نیکی جان خیلی گیر دادی به این حیوونای بدبخت ... کوثر جون بکش بیرون

عدم پرداخت قبـــــــــوض (آب برق تلفن و...) و خالی کردن بانــــــــــکها از پولـــــــهایمان در بهمن ماه چاره کاره!

نیک آهنگ جان وقتی عنوان رو میزاری قلعه حیوانات فکر کنم باید به شخصیتهای اون کتاب هم توجه داشته باشی،در کتاب خر چنین شخصیتی نداره.

چرا گوسفند ها همیشه بیکار هستند
در واقعیات اینجوری نیست که
بهتر بود ی لگدی کوچیک هم گوسفنده میزد
یا گوسفنده میگفت جناب خر خودتونو خسته نکنین کارو به ما واگذار کنین

ولی متاسفانه حاکمین فعلی ،بر خلاف کارتون زیبای شما، برای مردم که خوب شاخ دارند. این موارد را گویا خدا هم نشناخته بوده.

نیک آهنگ جان ساندیس فراموش نشه لطفا"

جای ان خالی

برات متاسفم که اینقدر نگاه و ذهنت نسبت به خر منفی هست !!!! حاضرم شرط ببندم تو هنوز فرق بین خر و الاغ رو نمیدونی و الا اینطوری به خر جماعت توهین نمیکردی . بهت اخطار میکنم پات رو از روی دم ما خران بردار . ما موجودات شریفی هستیم که این جور وصله ها از جمله اون یکی خ.ر به ما نمیچسبه چه برسه به این کاریکاتوری که کشیدی . مرام خریت با مرام الاغ ها و گوسفند ها و گاوها خیلی فرق داره پس لطفا فرافکنی نکن .

عزیز جان شما کارتون خربزه را کشیدی ولی از خر در چمن خبری نیست؟

خیلی دستپاچه بعد از چک کردن ایمیل ها و خبر اینکه نیک آهنگ به مسیح نامه نوشته است، مسیح به نیک و مهدی به پدر و خاتمی به رهبر و یک دنیا کامنت و دست نوشته اعتراضی و برخی را شریعمتداری خواندن و برخی را غیر حرفه ای و برخی طالب قدرت و برخی دیگر را زمینی و آسمانی و مقدس و ...

از کنج همیشگی ام در اتاقی سرد که هیچ وقت میل به گرما ندارد بلند می شوم و مثل همه دقایق مضطرب و متعجب از این گفت و آن جواب دادن ها، قدم می زنم و گل های افتاده بر قالی و به زیر پا را طی میکنم و دوباره می نشینم و پاهایم تند تند حرکت می کند.

بنا داشتم صحبت های احمد خاتمی در نماز جمعه، اولین جمعه بهمن را پاسخی دهم که به ناچار باید از نیک و مسیح و دیگر همراهان سبز و غیر سبزم بنویسم.

به رسم عادت همیشگی به وب مسیح می روم و تا آنجایی که زمان یاریم می دهد نظرات را می خوانم که نام نیک آهنگ کوثر مضطربم می کند. مطلبش را می خوانم، قدری آرام می شوم، همزمان به این فکر میکنم که شاید در همین زمان هم شریعتمداری و دوستان فارس و رجا و ... هم دارند در اتاق هایی گرم این مطالب را می خوانند و وقتی جواب مسیح دوست داشتنی را می خوانم تسکین پیدا می کنم و باز نگاهم به گل های نقش بسته روی قالی می افتد که چه بی توجه هر روز آن ها را در زیر پا لگد مال می کنم.

برای ماهایی که به لطف ستاره های سرخ حتی اجازه ورود یا پایان دانشگاه هم پیدا نکردیم و نوشتن هایمان در نشریات دانشجویی هم زیرزمینی و پشت بامیست، مدت هاست همین یک وجب جا را کافیست تا دو انگشت خود را به رخ پرنده های آزاد در آسمان برافراشته کنم.

و به یاد دوست نازنینم به خود می گویم که بهترین انتقاد و سخن در زمانی غیر از زمان مناسبش، به چه کج راهه هایی که نمی ماند. نیک را شریعتمداری می کند، مسیح را غیر حرفه ای و سید اصلاحات را رو به بن بست ولایی و انگشت مرا از احمد خاتمی به سوی نیک و مسیح...

http://www.facebook.com/home.php?#/notes/female-male-zn-mrd/dst-nwsth-nqdy-br-msy-w-ny-hng-hng-ny-w-dlnsyny-h-gh-nt-h-r-mtfwt-my-znd-w-msyy-/307231832221