ارسال به دوستان

هدای عزیزم،

با اینکه برایت نوشته بودم از صبح برای بیماری‌ام درگیر بودم و فردا دوباره تست خون دارم اما باز دلم نیامد جوابی ندهم. چون یکی از دوستان به اسم مهدی جامی شاید بشناسی‌اش به من زنگ زد و به شدت شاکی بود که چرا وقتی گفتند از سکوت چیزی ننویسم من رعایت نکردم. به ایشان گفتم بی شک اگر می‌گفتند ننویس من هرگز نمی‌نوشتم،  همزمان وادارم کرد فایل صوتی را برای‌شان بگذارم. یعنی یک بار دیگر تمام  دو فایل صوتی را به همراه آقای جامی  کامل گوش کردم تا اگر  اشتباهی کردم عذر بخواهم، (این آرشیو صوتی تنها نعمتی هست که ما خبرنگاران  که اگر زمانی اشتباهی کردیم با مراجعه به آرشیو صداها خودمان را اصلاح می‌کنیم.)

فایل صوتیِ صحبت هایم با مادر نازنینت را هرچه گوش می‌کنم، باور کن  خواهرم  که مادر حتی یک کلمه  هم به من نگفتند که از سکوتشان چیزی ننویسم. اتفاقا  در این مکالمه  به مادر می‌گویم: «می خواهم خودم مطلبی بنویسم و مادر  با شنیدن این حرف باز هم  هیچ نگفتند که از سکوت شان چیزی ننویسم فقط تاکید می‌کنند که مشخصا نقطه نظرات شان را ننویسم که من هم وفادار ماندم و هرگز اشاره‌ای نکردم. من خبرنگار هستم و سال‌هاست که از سکوت برخی آدم ها هم بیشتر از خبر درس می‌گیرم... از تدبیر مادر که خودشان در مکالمه اول مهربانانه گفتند «بگذارید خبر را بخونم و  بعد شما زنگ بزنید». یاد گرفتم و آن را صادقانه با مخاطبم هم در میان گذاشتم که یک مادر حاضر نشد شتاب زده با من مصاحبه کند، اما تردید نکن هدی جان اگر مادر می‌گفتند در مورد این سکوت چیزی ننویسید بی‌شک و بی هیچ تردیدی هرگز نمی‌نوشتم خواهرم...دوستانِ خبرنگار من هم که شنیده‌ام این کامنت شما را در خودنویس و بالاترین منتشر کرده‌اند یقین دارم که نیت‌شان خیر بوده و برای نقد و روشن شدن حقیقت چنین کردند. اما اگر در راستای کار حرفه ای و رعایت اصلِ بی طرفی از خود من هم که به آنها نزدیک‌تر هستم سوال می‌کردند شاید بد نبود تا حداقل می گفتم  اگر مادر تاکید می‌کردند سکوت‌شان  را منتشر نکنم،  من هرگز حاضر نمی‌شدم کاری غیر از درخواست ایشان انجام بدهم...

من  خودم را تنها به شما و مادر عزیزتان پاسخگو می‌دانم. و خواهش می‌کنم  از من فایل صوتی مادر را بخواهید و  اگر واقعا دیدید که در کارم کوتاهی بود تردید نکنید با کمال میل عذر خواهم خواست. امیدوارم هیچ کسی از سو تفاهم های ما شاد نشود، دل من هم در همون خانه خراب شده جا مانده، بی‌خطا نیستم، بی‌ایراد نیستم اما هیچ قصدی نداشتم جز آنکه به این همه مخاطب که این چند روز واقعا دلشان متحد و همراه با ندا بود تا بازیگران فیلم  کذایی را سرجای‌شان بنشانند بگم که چنین مادری واقعا چنین فرزندانی را می‌طلبد...

برای من تا همیشه عزیزید به خاطر  همین صراحت‌تان.