سطحی‌نگری

مطلبی در مورد مقاله ف.م. سخن

اقا یا خانم ف.م. سخن مطلبی را در مورد سطحی نگری نسل جوان ایران و تعمق و جدیت نسل‌های قدیمی‌تر در سایت خود‌نویس منتشر کرده‌اند. به گمانم نیمی از ان درست و نیم دیگر به دور از صواب است.

از دهه بیست شمسی، نرخ بی‌سوادی در ایران رو به کاهش گذارد و همراه با این واقعه با گسترش مراکز دانشگاهی و اموزشی به‌تدریج بر تعداد دانش اموختگان افزوده شد. این روند تا زمان انقلاب اسلامی ادامه داشت. همزمان شاهد افزایش مراکز نشر کتاب و تیراژ کتاب‌ها، ایجاد مراکز فرهنگی هنری به‌خصوص در شهرهای بزرگ بودیم. طبیعتا این روند نمود خود را در در بین فعالان سیاسی  نیز نشان داده بود اما این همه متاسفانه به معنای عمقی‌نگری رفتار عقلانی و مبتنی بر استدلال و با توجه به منافع ملی در فعالیت‌های سیاسی اکثر فعالان نبود(اوج انرا در بثمر رسیدن انقلاب سال ۵۷ می‌توان دید). در واقع اگر آن سیر ادامه می‌داشت (شاید به مدت چند دهه دیگر) و دچار انقطاع در مقطع انقلاب اسلامی نمی‌شد شاید می‌توانست اندیشیدن عمیق بسنده نکردن به اندک اطلاعات داشته و رفتار سیاسی اجتماعی معقولانه را در میان حداقل فعالان این عرصه نهادینه کند. سوگ‌مندانه این اتفاق بوقوع نپیوست و با چرخشی ۱۸۰ درجه‌ای، جامعه راه دیگری را پیش گرفت و با وجود افزایش تعداد مراکز دانشگاهی و افزونی دانش اموختگان شاهد رشد چشمگیر خرافات، سطحی نگری و... بودیم و هستیم. چند سال قبل مهندس عزت‌الله سحابی در جمله‌ای کوتاه این فاجعه را بیان کرد. ایشان متذکر شد که پس از انقلاب متفکری تولید نشده است و همه به سمت رفتارهای احساسی روی آورده‌اند.

هم اکنون نیز نه تنها شواهدی از به‌سوی بهبودی رفتن این بیماری مشاهده نمی‌شود بلکه بعکس شاهد افزایش روز افزون سطحی‌نگری هستیم.

Subscribe to comments feed نظرات (1 نوشته شد):