هیچ هم بعید نیست که موسوی و کروبی به آغوش نظام برگردند.آنوقت باید پرسید این همه جان دادن ها و شکنجه ها و زندانی ها تکلیفش چه میشود؟ مگر مردم شعار ندادند که خون ندادیم که سازش کنیم رهبر قاتل رو ستایش کنیم؟ البته قیافه کسانی که به نیکاهنگ میگویند عامل رژیم است(همان سبزاللهی های امروز و حزبل ها سابق) در حالیکه رهبرانشان با خامنه ای یخی میخورند دیدنی خواهد بود.مقاله زیر را ببینید.
پيشنهاد آشتی به خاطر تهدید بیگانه!
ابوالفضل فاتح، مسوول کمیته اطلاع رسانی ستاد موسوی
«...خوشبختانه با همه ی شدت و حدت مواجهات و به رغم برخی فشارها هم رهبری انقلاب و هم رهبران جنبش سبز در کنترل سطح منازعه ی داخلی موثر بوده اند. همین که تاکنون این عزیزان آگاهانه در خطاب ها از تلویح عبور نکرده و یکدیگر را خطاب مستقیم نداده اند، “تخفیف سطح مناقشه” و باز نگهداشتن یک “امکان مهم” است، که ضروری است مغتنم شمرده شده و عمق و وسعت یابد و نویسندگان و رسانه ها نیز از هر سو این شیوه و حفظ حریم ها را پاس دارند. همچنان که از امام (ره) آموخته ایم تمرکز بر آسیب ها در نقد، اولی بر فاش گویی و تمرکز بر اشخاص است. نه همه چیز را به پرده بردن و نه همه چیز را پرده برداشتن روا نیست. نه آن پنهانکاری است و نه این شفافیت. همین طور شایسته است امکان گفت و گو در مسائل مهم ملی باز شود. گفت و گو نه به خودی خود حرام است نه واجب. نه کسی را به خودی خود عزیز می کند نه ذلیل، اما در میان ملت های بزرگ سنتی است جا افتاده و معقول ترین و ابتدایی ترین راه اصلاح. در حیرتم چرا کسانی گفت و گوی داخلی را ننگ می دانند؟ چند ماه پیش عرض کردم “تا فرصت هست، تا هنوز الفتی هست، تا نسل نخست انقلاب هست، تا هنوز احتمال اجماعی هست، تا خاطره ی همنشینی با امام هست، تا بزرگان و مراجع عظام هستند، تا رهبری انقلاب هستند، تا مهندس موسوی هست، تا خاتمی و کروبی و هاشمی هستند باید فکری کرد. در غیر این صورت، خدای ناکرده حسرت غفلت از امروز بر جای خواهد ماند”. تاریخ هرگز از حاکمان و نخبگانی که برای سعادت ملتشان باب گفت و گو را گشوده اند به بدی یاد نخواهد کرد. اتفاقا در تاریخ مبارزات بزرگان این ملت تا دلمان بخواهد غیرت و فاصله هست، اما کمتر اثری از گفت و گو یافت می شود. اساسا گفت و گو به معنی نفی حق طلبی نیست بلکه مکمل آن است. نقد آیندگان متوجه کسانی خواهد بود که گفت و گو و اصلاح را رد کرده و بر طبل فاصله کوبیده اند. چه بساکه شدت ناروایی ها و شکست بسیاری از نرمش ها این سخنان را به نقد و سخره کشد. اما اگر فرجی باشد از همین مراعات ها و باب های گفت و گو آغاز می شود و اگر چنین نباشد رویه ای اخلاقی و قابل دفاع به ویژه در شرایط تهدید خارجی است. می دانم که در برابر یک سال دروغ مداوم و پرده دری رسانه های دروغ در حق عزیزترین یاران و دولتمردان امام و اهل بیت ایشان و آنچه در زندان ها گذشته این رویکرد برای دوستان بسیاری مسموع نیست. و می دانم که جریان نفوذی منحرف به ظاهر انقلابی که در داخل بر طبل خشونت می کوبد و جز سیطره و منافع باندشان، ایران و آینده ی انقلاب پشیزی برایشان اهمیت ندارد این نوشته را حمل بر ضعف خواهند کرد، البته از آنها باکی نیست. هر چه گویی آنها بر نمط خود خواهند راند. مخاطب این نوشته آنها نیستند»

آقا، بنده همانقدر که در امام خمینی ذوب شدم برای هفت پشتم کافی بود، دیگر لازم نیست جذب شما که تنها شبحی از امام هستید، بشوم. حالا هر چه میخواهید رجز بخوانید و خط و نشان بکشید.....

بسيار هوشمندانه وبه موقع

شنگول بیا جلو من مامانتم

نیکی جان سلام
شما فکر کنم دوره سیدعلی شناسی دیدی خیلی جالب تمام نیات این مرد بزرگ را درک میکنی واقعا که شما نابغه هستی )البته دوست ندارم بگم التزام عملی داری(

اولا سایت خودنویس بهترین و ازاده اندیش ترین سایتهاست و انگ زدن کار این رزیم است و انگ زنان هم مزدوران چشم تنگ و نظر این ملت ..ضمنا وقتی در انتخابات مجلس دهم خودشان موسوی و کروبی را گلچین کردند مگر غیر از این باید باشد که خودی نباشند..تنها فرقی که موسوی و کروبی دارند کمی دلشان نازکتر است و اله چرا سالها خفه بودند و کاستی ها و ظلمها را نمیدیدند ولی حالا هی میشمارند ...قبلا شماره گیرشان خراب بود شاید جوانان با روغن وجودشان کمی وجدان اقایان را تعمیر کردند...

خداوندا یک عقل به این همشهری ما ویک ثروت هم به ما بده.

آخه این چه کاری که شروع کردی. هر کس هر کاری میکنه شروع به ذهن خوانی می کنی و.... و به حساب خودت تحلیل می کنی.

مبارزه سیاسی تنها بد و بیراه گفتن نیست، باز گذاشتن در مذاکره هم یکی از راه های مبارزه است بشرطی که اصول فراموش نشوند و سمت سوی حرکت به سوی هدف باشد.
نکنه فکر می کنی باید تفنگ بادی دست گرفت و خامنه ای و بسیج را ترساند و ...
این تفنگ بادی ها اولا دیگر پیدا نمی شوند و در ثانی اگر پیدا شود آنهم سر کل مشیر پیدا میشه فقط برای زدن ترقه و لاغیر.
یک کم فکر کن که بهتر از صد سال عبادت است.
یا حق