خلاصه اینکه می دانستم نوشته ی دیروزم، در نهایت امانت در کیهان باز نشر خواهد شد و لابد از این طریق پیامم به گوش دوستان اصلاح طلب خواهد رسید. اما به راستی نمیدانستم که جناب حسین شریعتمداری این گونه به باغ وحش و حیات وحوش علاقه مند است تا وقتی که در همان صفحه ی کیهان، دعوای او را بر سر «مصداق ولایت» با اسفندیار مشایی خواندم و ...
اگر مجلس ۲۰ هزار میلیارد را تصویب کند، مردم ۱۲ تا ۱۵ هزار تومان میگیرند و اگر ۴۰ هزار میلیارد را تصویب کند، مردم ۳۰۰ هزار تومان می گیرند. به عبارتی می شود ۲۰ الی ۳۰ برابر !...
ماجرا از آنجا شروع شد که سال ۱۳۷۴، در دانشگاهها شایع شد که دانشگاههای دولتی هم قرار است پولی شوند و درصدی از درآمدشان را از طریق دانشجوها تامین کنند. شایعه هم پر بیراه نبود، چون همان سال زمزمهی پذیرش دانشجوی پولی و بدون کنکور، در بعضی از دانشکدههای دانشگاه تهران به گوش میرسید.
در همان روزها ، بخشنامه ای هم به دانشگاهها ابلاغ شد که دانشجویان باید هزینه ی واحد هایی را که پاس نمی کنند در ترم بعد به دانشگاه بپردازند . این بخشنامه که به « بند 3 تبصره » مشهور شد ، اعتراض های فراوانی را در سطح دانشگاه های تهران به دنبال داشت و در یکی از همان روزهای اعتراض ، جلسه ی پرسش و پاسخی با حضور مرندی وزیر بهداشت و صدر رئیس کمیسیون مربوطه در مجلس و وزیر علوم ( احتمالا گلپایگانی !) در تالار ابن سینای دانشگاه علوم پزشکی تهران بر گزار شد ....
