تنگ شده؟ از این که دیگران خبرآور شده‌اند خسته‌اید و می‌خواهید این شما باشید که به دوستان و خانواده اخبار مهم روز را اطلاع می‌دهید؟ یا شاید هم می‌خواهید با اقوامی که ساکن جای دیگری از دنیا هستند چت تصویری کنید؟ موسیقی گوش دادن چی؟ نمی‌خواهید فیلم ببینید؟ نمی‌خواهید خود را در فیس‌بوک غرق کنید تا گذر عمر را فراموش کنید؟ همه‌ی این‌ها و خیلی موارد دیگر می‌تواند انگیزه‌های خرید یک کامپیوتر شخصی باشد. اما چرا لپ تاپ نخرید؟ نخستین کار انتخاب یکی میان کامپیوتر شخصی و لپ‌تاپ است. 

کامپیوتر شخصی یا «پی سی» به همین کامپیوترهای بزرگی گفته می‌شود که «رومیزی» یا «دسکتاپ» هم خوانده می‌شوند. این اصطلاح به کامپیوترهایی گفته می‌شود که برای استفاده شخصی و خانگی به کار می‌رود.

نخستین کامپیوتر شخصی را شرکت بزرگ «آی بی ام»، سال ۱۳۶۰ به بازار عرضه کرد و بعد از آن کودور ۶۴ که در ایران هم بسیار محبوب بود، نسل بعدی آن‌ها محسوب می‌شد.

اکنون دیگر کسی این کامپیوترها را به نام آی بی ام نمی شناسد، شرکت‌های بزرگی در دنیا هستند که کامپیوتر شخصی تولید می‌کنند. اما به طور تقریبی می‌شود گفت هیچ کدام از آن‌ها در ایران نمایندگی ندارند. 

سمبل می‌کنی؟ «اسِمبِل» می‌کنیم!

روال کار در ایران به این صورت است که یک کامپیوتر شخصی را با قطعات مختلفی از محصولات متعدد شرکت‌های مختلف، سوار هم می‌کنند که به این کار «اسمبل» کردن می‌گویند. این روش سال‌هاست در ایران رواج دارد و شغل زیادی تولید کرده است. بسیاری از جوانان دوره‌های اسمبل کردن می‌بینند و خیلی‌های آن ها هم خود بر اساس تجربه این کار را می‌آموزند. شاید شما هم شنیده باشید که کسی در حال توصیه به جوانی که در حال انتخاب رشته دانشگاه بوده گفته باشد : «سخت‌افزار می خواهی بخوانی که چه بشود؟ در ایران برای بستن کامپیوتر نیازی به مهندس سخت افزار بودن نیست که، نرم‌افزار بخوان و پیشرفت کن»!

لپ تاپ بگیرم، لپ تاپ نگیرم، لپ تاپ بگیرم، لپ تاپ نگیرم

اما لپ تاپ چی؟ لپ تاپ، نوع دیگری از کامپیوتر است که اگرچه این هم شخصی ست اما به این نام خوانده نمی‌شود. این رایانه‌ها هم قدرت محاسباتی و عملیاتی‌ای نظیر رایانه‌های شخصی دارند، قابل حمل هستند، اغلب دوست داشتنی‌تر از کامپیوترهای شخصی هستند، متاسفانه صفحه نمایش (مانیتور) کوچک‌تری دارند و خوشبختانه جای کمتری را در خانه اشغال می‌کنند و قیمت آن‌ها هم معمولا بیشتر از کامپیوترهای شخصی ست. 

نخستین تصمیم این است که کدام از این ها به دردتان می‌خورد. پیش خود به پاسخ این سوالات فکر کنید: آیا می‌خواهید در رختخواب هم متن بخوانید؟ زیاد به سفر می‌روید؟ بالکن خانه جایی برای خلوت کردن شماست؟ از همه مهم‌تر این که اگر پاسخ به همه این پرسش‌ها مثبت است، حاضرید کمی پول بیشتر بپردازید تا این مزایا را داشته باشید؟ اگر آری، شک نکنید که نیاز به یک لپ تاپ دارید و در غیر این صورت یک کامپیوتر شخصی.

اگر واقعا قصد دارید کامپیوتر شخصی رومیزی داشته باشید، پیشنهاد می کنم یادداشت های «دل و روده‌های یک کامپیوتر شخصی» و «چه مانیتوری باید خرید» را بخوانید. همین طور مطلب « ما مواردی را که چشم شما را بازتر می‌کند جمع‌آوری کرده‌ایم. 

اما اگر پایتان را توی یک کفش کرده‌اید تا لپ تاپ بخرید. به شما به خاطر این که می‌توانید بدون دغدغه سفر کنید و کامپیوتر خود را با خود ببرید، یادداشت‌های شخصی بنویسد و همواره با دوستان و اقوام و آشنایان در ارتباط باشید. فرقی نمی کند چه تصمیمی گرفته‌اید، اما به شما برای انتخاب آگاهانه‌تان تبریک می‌گویم. می‌توانید با مقایسه قیمت و امکانات و البته در مرحله بعدی، توجه به زیبایی و خوش دستی لپ تاپ، به راحتی بر اساس بودجه تان یکی را برگزینید و به خانه ببرید. فقط، گارانتی فراموش نشود.

مطالب مرتبط در خودنویس: 

دل و روده های یک کامپیوتر شخصی

چه مانیتوری باید خرید؟

    من یکی از طرفداران شاهزاده رضا پهلوی هستم.

    و به خاطر لینک طنز و این موضوع از شما انتقادی دارم.

    پیشنهادی به طرفداران شاهزاده رضا پهلوی؛ بیایید یک «بالاپهلوی» راه بیاندازیم.

    خوب من هم یک پیشنهاد برای شما پهلوی ستیز‌ها دارام شما هم برای خودتان یک «بالا پهلوی» ستیز درست کنید تا وسیله خنده وسرگرمی ما وموفقیت روز افزون شاهزاده از طرف شما بی‌فرهنگ‌ها بر علیه این نظام شود که همین طور هم هست ولی بخاطر ارزش شخصیت شاهزاده گرامی من وقت صرف پاسخ به شما بی فرهنگ‌ها می‌کنم.

    اگر خودت را جای شاهزاده می‌گذاشتی الان دهن به طنز ایشان باز نمی‌کردی.

    همین الان هم که می‌بینی مدتی فعال شده‌اند همه تمام حساسیت  و عقده‌ها وحسادت‌ها وکینه و دشمنی شون به سمت ایشان نشانه رفتند، چه برسد به آن موقع، تو مگر خودت چی وکی هستی، و به نظرم تو یک برگ چغندر هم نیستی و ارزش شغل مطبوعات هم نداری..تو اول برو راجع به شاه فقیه تحقیق کن بد دهن واکن...این خاندان احساسی و دل رحم وشریف و وطن‌دوست و ملی‌گرا و مردم دوست و فرهنگ وتمدن دوست و... هستند.

    ما هیتلر جانی و خمینی چوپان‌جانی و دروغ‌گو نمی‌خواهیم وخیلی‌های دیگر مثل اینها...این به چه زبانی بگوییم که دهان شما بسته شود، ما وجود و مرد بودن را با شرافت و با احساس و با وطن دوستی و... می‌سنجیم نه با هیتلر ادم کش وحیوان وخمینی چوپان و دروغ‌گو...[...] بر تو وامثالت که به جایی که مغزت کار کند زبان دراز هست.

    ما هیتلر جانی وخمینی چوپان جانی ودروغ گو نمی‌خواهیم وخیلی‌های دیگر مثل اینها...این به چه زبانی بگوییم که دهان شما بسته شود، ما وجود و مرد بودن را با شرافت وبا احساس وبا وطن دوستی و... می‌سنجیم.

    در ضمن دوباره یک انتقادی به  شما آقای نیک اهنگ دارام که هنوز قسمت نظر خواهی در آن لینک فعال نکردید در صورتی که در موضوع‌های پایین تر قسمت نظر خواهی وجود دارد ودیگران نظر دادند.

    ولی من هم پاسخ هدف بی‌فرهنگی‌تون می‌دهم. چه چاپ بکنید چه نکنید دیگران هم با شما وخانواده گرامی‌تان هم همین رفتار را می‌کنند. تا نتوانید از خودتان دفاع کنید.

    وهمینطور در جاهای دیگر پاسخ سایت بی‌فرهنگ شما  که شخصیت اشخاص برایتان مهم نیست وبه باد مسخره می‌گیرید را می‌بینید

    یک وقت فکر نکنید اگر اون لینک بی‌فرهنگ چاپ کردید و قسمت نظر خواهی برداشتید ما خاموش می‌شویم.