Khodnevis: اینک خودنویس اینک خودنویس ================================================================================ نیک آهنگ کوثر ۱۵ آذر ۱۳۸۸ شاید از خودتان بپرسید خودنویس از کجا سبز شد. اولا ما سبز را دوست داریم، اما بی‌رنگیم! ثانیا، ما در فضای وبلاگی فارسی بوده‌ایم، اما این بار در کنار هم هستیم. خودنویس کار جدیدی نمی‌کند. فضایی را در اختیار هر کسی می‌گذارد که می‌خواهد شهروندروزنامه‌نگار باشد. برای شهروند‌روزنامه‌نگار بودن لازم نیست شاخ غول را بشکنیم! تابستان گذشته، بسیاری از مردم ایران که از وقایع بعد از انتخابات ریاست جمهوری با گوشی‌های موبایل خود فیلم گرفتند و مردم دنیا را از آنچه در ایران می‌گذشت آگاه کردند، شهروندانی بودند که وارد حوزه اطلاع‌رسانی شدند. چرا آغاز کارمان، ۱۶ آذر است؟ چون ۱۳ آبان و روز قدس را دیدیم که شهروند روزنامه‌نگارها دنبال راهی برای انتشار خبرهایشان بودند و شاید با یاری قدیمی‌ترهای وبلاگستان، کارشان راحت‌تر پیش می‌رفت. می‌توانستیم تا اول سال میلادی یا تا نوروز هم صبر کنیم، اما می‌دانیم که بعضی معطل کردن‌ها، تن دادن به سکوتی اجباری است که روز به روز، بیشتر و بیشتر بر جامعه ما سایه می‌افکند. گرچه هویت هر روزنامه‌نگار، بعد از مدتی فعالیت، تبدیل به اعتبار او می‌شود، اما می‌دانیم هویت شهروندان اطلاع‌رسان در ایران، می‌تواند عاملی تهدید کننده علیه امنیت فردی‌شان باشد. گاه اسم مستعار یک فعال اینترنتی خود اعتبار به بار می‌آورد و مخاطبان بدون شناخت "خود" واقعی او، سخنش را می‌پذیرند. بعخی از همکاران ما در خودنویس چنین‌اند. ممکن است بپرسید شرایط همکاری چیست؟ هیچ! می‌توانید به خودنویس بپیوندید و صفحه خودتان را داشته باشید. اگر کارتونیست هستید، کارتون می‌گذارید و "تگ" کارتون را فراموش نکنید البته! اگر اهل درست کردن پادکست هستید، می‌توانید پادکست تولیدی‌تان را اینجا آپلود کنید، و اگر مطلبی هم در کنارش داشتید، هم در بخش وبلاگستان می‌توانید منتشرش کنید، و هم در بخش پادکست. اگر عکاس هستید، عکاس‌خانه صفحه شماست! ویدئوهایی را هم که در یوتیوب گذاشته‌اید را نیز می‌توانید اینجا دوباره منتشر کنید. تنها کد آن ویدیو را باید اینجا تکرار کنید. بخش خبر خودنویس به خبرنگاران شهروند روزنامه‌نگار و کارشان متکی است. این بخش متعلق به شماست. از چند ماه دیگر نیز خودنویس دوزبانه خواهد بود. مهم‌ترین خبرها و پست‌های وبلاگی سایت ترجمه خواهد شد تا رسانه‌های بین‌المللی با کار شهروندان روزنامه‌نگار بیشتر و بیشتر آشنا شوند. شاید بپرسید ما چه محدودیت‌هایی در خودنویس داریم؟ چون اینجا محلی برای تجربه روزنامه‌نگاری شهروندی است، محدودیت‌ها در حد رعایت اصول روزنامه‌نگاری است که در بخش آموزش آورده‌ایم. ممکن است هر کدام از ما در وبلاگ‌های شخصی‌مان، بارها و بارها تندخو هم شده باشیم، اما می‌شود بدون تند شدن برای اثبات حقانیت، واقعیت‌ها را نیز باز گفت. این سوال همیشه در فضای روزنامه‌نگاری ایران وجود داشته که آیا می‌شود بدون موضع، گزارشگری کرد؟ شاید هنوز برای اعتدال زود باشد! اما چرا اینجا در کنار هم تجربه‌اش نکنیم؟