نیک آهنگ کوثر
۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۱
نیک آهنگ کوثر
اگر دقت کرده باشید، آرشیو ماههای پیشین خودنویس چند روزی است غیب شده! دیشب که از سفر بازگشتم دیدم که حتی خودنوشته هم غیب شده! من در سفری ۱۰ روزه بودهام و همکاران بخش فنی درحال درست کردن بخشهای مختلف سایت هستند. در طول ماههای اخیر، افزایش میزان بازدید و علاقه بسیار «سایبری»های نظام به حمله به خودنویس، باعث شد که در مواقعی، سایت در دسترس نباشد. دوستان بخش فنی هم بهترین وقت را برای سر و کله زدن با سایت انتخاب کردند که من دور باشم! یکی از دوستان کامنتی گذاشت که فوقالعاده با آن حال کردم! سایت را «ماشین مشدی ممدلی» خوانده بود... البته همه مطالب در سیستم هستند و حفظ شدهاند، اما تا وقتی که بازدید فنی از سایت و بررسی کامل انجام نگرفته باشد، زمانی دیگر میتوان به آرشیو ماهها و سالهای گذشته دست یافت. از این بابت از همه اعضای سایت که مطالب ماههای گذشتهشان دسترسی نداشتهاند از طرف بخش فنی عذر میخواهم. خودم البته قربانی همین مساله هستم و هیچ مطلبی از من پیش از ماه اردیبهشت قابل دسترسی نیست. خدا بیامرز «گلآقا» میگفت: «ظلم بالسویه عدل است!»
دیشب هزاران هزار نفر از اهالی پاریس بعد از اعلام نتیجه انتخابات ریاست جمهوری به خیابانها ریختند. میدان بستی (باستیل) پاریس میزبان بزرگترین گروه طرفداران اولاند بود. محلههای ثروتمند پاریس عملا سوت و کور بود. ...
امروز هزاران هزار نفر از اهالی پاریس بعد از اعلام نتیجه انتخابات ریاست جمهوری به خیابانها ریختند. میدان بستی پاریس میزبان بزرگترین گروه طرفدارانن اولاند بود. محلههای ثروتمند پاریس عملا سوت و کور بود....
ایرینا بوکووا و توکل کرمان
حمادی جبالی، نخست وزیر تونس
آسیه امینی و توکل کرمان
ایرینا بوکوا، دبیر کل یونسکو
توکل کرمان ...
کنفرانس «صداهای جدید» روز جمعه با حضور صدها شرکت کننده از ۸۸ کشور جهان در تونس با سخنان دبیرکل یونسکو، نخست وزیر تونس و برنده سال ۲۰۱۱ جایزه صلح نوبل آغاز به کار کرد. در این کنفرانس، مباحث مرتبط با رسانههای نوین، نقش شبکههای اجتماعی، حقوق بشر، آزادی بیان، اخلاق رسانهای مورد بررسی و بحث قرار میگیرد. آسیه امینی روزنامهنگار ایرانی از سخنرانان نخستین جلسه عمومی این کنفرانس بود....

روز شنبه در مراسم کتابخوانی «سیمرغ» به تصویرگری «پیتر سیس» هنرمند بزرگ زاده چک حاضر بودم. برایم جالب بود که یک هنرمند غیر ایرانی به داستانی که بارها بخشهایی از آن را در کتابهای فارسی خواندهایم، علاقهمند شده و مصورش کرده...اندک اندک که بحث جلو میرفت، ذهنم از پرندههای داستان به سوی اپوزیسیون منحرف شد! چه شباهتی! این همه گروه و فعال سیاسی شناخته شده داریم، اما نمیتوانند یکی شوند! دوستی انگلیسی دارم که ایرانیان را به خوبی میشناسد و معتقد است که مشکل بزرگ اپوزیسیون، داشتن کسانی است که حتما میخواهند رهبر شوند و جایی در قدرت داشته باشند. میگوید: «شما ایرانیها، ۳۰۰ تا رهبر دارید، اما کسی حاضر نیست از این رهبران پیروی کند!» راستش بیراه نمیگوید. گرچه بخشی از اپوزیسیون «جمهوریخواه» تمایلات اصلاحطلبانه دارد و امیدوار است حاکمان جمهوری اسلامی به راه راست هدایت شوند و قدرت را دو دستی در اختیار آنها بگذارند، اما بخشهای دیگری که معتقدند این رژیم اصلاحناپذیر است، هنوز نتوانستهاند «یکی» شوند. احتمالا نمیتوان از آنها که مایل هستند به اصلاحطلبان نزدیک شوند انتظار داشت که «انحلالطلب» باشند. ...
اطلاعات نویسنده
روزنامهنگار و کارتونیست