توفان سروده نامم...
۰۷ شهریور ۱۳۸۹
ملیحه رفیقی اسکوئی
- اندازه حروف
- Enlarge font
- Decrease font
توفان سروده نامم...
از خویشتن بنالم یا از غم زمانه ؟!
از تار و پود این دل، آتش کشد زبانه
تومار هستی من، شبنامه ای غم آلود
سوغات با تو بودن، اندوه بیکرانه.
پوسید ریشه هایم در آبهای راکد،
خشکید آرزوها در بطن هر جوانه.
آغاز رود بودم، رفتن مرام من بود
پیوستم عاقبت بر مُرداب جاودانه
من آن سوارٍ بی اسب، اقبال اسب تندر
او میگریزد از من، من در پیاش روانه.
آن قایقم که غرقاب بر من نشانه رفته
توفان سروده نامم در هیبت شبانه
ای کاش مرگ شیرین در خواب میربودم
بیدار می شدم باز از خواب کودکانه.
کج بود خشت اول، کآنرا بنا نهادیم
اکنون که رفته بر باد بنیاد آشیانه
Subscribe to comments feed نظرات (0 نوشته شد):
مجموعه نتایج:
| نمایش:
مطلب شما!
داستانها، خبرها و دیگر مطالب خواندنی خود را برای خودنویس بفرستید.
به خودنویس بپیوندید »
ورود » قبلاْ ثبت نام کرده ام؟
اخبار
از آزادیهای به دست آمده در مصر: اذان گفتن در صحن علنی مجلس!
مجتبی واحدی: شرکت در راهپیمایی ۲۵ بهمن، اجابت درخواست خانوادههای کروبی و موسوی است
ناگفتههای دستیار عالی خامنهای از ۱۸ تیر؛ بین و من وزیر کشور برخورد پیش آمد
حدادعادل سخنان منسوب به خودش را تکذیب کرد
رییس دفتر رهبری: همه از هوش و توانایی خامنهای متحیر هستند
نظرات
برای گذاشتن نظر یا کامنت باید ثبت نام کنید و وارد سیستم شوید
عضو شوید وارد شوید