شما پاسخ هیچیک از سوالات مرا ندادید فقط ادعاهای جدیدی مطرح کرده اید.

۱- در روز ۲۸ مرداد این مردم نبودند که شعار مرگ بر مصدق سر دادند بلکه ارازل و اوباش و لمپنهای شهری (لمپن پرولتاریا) بودند که با دلارهای سیا که از خانه ایت الله بهبهانی توزیع میشد به خیابان ریخته و درست مثل فرزندان بسیجی ساندیس خوارشان به مقابله با مردم پرداختند و زوزه های مرگ بر مصدق میکشیدند. خوشبختانه اسناد سیا به اندازه کافی گویا ست.



۲- من کاری به روش عوض کردن رژیم ندارم و راجع به انهم صحبتی نکردم. این چیزی است که در پروسه عمل مشخص میشود. من در ناسیه اصلاح طلبان مورد علاقه شما همان خط امامی های جنایتکار را میبینم که تنها تفاوتشان با آدمکشان حاکم، موقعیت ضعیفترشان در تعادل قوای باندهای رژیم است. از آنجا که خود این جماعت از موقعیت ضعیف خود در تعادل قوا آگاهند، خمینی صفتانه به تزویر و تقیه روی آورده اند تا به سوء استفاده از خواستهای صد ساله دموکراتیک مردم و سوار بر موج مطالبات مردم به قدرت برسند. بنا بر این اینها، پس از رسیدن به قدرت همان آدمکشان و دیکتاتورهایی خواهند بود که در دهه ۶۰ بودند. بنا بر این، دلیل اینهمه خوشبینی شما را درک نمیکنم که چرا تصور میکنید که با آمدن اینان بر سر کار، فضا، حتی اندکی باز میشود. اساسا نمیدانم که چطور با تن دادن به دیکتاتوری، حتی از نوع خوش خیمش (که من به چنین چیزی اعتقاد ندارم) میتوان از دیکتاتوری گذر کرد و قدمی هر چند کوچک به سمت آزادی برداشت. بگذریم از اینکه اساسا فرق اساسی و ماهوی بین مافیاهای رژیم موجود نیست و تنها دلیل روی آوردن اصلاح طلبان رژیم به شعارهای دموکراتیک، سوء استفاده از جنبش مردم است و نه اعتقاد به این شعارها.



۳- اشکال انقلاب ایران و دلیل شکست ان عدم تحمل مردم نیست، بلکه مسلط شدن ضد انقلاب مذهبی بر ان است. مگر در کشورهای دیگر حتی فرانسه، آلمان یا آمریکا مردم همه ولتر صفتند؟ همه اهل تساهل و تسامحند؟ از اینگونه آدمها در هر جامعه ای بسیارند. آنچیزی که این جوامع را متمایز میکند وجود رهبرانی است که حداقل در ابتدای پایه گذاری دموکراسی به دموکراسی اعتقاد داشتند و قوانین دموکراتیکی را گذراندند تا بتدریج رفتارهای دموکراتیک جا افتاد. به عبارت بهتر رهبران جنبش باید به اهداف مردمی معتقد باشند. در مورد انقلاب ایران اما، ما مردم از روی ناآگاهی کسی را به عنوان رهبر جنبش برگزیدیم که کمترین اعتقادی به دموکراسی و مطالبات صد ساله مردم ایران نداشت. مخالفتش هم با شاه از مو ضعی بغایت ارتجاعی بود و بر سر اصلاحات ارضی. دقیقا بهمین دلیل مسلط کردن آدمکشان خط امامی اصلاح طلب شده بر رهبری جنبش مردم، اشتباهی است در حد همان اشتباهی که در ۵۷ مرتکب شدیم و نهایتا هم ما را به همین شکستی میرساند که امروز رسیده ایم.



۳- حق طلبی و مطالبه حق و حقوق هرگز تند روی نیست. برعکس این زیر پا گذاشتن بدیهی ترین حقوق نردم توسط مافیاهای چپ و راست رژیم است که تندروی است. مطالبه حق و حقوق عین اعتدال است.



۴- دیکتاتوری کمرنگ و پررنگ نداریم. دیکتاتوری بدتر و بهتر هم نداریم. اگر شما میخواهید پابندی جماعت معروف به اصلاح طلب را به آزادیهای دموکراتیک مردم با مافیای حاکم ببینید باید دوران طلایی !!! کذایی حکومت اینان را با حاکمیت مافیای حاکم فعلی مقایسه کنید و نه شعر و شعارها و وعده های در باغ سبز این جماعت را. به عنوان مثال فرق کهریزک را با خاوران برای من شرح دهید تا منهم دیکتاتوری کمرنگتر اصلاح طلبان را ببینم.



واقعیت اینست که "انتخاب بین بد و بدتر" یک صورتسازی است، مساله سازی است. چنین مساله ای نمود واقعی و بیرونی و مادی ندارد. ما نه بد داریم، نه بدتر و نه بدترین. آنچیزی که داریم رژیمی است که هم بد را دارد، هم بدتر را و هم بدترین را. هر کدام از این اراذل که در راس رژیم قرار گیرند، این رژیم است که میماند که در اینصورت به مقتضای دینامیسم حرکتش و ماهیت ارتجاعیش به سمت بدترین حرکت میکند. آیا هیچ فکر کرده اید که احمدی نژاد و در کل قدرت گیری سپاه و بسیج به عنوان مافیای حاکم نتیجه همین بازی بین بد و بدتر است؟ وقتی شماها مشغول بازی بد و بدتر بودید بدترین با خیال راحت به رشد خود ادامه داد تا در روز مشخص از تخم بیرون بیاید و قدرت را بدست گیرد، که احمدی نژاد محصول همین از تخم در آمدن مافیای سپاه و بدست گرفتن تمامی اهرمهای قدرت توسط آنست و این معنا و مفهوم واقعی این گفته است که بین بد و بدتر، انتخابی جز بدترین موجود نیست.



از انگذشته، بنظر میرسد که شما فکر میکنید که دیکتاتوریها بنا به میل و خواسته خود دست به سرکوب آزادیهای مردم میزنند. اصلا چنین نیست. دیکتاتوریها بنا به ضرورت مصالح خود و بر حسب غریزه بقا دست به سرکوب ملت میزنند. بنا بر ان در صورت قدرت گیری مافیای خط امام (اصلاح طلب)، همان سرکوبی را از سوی مافیای خط امام شاهد خواهیم بود که در حال حاضر از مافیای سپاه داریم میبینیم. فتوای خمینی را که یادتان نرفته که گفت که در صورت اقتضای منافع نظام (بخوانید مافیاها)، دین را هم میتوانید تعطیل کنید. بنا بر این اینها فتوا هم دستشان هست برای خلف وعده که اساسا همان کاری بود که خود خمینی هم پس از پیروزی انقلاب با مردم انجام داد.

شعبده بازها روشی‌ دارند به نام دود و آینه.راهی‌ است برای انحراف فکر بیننده تا شعبده باز تردستی کند.برای مصدق سینه می‌‌زند تا نتیجه به نفع اصلاح طلبان بگیرد.سیستم اسلامی یک سیستم هرمی‌ است.اصلاح طلب بدون آخوندها و بازاری‌ها و سپاه معنی‌ ندارد.

مسلما سقوط حکومت اسلامی بی‌ هزینه نه خواهد بود ولی‌ آنچه در این سی‌ و دوسال به اثبات رسیده این است که با حکومت اسلامی جامعه ایرانی‌ به فروپاشی کامل خواهد رسید و نقطه برگشتی‌ وجود نخواهد داشت و این با سرعت بیشتر اتفاق خواهد افتاد.