۱- عین همین سوال را من میتوانم از تو بکنم که کسی که به یک دولت تروریست، مثل دولت جمهوری اسلامی دلبسته است و هوادار آدمکشان و فاشیستهایی امثال موسوی و خط امامی ها است، چطور میتواند علاقه مند به مبارزه با "ترور" و ضد تروریست باشد.
۲- سوال دوم را من هم میتوانم از تو بکنم، که کسی که از یک گروه جنایتکار مثل خط امامی ها طرفداری میکند و خدا میداند که در چند قتل و تجاوز و شکنجه و کشتار دست داشته، چطور ناگهان میتواند ادعای وطن دوستی و آزادی خواهی کند؟
۳- البته که شما قصد تغییر دارید. منتهی هر تغیری که سمت و سوی مردمی ندارد. تغییر مورد نظر شما، وادار کردن جناح هار حاکم است برای برسمیت شناختن سهم خط امامی ها از غارت مردم. اینکه رانت های آنها را قطع نکنند و پایگاه های سیاسی آنها را از آنها نگیرند، منتهی مشکل مردم ایران این نیست که چه کسی آنها را غارت میکند. مردم ایران ۱۰۰ سال مبارزه نکردند که فقط اسم غارتگران عوض شود.
۴- این پاسداران تازه آنها که متوهم هم بودند، شهید ایران نبودند، شهید "اسلام ناب محمدی" و "فتح قدس از طریق کربلا" بودند که بهیچ عنوان به ملت ایران ارتباطی ندارد که هیچ، حتی بخطر کمک به ادامه و تثبیت فاشیسم از طریق ادامه جنگ در محضر نسلهای آینده هم مسئولند. کسی که شهید ایران است بروی پیر و جوان چماق بلند نمیکند و نوامیس صاحب خانه را هتک نمیکند. شما تا آنجا که توانستید جنگ ضد ایرانی خودتان را به عنوان "جنگ تمامیت اسلام با کفر" به مردم مذهبی متحجر توجیه کردید و حالا که فاشیسم اسلامیتان دیگر خریدار نداشته و تشت اسلام ناب محمدی تان از بام افتاده و دکان دین فروشی تان تخته شده میخواهید آب و آبروی ریخته جنگ ضد ایرانی تان را با شارلاتانی نذر امامزاده "وطن" بکنید. جابجا هم یادتان میرود که پنبه "وطن" و ملی گرایی را خمینی از همان اول زد و هم ملی گرایی را مساوی با کفر دانست و هم جنگش را جنگ اسلام با کفر خواند و هم اعلام کرد که در اسلامش "خاک" مطرح نیست.
اتفاقا بجای چماق تبار شناسی که از همان اول بلند کردی و هیچ ارتباطی هم به موضوع صحبت ندارد ، مساله ادامه جنگ پس از خرمشهر اهمیت بسیار دارد و این حقیقت که جنگ پس از فتح خرمشهر، جنگی تهاجمی بر علیه عراق و ضد ملی و ضد ایرانی بود، بسیار مهم است. اگر این جنگ پس از فتح خرمشهر تبدیل به جنگی ضد ایرانی شد و براستی نیز چنین است، که نتیجه اش خرابی مادی و معنوی برای کشور و تثبیت فاشیسم مذهبی شد، کسانی را که در ان جنگ، پس از فتح خرمشهر شرکت کردند، در بهترین حالت تبدیل به نیروهایی فریب خورده میکند و پاسخگو به مردم و نسلهای آینده کشور. کشته شدگان این جنگ هم شهیدان ایران نیستند، که قربانیان فریب خورده تزویر خمینی و خط امامی های حاکم بودند. مرگ اینها هم البته مثل مرگ هر انسان دیگر بالاخص قربانیان فریب و تزویر، دلخراش و اسباب تاسف است ولی اینها با هیچ حسابی شهدای ایران نیستند. میزان خسارتی که به کشور وارد شد نزدیک به ۱۰۰۰ میلیارد دلار است که در آمد نزدیک به ۲۰۰ سال فروش نفت ایران است. تقریبا ۷۵ درصد این مخارج، نتیجه اصرار خمینی بر جنگ پس از فتح خرمشهر بود که هیچ لزومی هم بر ان نبود. اگر این جنگ، جنگ ایران بود باید پس از فتح خرمشهر تمام میشد.
اینکه صدام ممکن بود دوباره به ایران حمله کند، بسیار بی ربط است. آیا زمانیکه جنگ پس از ۸ سال با شکست ایران تمام شد و ۲۵۰۰ کیلومتر از خاک ایران اشغال شد، صدام با تجهیزاتی بمراتب بیشتر به ایرانی در موقعیتی بمراتب ضعیفتر نمیتوانست حمله کند؟ اصولا کشوری را که ضعیف است، همه میخواهند به ان حمله کنند، حتی افغانستان! تنها تضمین امنیت کشور داشتن نیروی نظامی قوی همراه با پایگاه قوی داخلی ( اجرای حقوق بشر و محترم شمردن آزادی ها ) و موقعیت مستحکم بین المللی است. دولتی که گروگان گیری و ترور را ترویج و حمایت میکند و در نتیجه منزوی است بیشتر در معرض حمله و یورش بیگانه قرار دارد. ادامه جنگ و بی اعتنایی به قطع نامه های سازمان ملل نتیجه ای جز انزوا و در نتیجه ضعف بیشتر ایران نداشت.

متاسفانه یکی از نتایج فاجعه بار این جنگ، رشد بیرویه سپاه پاسداران از لحاظ نظامی بود، که توام با رشد مالی و اقتصادی زمان رفسنجانی و خاتمی و دست باز سیاسی که آقای خامنه ای به آنها داد، امروز تبدیل به امپراتوری بزرگی شده اند، که کشور را به سمت فاجعه میبرند.
من حقوقدان نیستم و نمیدانم که اگر روزی دولت ایران مساله خسارات جنگی را طرح کند، آیا دولت عراق حاضر است که خسارت جنگی ایران را که مربوط به سالهای جنگ پس از فتح خرمشهر است بدهد یا با گفتن اینکه از پس از فتح خرمشهر این ایران بود که به مرزهای ما حمله کرد و ما مشغول دفاع از خود بودیم، نه تنها خسارتی به ایران ندهد، که بابت ۶ سال ادامه جنگ پس از خرمشهر مطالبه خسارت هم بکند. اگر چنین کند، اثرات خیانت خمینی و باند موسوی و خط امامی ها برای مملکت ما بسیار سنگینتر خواهد بود.

۵- حتی بفرض اگر این جنگ هم جنگی ملی بود، شرکت در جنگ و دفاع از کشور، مجوز چماقداری، ترور و تجاوز به کسی نمیدهد، که هر وقت کسی از چماقداری پاسداران شکایت کرد، شما دائم پشت "دفاع از کشور " پنهان میشوی. اگر هدف از دفاع، جلوگیری از کشتار و ضرب و شتم مردم و تجاوز به نوامیس مردم باشد، که انجام این کارها به دست "مدافعین کشور " نقض غرض است. اگر کشتار مردم، ضرب و شتم زنان و جوانان بدست سربازان بیگانه قابل اعتراض است، انجام همین کارها بدست نیروی خودی که از اموال این کشور تغذیه میکند بمراتب بیشتر قابل اعتراض است.

۶- بر خلاف سفسطه و مغلطه هایی که از بس شنیده ای برایت عادی شده و هر جا هم بی مناسبت تکرار میکنی، کثرت عددی حامیان جنایت، جنایت را قابل قبول و قابل توجیه نمیکند ، ذره ای هم از جنایت بودن ان یا از مسولیت جنایتکاران کم نمیکند. تنها اسباب شرم و روسیاهی را برای حامیان ان بهمراه دارد. اگر تمام آماری که در مورد بسیجیان دادی و ان مغلطه ای که در مورد خانواده های آنها کردی تازه درست هم باشد و تک تک اعضای خانواده و فامیل آنها که بقول تو یک ششم جمعیت ایران میشود هم با تجاوز و کشتار و چماقداری که توسط پدر برادر یا فامیل سپاهی و بسیجی خود بر علیه پنج ششم مردم باقیمانده انجام میشود درست هم باشد، تازه اسباب شرم و خجالت بیشتر این خانواده هاست. همانطور که حمایت قاطبه مردم آلمان از یهودی کشی هیتلر نه ان جنایت هولناک را توجیه کرد و نه سران نازی را مصون و مبرا از پاسخگویی و مجازات قانونی ولی شرم تاریخی را برای المانها بهمراه آورد.

۷- سازمان مجاهدین یا هر سازمان و فرد دیگری، چنانچه مرتکب جنایت شده باید بر طبق قوانین و اصول حقوق بشر جواب جنایت را پس بدهد. اما این مساله بهیچ عنوان حق آزادی عقیده و آزادی بیان را از افراد معتقد نمیگیرد و آنها را از حقوق انسانی که حقوق همه ایرانیها و انسانهای دیگر هم هست، محروم نکرده و نقض حقوق انسانیشان را توجیه نمیکند. کسی که مرتکب جنایت نشده همچنان آزاد است که به هر عقیده ای ولو عقیده مجاهدین معتقد باشد، ولو اینکه شما از روش و عقیده آنها هم خوشت نیاید. خیلی ها هم ممکن است از عقیده شما خوششان نیاید. تکلیف چیست؟ آیا به آنها حق میدهی که چماق بالای سرشان بگیرند و حقوق و آزادیهای شما را لگد مال کنند؟ اعتقاد به تحلیل دیالکتیکی تاریخ و اسلام، که شماها آنرا "التقاط" مینامید حال یا شبه علمی باشد یا غیر علمی یا علمی، مجوز تجاوز و کشتار را به شما نمیدهد. مجوز حمله به روزنامه ها، چماقداری علیه تظاهرات و ضرب و شتم و کشتن آنها را هم به شما نمیدهد.مصداق ترور و جنایت هم نیست. اتفاقا با آزاد گذاشتن فعالیتهای مسالمت آمیز احزاب و سازمانها، دست نیروهای کشور برای مبارزه با ترور بازتر میشود. کسی که با وجود این آزادیها باز هم به ترور روی آورد، اصلا خود مردم جوابش را میدهند.

۸- "من نه تنها دلبستگی به جمهوری اسلامی دارم بلکه سعیم تغییر آنهم هست. اما همواره این اصل را مد نظر می گیرم که خدای ناکرده در پس این تغییر فاشیست هایی به مراتب کثیف تر کنترل اوضاع را بدست نگیرند."

ما چیزی به اسم فاشیسم خوب و فاشیسم بد نداریم. کسی که فاشیسمی را خوب میداند یا کم خط خطر میداند، خود فاشیستی است که در ان "فاشیسم کم خطرتر " البته بزعم خودش، ذوب شده است. فاشیسم، فاشیسم است. هدف مبارزات صد ساله ملت ایران هم آزادی بوده و مبارزه با فاشیسم و نه جابجایی فاشیستها.

۹- "........اینستکه در یکی از نوشته هایت گفته ای که مجاهدین خلق تا سال 65 در جبهه در کنار دیگران می جنگیدند.البته واقعیت آنستکه در جبهه به شناسایی، تیغ زنی و ترور مشغول بودند با تغییر قیافه خود به شمایل یک پاسدار یا بسیجی........."

الف-من نگفتم که مجاهدین تا سال ۶۵ در جبهه ها بودند. خوشبختانه نوشته من هنوز موجود است. من گفتم که مجاهدین سال ۶۵ به عراق رفتند. البته این هم یک فقره دیگر از تحریفها و دروغهای شما که تازگی هم ندارد.
ب- من نمیدانم چطور میشه یک مجاهد که از طرف دولت مرکزی تحت تعقیب است وارد منطقه جنگی که بشدت امنیتی است بشود، از حراست و دژبانی بگذرد و براحتی جاسوسی کند و خبر ببرد. اگر سپاه و حراست اطلاعاتش تا این حد نالایق است که یک اپوزیسیون حکومت بدون تایید صلاحیت میتواند وارد یک منطقه حساس جنگی شود، چطور از پس ورود نیروهای ارتش عراق بر میاید؟ ادعاهای مبارزه با ارتش آمریکا و زیر پا گذاشتن آمریکا به کنار. آخه یک چیزی بگو که با عقل جور در بیاد. همچین چیزی را شاید یک بسیجی ابله باور کنه، ولی ادم عاقل فقط میخنده. امنیت یک پادگان کوچک تو تهران بمراتب از این حرفها بیشتره، منطقه جنگی که جای خود دارد.

۱۰- نمیدانم که چرا وقتی صحبت از معنویت کردی، فتوای خمینی در حلال بودن جماع با دختر بچه نوزاد بخاطرم آمد و مشمئز شدم! از معنویت ان رهبر، معنویت رهروانش هم کاملا پیداست که از قدیم گفته اند که پیشنماز که بخندد، پسنماز ریسه میرود. واقعا تو انقدر از واقعیت پرتی یا مرا احمق گیر آوردی؟ کدام معنویت؟ کلید پلاستیکی بهشت بر گردن مشتی بسیجی فریب خورده معنویت دارد یا امام زمان های قلابی در جبهه ها برای جلوه دادن جنگ به عنوان جنگ مقدس اسلام و کفر؟ این که معنویت نیست، بلکه نهایت بی اخلاقی و سوء استفاده از معنویات است که جنگی ضد مردمی و ضد ایرانی را به عنوان جنگی مقدس به عده ای آدم ساده لوح قالب کرد. این جنگ، اگر جنگی ایرانی بود باید پس از فتح خرمشهر تمام میشد. ضمنا بد نیست که یاد آوری کنم که تا دو سال اول جنگ که جنگ دفاعی بود این خلبانان و ارتشیان ایرانی بودند که دشمن را عقب زدند وگر نه که نه خمینی و اصحابش و نه آقا زاده هایشان، نه انموقع و نه بعدها هرگز پا در جبهه نگذاشتند. سپاه پاسداران هم که اساسا یک نیروی چریکی بود که اثر مهمی در معادلات جنگی نمیگذاشت. بگذریم از اینکه با کارهای احمقانه و الله اکبرهای احمقانه و بی موقع دشمن را متوجه موقعیت نیروهای ایرانی هم میکردند و اسباب تلفات نیروهای ایرانی میشدند.

۱۱- ".اما اینکه بخواهی انگیزه قوی آنها برای حفظ ناموس و حدود ایران را خدشه دار کنی هم همان روش سیاه بازی رفقایتان هست."

کسی هم که انگیزه قوی برای دفاع از ناموس ایران دارد نه خود به نوامیس صاحب خانه تجاوز میکنه و نه در جنگی شرکت میکنه که بضرر ایران است (پس از فتح خرمشهر ) و فرمانده ان، خاک را مساله مهمی نمیداند (سخنرانی خمینی) و ملی گرایی را هم کفر میداند. این حقه بازی ها بدرد امت عقب مانده حزب الله سابق و سبز الله فعلی میخورد. این حرفها دیگر کسی را فریب نمیده.

۱۲- "اگر برخی از پاسداران دچار جمود فکری در این حد بودند که به آزادی مردم هجوم می آوردند. جمود فکری مجاهدین خلق در این حد بوده است که در کنار کفتاری مانند صدام خون هموطنان خود را ریخته اند. کشتارو تجاوزی که آنها در مسیر عملیات فروع جاویدانشان کردند هیچگاه فراموش نخواهد شد."

به به، گل بود به سبزه نیز آراسته شد. مجاهدین بقول تو مردم را میکشند پس برای شما ها هم ریختن خون مردم حلال است. تو مثل اینکه با مجاهدین خلق مسابقه داری که خودت را با آنها توجیه کنی. پس مردم گروگان شماها هستند که هر چه آنها بکشند، شماها هم حق دارید از همان مردم بکشید. مگر کشتار مجاهدین خلق، کشتار مردم توسط پاسداران را توجیه میکنه؟ خوب اگر اینطور باشه که پس پاسداران هم، مثل مجاهدین خلق باید تروریست باشند؟ که در اینصورت جنگ شماها با مجاهدین، بصورت جنگ دو نیروی تروریست در میاید و در اینصورت تو دیگر نمیتونی جنگ با مجاهدین را به عنوان "جنگ با ترور و تروریست" توجیه و مشروع کنی. تنها دولتی میتواند تحت عنوان جنگ با ترور، مبارزه اش را توجیه کند که به حد اقل های انسانی و حقوق بشر پایبند باشد.


۱۳- "ما بدنبال ایرانی هستیم که در آن هیچ خشک مغزی نباشد. چه پاسدار وچه نوع وخیم تر آن مجاهد خلق..."
خشک مغزی هم مثل فاشیسم، وخیم و بدخیم و خوش خیم ندارد. خشک مغز خشک مغز است، از هر نوع که میخواهد باشد.کسی که یک نوع خشک مغزی را بر نوع دیگر ترجیح میدهد خودش خشک مغزیست ذوب شده در یک نوع خاص از خشک مغزی.

۱۴- "گفته ای من چگونه بخودم اجازه می دهم در مورددیگران قضاوت کنم، به همان ترتیبی که شما به راحتی قضاوت می کنید و دیگران را به آسانی جنایتکار می نامید."
اینهم یک فقره دروغ و مغلطه دیگر. چیزی که من گفتم اینست که چطور به خودت حق میدهی که کسی را بر اساس عقیده به خوب یا بد تقسیم کنی. خواهش میکنم دروغ توی دهن من نگذار. من با اینکه یک بسیجی و حزب الهی را عصاره جهل و ارتجاع میدانم، تا وقتی که در امور شخصی من دخالت نکرده و زور نگفته است، با وی مشکلی ندارم. نه با خواندن نماز برف و بارانش مشکلی دارم، نه با عریضه نویسی به امام زمان و انداختن ان در چاه جمکران، نه با خواندن نماز شب و نماز نصف شب و غیره. آدم بدی هم به حسابش نمی آورم و برایش هم در حد خودش ارزش قائلم. مرتجع و نادان است ولی انسان است و چه بسا انسان خوبی هم باشد. خلاصه اینکه بر اساس عقیده اش وی را ادم بدی بحساب نمیآورم چه رسد به اینکه مثل شما وی را "بدترین ایرانیان" بحساب بیاورم، به صرف چسبیدن به عقیده اش. هرگز هم حاضر نیستم زندانی شدنش را به صرف چسبیدن به عقیده اش، تا آنجا که مزاحم حقوق من یا انسان دیگری نباشد، بپذیرم.

۱۵- در مورد برخورد با کسی که در عملیات تروریستی شرکت نداشته و صرفا به عقیده اش چسبیده است از جمله میگویید "........تنها راه برخورد با او زندان وبحث می توانسته باشد......"

صرف چسبیدن به عقیده جرم نیست و نه شما و نه کس دیگری حق سلب آزادی و نقض حقی از حقوق انسانی کسی را صرفا به خاطر آنکه عقیده اش چسبیده را ندارد.اگر میخواهید با کسی گفت و گو کنید و عقیده اش را تغییر دهید، این کار را در بیرون زندان باید انجام دهید، بالاخص که تمام وسائل ارتباط جمعی هم که ۳۰ سال است در انحصار شماست. جای گفت و گو در دانشگاه و خیابان است، در زندان نیست. کسی که حرف منطقی دارد آنرا در جای خود بیان میکند نه آنکه در دانشگاه و خیابان با مخالف با چماق برخورد کند و ناگهان قدرت نطق و منطقش در زندان باز شود که زندانی با وی در شرایط مساوی قرار ندارد. این گفت و گو نیست. در فارسی به این میگویند شکنجه. کسی با این نامگذاری ها فریب نمیخورد.

۱۶- " من با فردی روبرو هستم که چشمش را بر جنایات و خیانت های مجاهدین خلق بسته است و از من می پرسد چه اشکالی دارد که من به این سازمان آلوده علاقمندم....."
این هم یک فقره دروغ دیگر.
الف-من هرگز جنایت و نقض حقوق بشر را از هیچکس نپذیرفته و توجیه نکردم. فقط معتقد به دادگاه عادلانه برای این متهمین و نگهداری آنها در شرایط انسانی بر طبق استانداردهای حقوق بشری هستم. بین دفاع از یک سازمان هم با دفاع از حقوق انسانی اعضای ان فرق میگذارم.
ب- من هرگز از علایق خودم به شما چیزی نگفتم. دلیل آنرا هم بارها توضیح دادم، که نه به این گفت و گو مربوط است و نه به شما.
ج- معذلک صرف علاقه را قابل مجازات نمیدانم. چیزی که قابل مجازات است نقض حقوق بشر است.
د- در اینصورت این من هستم که با کسی طرفم که چشمش را بر جنایات خط امامی های آلوده و جنایتکار بسته و فکر میکند که با قایم شدن پشت مبارزه با ترور، میتواند جنایات خط امامیها را توجیه کند. برایش بر خورنده است که کسی به موسوی و خاتمی جنایکار بگوید، اما اینهمه کشتار خاوران و تجاوز به دوشیزگان قبل از اعدام، کشیدن خون متهم قبل از اعدام و ... اصلا برایش ناراحت کننده نیست.

۱۷- ".......و در همان حال با گشاده دستی هر که را که از لحاظ سازمانی دشمن آنها شناخته می شود جنایتکار می نامد....."

مگر قرار بود که هر کسی که سازمان مجاهدین با وی دشمن میباشد، هر جنایتی که خواست بکند و آزاد هم بگردد چرا که مشروعیتش را از مخالفت مجاهدین میگیرد؟ مگر مخالفت مجاهدین با کسی به وی توجیه فرار از مسولیت در جنایت را میدهد؟ جنایتکار، جنایتکار است چه سازمان مجاهدین با وی مخالف باشد، چه موافق.

۱۸- ".........مجاهدین خلق سیاه بازی که خود عصاره جنایتکاری است......"
که هر چه هم مجاهد خلق سیاه باز باشد و عصاره جنایت، جنایات کثیف پاسداران را توجیه نمیکند و ذره ای از اینکه سپاه خود عصاره جنایت و توحش و ارتجاع است کم نمیکند.


۱۹ - "من از جواب شما طفره نرفته ام شما خود جواب خود را داده ای. اصولا من از ابتدا سعیم همین بوده که به خوانندگان نشان دهم این نوشتار شداد وغلاظی که اینجا برعلیه موسوی از موضع حقوق بشر در خودنویس و بعضا جاهای دیگر می بینید تنها ازسوی یک وابسته مجاهدین خلق می تواند نوشته شود.نه یک شهروند عادی ایران....."
البته شما خیلی چیزها میخواهی نشان بدی. ولی تا حالا تنها چیزی که نشان دادی، اینستکه جز دروغ و مغلطه برای توجیه فاشیسم و جنایت چیزی در چنته نداری. نه صرف اعتقاد به مجاهدین اشکال دارد و نه اینکه عقیده منتقد چیست هیچ ربطی به این گفت وگو دارد، نه ربطی به شما دارد نه به موسوی بهانه و مصونیتی برای فرار از پاسخگویی به جنایت خاوران میدهد، حتی اگر این سوالات بفرض از طرف یک معتقد به مجاهدین طرح شده باشد.
مطرح شدن این مخالفت از سوی مجاهدین هم، به فرض هم که اینطور باشد، توجیه فرار از پاسخگویی را نمیکند. منتقد را هم مجرم نمیکند. اگر شماها ذره ای صداقت در محکومیت مجاهدین بخاطر "ترور " داشته باشید، قاعدتا باید از مطرح شدن مخالفتها از مجرای متمدنانه مطبوعات استقبال هم میکردید نه آنکه آنرا دستمایه توجیه سرکوب منتقد و بی اعتباری نقد کنید. دقیقا به همین دلیل است که میگویم یک دولت سرکوبگر و تروریست نمیتواند سرکوبش را تحت عنوان مبارزه با ترور توجیه کند. اصلا یک دولت تروریست مشروعیت مبارزه با ترور را ندارد.


۲۰ - "موسوی در مواجهه با پاسدارن وبسیجیانی که به حریم خصوصی مردم تجاوز می کرده اند موضع گرفته است که نتیجه آنهم "فرمان ده ماده ای امام" بوده. این را قبلا هم گفتم ولی..."

فرمان ده ماده ای خمینی هم از ان شعبده بازی های خمینی است. از یکطرف دخالت در زندگی مردم را نفی میکند اما از طرف دیگر خمینی فتوای دیگری میدهد که جاسوسی و خبر چینی همسایه از همسایه، زن و شوهر از هم و .....را مجاز میکند. به همین طریق وقتی در نظام آخوندی میخواهند ادای رعایت حریم خصوصی مردم را در بیاورند به فرمان ده ماده ای رجوع میکنند اما در عمل، راهنمای عمل همان فتوای سال ۶۵ خمینی است که هر کاری برای حفظ نظام لازم بود انجام دهید و اینجاست که تجاوز به حریم مردم تحت عنوان مصلحت نظام توجیه میشود.