رحمان جوانمردی
۱۸ خرداد ۱۳۸۹
رحمان جوانمردی
هراز گاهی بعضی از رسانههای داخلی در ایران با استفاده از موقعیتهای مختلف و برای زیر سوال بردن کیان و شان مردم کردستان به نشر مطالب و مقالاتی از نویسندگان کرد و غیر کرد میپردازند. اگر همبستگی و همگرایی با مردمان کرد در روزهای تلخ اردیبهشت تسلایی بر دل مادران داغدار این دیار شد، اگر صلای همبستگی با بندیان کرد از ایرانیان فرهیخته و انساندوست بلند شد، عاملان و آمران حکومت دیکتاتوری نیز بهنوبه خود مثل همیشه با تزویر و جعل و دروغ به تحقیر و توهین پرداختند. اينبار عصبانیتشان آشکارتر از همیشه و غیضشان بیشتر از قبل از زبان یکی از کردها که خود را محقق نیز مینامد بیان شد.
در این بیانیه به اهمیت همدلی میان گروههای مختلف کرد و رسانهها برای توجه بیشتر افکار عمومی به احکام اعدام تعدادی از فعالان کرد اشاره شده است. در این بیانیه آمده: «تعداد زیادی از عزیزان ما هنوز در صف اعدامند و عده بی شماری به ناحق در زندان. برای رهایی از سایه شوم طنابها و آزادی بیقید و شرط آنان کاری سترگ و فعالیتهای جدی لازم است.» ...
عدنان حسن پور با حکم ۳۱ سال زندان که سنگینترین حکم برای یک روزنامه نگار در ایران است، نزدیک به ۴۰ ماه است که در زندان بسر میبرد. این حکم سنگین تنها بخاطر نوشتن و انجام وظایف رسانهای که یگانه فعالیت او بوده به او تحمیل شده است. فراموش نکنیم که عدنان حسن پور در زندان نیز نمونه مقاومت و بزرگ منشی بوده و با دست زدن به اعتصاب غذا در موارد متعدد با یگانه وسیله ممکن در زندان اعتراض خود را به زندانبانان و مقامات امنیتی نشان داده است. اعتراض عدنان تنها بخاطر پرونده خودش نبوده و حداقل در دو مورد برای حمایت از زندانیان دیگر و اعتراض به پروسه های پرونده سازی و شرایط سخت زندان دست به اعتصاب زده است.
...
جمهوری اسلامی اعضا و فعالان سه نهاد معتبر حقوق بشر را به جاسوسی و همکاری با دشمن فرضی متهم کرده است. این نهادها را مورد هجوم و سرکوب شدید قرار داده است و همه فعالان شناخته شده و علنی آنها را بازداشت و با اتهامات واهی و تهمتهای نچسب و مسخره تحت فشار گذاشته است. بیش از ۴۰ تن از کسانی که با مجموعه فعالان حقوق بشر همکاری داشتند اینک در زندان بسر میبرند. بیشتر اعضای فعال کمیته گزارشگران ماههاست در اسارتند و همانگونه که در اخبار دیروز در سایتهای حقوق بشری آمده است کاوه کرمانشآهی از سازمان حقوق بشر کردستان نیز که از ۱۴ بهمن یعنی ۶۶ روز است در بازداشت بسر میبرد، اینک تحت فشار برای اعتراف گیری و قبول اتهام جاسوسی است....
روز چهارشنبه ۳۱ مارس در لاهه مراسم اهدای جوایز فستیوال موویز دت ماتر برگزار شد. شادی صدر و آلبرتو آرسه، جایزه پروانه طلایی را از آن خود ساختند و بهمن قبادی نیز جایزه "تیم سینمای کلیه حقوق" برای فیلم "کسی از گربه های ایرانی خبر ندارد" را از آن خود کرد.
شادی صدر در وبلاگ خود نوشت: " در واقع جایزه باید به "کمپین قانون بی سنگسار" داده میشد که من تنها جزیی از آن بودم. افتخار این جایزه، از آن این کمپین است و اگر روزی، موزه جنبش زنان درست شود، جایزه باید به بخش مربوط به کمپین قانون بی سنگسار منتقل شود. ۵۰۰۰ یورو جایزه ی پروانه طلایی را هم به خاطره (خاطره سالهای ۵۷-۶۷ از زیر پا گذاشتن حقوق بشر در ایران) هدیه خواهد کرد."
...
زندانها پر انسانهاییست که نامشان هم در پشت میلههای زندان مانده است.... هر جا زندانی هست، مطمئن باشید که حقی هم زایل میشود. با توجه به فشاری که جمهوری اسلامی بر فعالان حقوق بشر اعمال میکند، اخبار شهرستانها کمتر ثبت و آرشیو بندی شده و مرکز معتبری هم برای آن وجود ندارد. به همین دلیل خبر رسانی در این وادی بسیار ضعیف و یا مختل است. این وضعیت طبیعتن زندانیان ناشناس و از خانوادههای ناشناخته و یا گاهن غیر سیاسی تهرانی و شهرهای بزرگ را نیز شامل میشود چون امکانات برای خبر رسانی را نمیشنانسند، بیشتر اوقات خاطره اشان در آسیاب فراموشی خرد میشود. تا زمانی که اطلاع رسانی هست زندانبانان هم کمی خودشان را جمع میکنند....
روز بیست و یک فوریه مطابق با دوم اسفند، یازدهمین سالگرد روز جهانی زمان مادری بود. یازده سال پیش در چنین روزی سازمان یونسکو با پیشنهاد کشور بنگلادش بیست و یک فوریه را به روز زبان مادری نامگذاری کرد.
دلیل این نامگذاری حادثه ای است که در روز بیست و یک فوریه سال ۱۹۵۲ اتفاق افتاد. در چنین روزی پنج دانشجو در مبارزه برای تبدیل کردن زبان مادری خود یعنی زبان بنگالی به زبان رسمی، در کشوری که آن زمان پاکستان شرقی نام داشت و بعدها به بنگلادش تبدیل شد، جان خود را از دست دادند.
یونسکو در زمینه زبان مادری تعریف زیر را ترویج میکند:
"یک فرهنگ صلح جویانه، تنها در فضائی میتواند بنیاد گیرد که در آن همه حق داشته باشند، زبان مادریشان را آزادانه و بطور کامل در همه عرصههای ضروری زندگی خود بکار گیرند."...
بیست و دو بهمن ۱۳۸۸ در آمستردام توسط جوانان پیشرو و ندای ایران برگزار شد. این تظاهرات بطور همزمان و سراسری در اکثر شهرهای بزرگ اروپا سازماندهی شده بود. ...
كاوه كرمانشاهی را فورا آزاد کنید!...
بيانيه هجده تن از مادران فعالان سياسي – مدنی دربند خطاب به مردم ایران در اعتراض به تداوم بازداشت غیرقانونی فرزندانشان ...