درخواست کیارستمی و ۲۲۷ سینماگر جهان برای آزادی پناهی

عباس کيارستمی، کارگردان و فيلم‌ساز نام ‌آشنای سينمای ايران، با انتشار نامه‌ا‌ی خواستار آزادی جعفر پناهی و محمد رسول‌اُف، دو سينماگری شد که از هفته‌ی پيش تاکنون در بازداشت به سر می‌برند.

نامه‌ی آقای کیارستمی این گونه آغاز می‌شود: "نمی‌دانم این نامه را خطاب به چه کسانی می‌نویسم، اما می‌دانم چرا می‌نویسم و باور دارم که نوشتن آن دراین وضعیت ضروری و اجتناب‌ناپذیر است، چرا که دوفیلمساز ایرانی، دو فیلمساز وابسته به جریان سینمای مستقل ایران در بندند.»

آقای کیارستمی نوشته است " پناهی باید انتظار داشته باشد که نهادهای مسئول سینما سدها و موانع موجود را از پیش پای او بردارند، نه آن که خود به بزرگترین مانع تبدیل شوند."

آقای کیارستمی با اشاره به مسئولانی که "طی همه این سال‌ها راه را بر پناهی بسته‌اند و تنها کوره راه‌ها و راه حل‌های انحرافی و گاه حتی بیراهه‌ها را باز گذاشته اند" نوشته است "مسئولیت آنچه که بر جعفر پناهی رفته است و بر سر همه جعفر پناهی‌ها، به طور مستقیم بر عهده‌ی سو مدیریت و سیاست غلط مسولین وزارت ارشاد است."

عباس کیارستمی نوشته است که خودش دیگر سال‌هاست به بی توجهی وزارت ارشاد و مسولان سینمایی به سینمای مستقل اعتراض نمی‌کند، و بر این باور است که "آنها به هیچ روی به سینمای مستقل عنایتی ندارند."

او می نویسد: "به عنوان یک فیلمساز، از جریان سینمای مستقل، سالهاست که دیگر امیدی به نمایش فیلم‌هایم درکشورم ندارم و سال هاست که با ساختن فیلم‌های شخصی و کم هزینه، به کمک و همراهی وزارت ارشاد به عنوان متولی سینمای ایران چشم امید ندارم. برای گذران زندگی به عکاسی روی آورده و از در آمد آن، فیلم‌های کوچک و کم هزینه می‌سازم و به پخش غیر قانونی نسخه‌های تکثیر شده فیلم‌هایم اعتراضی نمی‌کم چرا که این را تنها راه ارتباطش با مخاطبان هموطن خود می دانم."

او در بخشی دیگری از نامه‌اش نوشته است: "بی حمایت‌های مرسوم و رایج که غالب اهل سینما در ایران از آن بهره مند هستند، فیلم‌های مستقل و کوچک خود را می‌سازم و به این دلخوشم که نام و اعتباری برای کشورم و مردمی که دوستشان دارم کسب می‌کنم و تنها ضرورت کار کردن است که فیلمی در خارج از کشورم می‌سازم که در نهایت سلیقه یا انتخاب من نیست."

آقای پناهی، که سال ۲۰۰۶ برنده جایزه خرس نقره‌ای جشنواره فیلم برلین شده است، دوشنبه شب، ۱۰ اسفند، به همراه دختر، همسر و شماری از حاضران در خانه اش از جمله محمد رسول اف، فیلمساز، بازداشت شده است.

این نامه چنین پایان می یابد:  «جعفر پناهی و محمد رسول اف دو فیلمساز سینمای مستقل ایران هستند. سینمایی که در ربع قرن حاضر به عنوان مهم‌ترین عامل فرهنگی نام این کشور را در جهان پرآوازه کرده است آنان به کلیت فرهنگ جهان تعلق دارند. آنان بخشی از فرهنگ سینمای بین‌المللی هستند. آزادی آنان را از بند آرزو می‌کنم و با توجه به آنکه می‌دانم آرزوی محال آرزوی محال نیست، آرزوی قلبی من این است که دیگر هنرمندی به‌خاطر هنر در این سرزمین در هیچ‌بندی نباشد و دیگر سینمای جوان و مستقل ایران با موانع، بی‌عنایتی‌ها و تبعیض‌ها روبه‌رو نباشد. این مسوولیت شماست و تعریف غایی و نهایت موجودیت شما.»

همچنین، در پی بازداشت جعفر پناهی به همراه همسر و دخترش و کارگردانانی چون محمد رسول اف و مهدی پورموسی هفته گذشته در تهران، ۲۲۷ کارگردان و سینماگران مطرح جهان اعتراض خود را نشان دادند و خواستار آزادی آنها شدند.

آن‌ها گفته‌اند: «بازداشت سینماگران ایرانی جعفر پناهی و محمدرسول اف خشم می آفریند.»

در این نامه آمده است «جعفر پناهی که از میرحسین موسوی رهبر مخالفان دولت حمایت می‌کند، به علت در دست داشتن ساخت فیلم مستندی درباره‌ی موج اعتراض‌هایی که از خرداد گذشته پس از انتخاب بر مساله‌ی ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد به وجود آمده بازداشت شده است.»

همچنین در این نامه به بازداشت پناهی در تابستان در مراسم یادبود ندا آقا سلطان در بهشت زهرا اشاره شده است که در جریان تظاهرات‌ها توسط نیروهای جمهوری اسلامی کشته شده بود.

Subscribe to comments feed نظرات (1 نوشته شد):