نوری علا: «واحدی» با این «نوع کنگره» ملی به دنبال یک حکومت اسلامی جانشین است نه حکومت سکولار

آقای نوری علا از طرف کسانی‌ حرف می‌‌زنند که حکومت اسلامی را ننگ بشریت می‌‌دانند ، حالا اگر یک عده هنوز حکومت اسلامی می‌‌خواهند این مشکل روانی‌ مشکل خودشان است و می‌‌شود فقط برای آنان آرزوی بهبودی کرد .

"......من دلیل را در این می‌بینم که مای سکولار هنوز می‌دانیم که مذهب و گرایش به آن هنوز چه قدرت جدی‌ای در ایران دارد ......"

این یکی از مغلطه های بسیار رایج برای توجیه حضور طرفداران حضور دین در دولت و بالمال حکومت آخوندی در ایران است. توجه به نکات زیر و مقایسه بین ایران و دیگر کشورها میتوان این مغلطه را باز شناخت.

۱- طوری حرف میزنند که انگار "مردم ایران" تنها مردم مذهبی در تمام دنیا هستند. بد نیست بدانید که مردم سوییس از مذهبی ترین مردمان در اروپا هستند یا مردم آمریکا و جامعه آمریکا، جامعه ای است مذهبی که سمبلهای مذهبی در زندگی شخصی مردم رخنه دارد. این به هیچ عنوان سبب نشده است که حکومت مسیحی یا مذهبی در این کشورها تاسیس یا توجیه شود.

۲- این درست است که مردم ایران مذهبی هستند، اما همه مسلمان نیستند. همه مسلمانان هم شیعه نیستند و تازه همه شیعیان هم دوازده امامی نیستند و تازه تمام شیعیان دوازده امامی هم مذهب را در زندگی خود دخالت نمیدهند. به همین دلیل هم مطرح کردن یک حکومت خاص مذهبی، نه تنها مردم کشور چند قومیتی مثل ایران را به دور خود جمع نمیکند، بلکه اسباب تفرقه بیشتر بین مردم ایران میشود. قیام مردم کردستان در همان اولین روزهای سلطه جنمهوری اسلامی بر کشور نشاندهنده ناتوانی عمیق یک حکومت مذهبی با یک ایدولوژی خاص برای اتحاد مردم ایران در زیر یک پرچم و درون یک کشور است.

۳- به همین دلیل تنها یک حکومت سکولار، که نسبت به مذهب شخصی افراد بی طرف و متسامح است میتواند مناسب کشوری چند قومیتی با تنوع عقیدتی مثل کشور ما باشد.

۴ - اگر قراربر تاسیس یک حکومت دموکراتیک و آزاد بر مبنای رای مردم و احترام به حقوق مردم ایران بر مبنای اعلامیه جهانی حقوق بشر باشد، باید تمامی تبعیضات از جمله تبعیض مذهبی ریشه کن شود. تا زمانی که یک حکومت مذهبی در کشور وجود داشته باشد، حال هر نوع مذهبی که میخواهد باشد، ان مذهب از رانت سر نیزه حکومتی برخوردار بوده و طرفداران ان مذهب از امکانات حکومتی، که متعلق به همه مردم کشور با هر عقیده ای است، به نفع خود بهره برداری میکنند و این خطر تبعیض عقیدتی را به دنبال دارد.


"....... و خود را گول می‌زنیم و به جای تقویت خود درصدد تضعیف طرف مقابل هستیم........"

حتی اگر فرض کنیم که اینطور باشد و جبهه طرفداران حکومت سکولار تا این حد ضعیف باشد، یک نیروی دموکراتیک هنوز باید از جدایی دین از دولت یا سکولاریسم پشتیبانی کند و از حمایت از نیروهای خواهان استقرار نوعی مذهب بر کشور، حال از هر نوعی که میخواهد باشد، خودداری نماید. ما که نمیخواهیم که با بذل جان و مال، و پس از اینهمه فجایع، تنها جای دو نیروی ارتجاعی عوض شود. اگر قرار بر حاکمیت دموکراسی باشد، مذهب باید در حوزه خصوصی زندگی افراد باشد که اینهم با هیچ حکومت مذهبی امکان پذیر نیست.

".....ی‌هیچ شکی در هر رفراندومی حکومتی با نام یا یادی از اسلام خواهد بود، حال چه با نمایندگی آقای واحدی و مرشدش یا هر شخص شخیص دیگر. ...."

و چنین حکومتی هم در هر حال غیر دموکراتیک خواهد بود. صرفنظر از اینکه من شک دارم که شعار برقراری یک حکومت اسلامی اساسا بتواند بنا بدلیل فوق الذکر و بدلیل ۳۰ سال تجربه دردناک، موافقت و رای توده های وسیع مردم را جلب کند.


این قسمت صحبتتان که گفته اید که :

"طبیعی است در هر کنگره‌ای دیدگاه هایی رقیب حضور خواهند داشت"

با

"نسخه ی من و شما برای آتی ایران برای خودمان محترم است"

مطابقت نداشته و در تناقض است. غیر از آنکه:

۱- بله این درست است که در هر کنگره ای دیدگاه های مخالف وجود دارند، اما اینجا صحبت سر اینست که مشترکات اعضای کنگره چیست؟
اگر تاسیس یک حکومت دموکراتیک هدف باشد و رفع تبعیضات مذهبی، که در اینصورت هر گونه دیدگاهی که به یک مذهب خاص قدرت حکومتی بدهد "غیر دموکراتیک" است و طبیعتا جایی در یک کنگره "دموکراتیک" ندارد و اساسا با اهداف دموکراتیک ان کنگره در تناقض است.

۲- کنگره ای که اعضای ان با هدف مشترک ایجاد دموکراسی و برقراری آزادی دور هم دیگر جمع شده اند، طبعا چیزی جز نسخه های خود را ندارند که ارائه دهند، که البته تا زمانی که ان نسخه ها، رای توده های مردم را کسب نکرده باشند، همگی تنها برای صاحبان ان نسخه ها محترم است. چیزی که اما قابل احترام نیست، نسخه ای است که حقوق انسانی و دموکراتیک ایرانیان را به رسمیت نشناخته و نقض نماید. به همین دلیل نمیتوان عقاید فاشیستی طرفداران حکومتهای مذهبی را به اسم "احترام به عقاید فردی" محترم شمرد، چه فاشیسم و نازیسم هم به هر حال نوعی عقاید فردی بوده و هستند، منتهی به دلیل بی اعتنایی به حقوق انسانها، از کمترین "احترامی" برخوردار نیستند.


"........مگر در یک مکانیسم سالم و دموکراتیک کثرتی قابل تامل و حساب بیاورد. ........"

همانطور که حتما میدانید، کشور آلمان، کشوری دموکراتیک و آزاد است. در قانون اساسی آلمان، حزب نازی ممنوع شده و حق شرکت در انتخابات آلمان را ندارد. در هیچ کشور دموکراتیکی، حتی با دموکراسی پیشرفته و جا افتاده، اجازه استفاده از مکانیسم دموکراسی را به افراد و گروه های سرکوبگر و فاشیستی نمیدهند که با سو استفاده از دموکراسی بدنبال گرفتن قدرت و سپس حاکمیت دیکتاتوری و فاشیسم هستند. اساسا گروه هایی که احترامی برای حقوق بشر و حق و حقوق شهروندی و دموکراتیک شهروندان قائل نباشند، جایی در یک سیستم دموکراتیک ندارند.
حتی اگر مثل حکومت هیتلر، رای هم بیاورند، هنوز دموکراتیک نیستند، بلکه فقط بصورت دموکراتیک بقدرت رسیده اند. دموکراسی هم که تنها رای اکثریت نیست، بلکه رای اکثریت تنها بخشی از یک دموکراسی است. حکومتی که حقوق اقلیتها، زنان، کودکان و غیره را رعایت نکند، مثلا مذهبی خاص را با زور سرنیزه دولتی بر شهروندان حاکم کند، دیدگاه های خود را در زندگی خصوصی مردم بزور غالب و حاکم نماید، اصلا دموکراتیک نیست و لذا مشروعیت مردمی ندارد، و حتی اگر با اکثریت به قدرت رسیده باشد، با نقض حقوق دموکراتیک شهروندان، مشروعیتش را برای ادامه حکومت از دست میدهد.

حالا شما از کجا فهمیدی که ایشون شمپاشی میکنن؟