تحریمها موهبتی بزرگ است برای رژیم به جهت توجیه بحران و فاجعه اقتصادی در پیش رو. فاجعهای که بدلیل نا کارامدی مدیریت، فساد شدید اداری و سیاسی در دستگاه حکومت. مزیت دیگر این تحریمها برای حکومت درگیر شدن مردم به مصائب اقتصادی و کمتر شدن بنیه مردم برای پیگیری حقوق شهروندی و مبارزه برای آزادیهای مدنی میباشد.
تجربه تحریمها علیه عراق کاملا موید بیاثری و یا کم اثری این تحریمها بر رژیم است، با اینکه شدت تحریمها علیه عراق بسیار شدیدتر از تحریمهای اعمال شده و یا برنامه ریزی شده بر ایران بود دولت صدام نه تنها ضعیفتر نشد بلکه آخرین لحظات به بلوفهایش در مورد تولید سلاحهای کشتار جمعی ادامه داد تا مقدمات حمله آمریکا را به کشور خودش فراهم کرد.
در واقع من بر این باورم که قدرتهای بزرگ به این نکته کاملا واقف هستند که رژیم حاکم بر ایران هیچگاه نه به انرژی اتمی و نه به بمب اتمی دست نخواهد یافت. بلوفها آنقدر آشکار است که نیاز زیادی به علوم روان شناسی برای خواندن آن ندارد. به عقیده من تنها هدف حکومت از ادامه این سیاست و ادعاهای واهی در رابطه با پیشرفتهای اتمی، دادن دلیل کافی و بهانه مناسب برای اعمال تحریم بیشتر علیه ایران است.
این تحریمها تنها بر رنج مردم ایران میافزاید و قدرتمداران و سران حکومت که ادعا میشود هدف اصلی این تحریمها هستند همواره در حاشیه امن خواهند بود.
به عقیده اینجانب اگر اراده واقعی برای به زانو در آوردن حکومت ایران باشد، تمام اموال و املاک خریداری شده توسط سران و صاحبان قدرت و بستگانشان در خارج از کشور به راحتی قابل پیشگیری است با بلوکه کردن این اموال و با شناسایی و متوقف کردن تجارت سران سپاه و منصوبان ایشان به راحتی میتوان دولت ایران را تحت فشار قرار داد.

نظرات
برای گذاشتن نظر یا کامنت باید ثبت نام کنید و وارد سیستم شوید
عضو شوید وارد شوید