مسعود بهنود

فیلم ریدر در باره آلمان نازی بعد از جنگ میباشد و داستان یک زن نگهبان اردوگاه که فقط یک مهره در آن دستگاه ضد بشری بود .جذابیت فیلم در این است که به سران و عوامل اصلی رژیم نازی نمیپردازد و به زندگی افراد معمولی که به نگهداشت آن سیستم یاری میرساندند میپردازد چه افراد دون پایه و چه افرادی که با سکوت خود به بقای نازیها کمک کردند .نظام اسلامی نیز شباهتهای عجیبی به رژیم نازیها دارد حداقل در آدمکشی و جنایات (کشتار ۶۷ ،تحمیل جنگ خانمانسوز و غارت منابع ملی .......) اینجا از سران حکومت اسلامی صحبتی نمیکنیم که خود مردم ایران از ماهیت آنها آگاهی کامل دارند ولی شاید جالب باشد به آدمهایی که با قلم خود و مماشات و توجیه و سفسطه به کار بزک آرایی این رژیم اسلامی که مایه ننگ و شرم بشریت است مشغولند بپردازیم افرادی که آگاهانه یا ناآگاهانه در این ۳۱ سال به مشاطه گری رژیم اسلامی چه در داخل و چه خارج از کشور میپردازیم که نمونه شاخص آن در بعد رسانه ای آقای بهنود میباشد که تمام هنر خود را برای نجات نظام اسلامی حتا در این شرایط که جنون رژیم به نهایت خود رسیده بکار میبرد و سعی در کتمان حقیقت دارد .نگاهی به آخرین مقاله ایشان در سایت روز انسان را به حیرت میاندازد که چرا اینقدر تلاش میکند که مردم ایران را راضی از این نظام ۳۱ ساله نشان دهد و ... آنها را دوستدار نظام اسلامی جلوه دهد .جالب اینکه اعتراف هم میکند که ...مردم ایران در صحنه واقعی با درد واقعی و شکنجه واقعی و تیر واقعی زندگی میکنند .....ولی متاسفانه نمیگوید که ۳۱ سال است که این نمایش ننگین وجود دارد و بانیان آن نیز نام دارند .سران حکومت اسلامی .مخالفان رژیم را ساده دلان دور مانده از جامعه میداند و مردم به تنگ آمده از تباهی را به انتخابات بعدی راهنمایی میکند ...ولی نمیداند که دوره تملق سرایی و امیر کبیر خواندن قاتل میکونوس به سر آمده و مردم ایران میروند که دیکتاتوری دینی را به زباله دان تاریخ بسپارند .آقای بهنود نگران باش که در آینده ای نه چندان دور ممکن است بچه و یا نوه شما از شما سواال کنند که در زمان رژیم اسلامی به چه کاری مشغول بودید و شما جواب قانع کننده ای نداشته باشید.از سرنوشت نگهبان زن نظام نازی عبرت بگیرید

اقای aradاین چه برخوردی است ؟ انهم با یک روزنامه نگار که نقش مهمی در روزنامه نگاری نوین ایران داشته . اخر این کار انصافا چه فرقی با ترور شخصیت که از طرف حکومت انجام میشود دارد . مسعود بهنود یک روزنامه نگار حرفه ایست . با اینگونه برخورد ها چه نتیجه ای میخواهید بگیرید . که اگر کسی مخالف عقاید شماست ،بایدترور شود ؟ واقعا این فقط خود شما ها هستید که دیگران را وادار میکنید با شما وعقیده تان برخورد کنند

متاسفانه دوست عزیز شما از ادبیات مرسوم در نظام استفاده میکنید (ترور .تهدید .تقیه ...)یکبار دیگر متن را بخوانید .نوشته من بر این اساس است که آقای بهنود به وجدان خود رجوع کرده یا نه ؟ میدانم که تلخ است حقیقت و رودررو شدن با آن و نقش خود دیدن در حفظ این نظام ضد بشری .ولی در برپایی این فاجعه ۳۱ ساله همه ما نقش داشتیم بعضی با مشارکت و بعضی با سکوت .در ضمن فصل قدیس پرستی و رعیت بودن سپری شده .بیشتر بخوانید و از تهدید به ترور هم دست بردارید

مسعود بهنود روزنامه نگار و نويسنده پر تواني است که در اين درياي توفاني هر نا شناگري دوست دارد بر گرده وي از ترس غرق شدن سوار شود ما همگي در حال غرق شدن هستيم و براي زنده ماندن خود به هر چه شناور است دست مي اندازيم خواه ريش رهبر باشد و يا لنگ پريچه و يا پاچه مسعود!!!

آراد میشه اسم انگلیسی کامل اون فیلمی رو که ذکر کردید بنویسید لطفا ؟

نام فیلم the reader ساخته stephen daldry محصول 2008 میباشد ،در ضمن به نوچه های مسعود .علی و دیگران دنبال آقا بالا سر نگردید از نوچه بودن دست بردارید و شهروند باشید هر چند میدانم سنگین است برایتان .یک عمر ارباب داشتن مجالی برای زندگی انسانی نمیگذارد

بهنود یکی از سر دستهای خیانت کاران به ایران هست .
یک قلم بدسته مزدور و موذی.
ولی ما هوشیار هستیم.

کاش همه ی ایرانی ها دست کم ذره ای از آگاهیِ اقای آراد را داشتند، نمی دانم انگار سرنوشت ایرانی جماعت همیشه این بوده که جایی که باید بر مرزها صحه بگذارد، مرزها را نادیده انگارد و جایی که نباید و اساساً مرزی هم در کار نیست، مرزهای وهمی ببیند.

محض روشن شدن منظورم این را می گویم:
جایی که باید دست از مرزگذاری بین مزدورانِ داخل و خارج رژیم فاشیستی بردارد و همه را به یک دیده تقبیه کند روشن فکر! می شود و یکی همچون این مزدور اشکار، مسعود بهنود را صرف اینکه کراوات می زند و موهایش را شانه می کند خوب وپاک می انگارد.
غافل از اینکه بهنود و امثال بهنود چه خوش خدمتی ها که برای بقای رژیم فاشیستی نکرده اند.
از آن ور جایی که باید مرز ها را به روشنی ببیند و با تیزبینی بر آنها صحه بگذرد همچون همین نمونه ی نقدی که آقای آراد عزیز نوشته اند، یکباره بدون هیچ پروایی جوگیر می شوند و ترورهای شخصیتی روزنامه ای فاشیستی مانند کیهان را با نقد دقیق و واردی همچون نگاه نقادانه ی آقای آراد یکی می انگارند و انگار کور مادرزاد باشند دیگر عاجز از دیدن مرزهای به این روشنی می شوند، مرز یک شهروند دمکرات و مرز یک مزدور مرتجع تروریست!

آراد عزیز خیلی دوست داشتم که دوستی همچون شما داشتم.
پیروز باشید...