خرافه-آیت الله خامنه‌ای-Lifestyle

۱. زمانی‌ که آیت الله خامنه‌ای در اوایل دوران ولایتشان سناریوی خرافه زدایی از دین - به وسیله ی صدور فتواهای تند و تیز- و با استارت قلع و قمع قمه زنی‌ را شروع کردند، گمان نمی‌کردند که اندکی‌ بعد خودشان بزرگترین شبکه‌ی مداحی موجود در جهان اسلام را بر ساخته و مورد استفاده قرار خواهند داد.

۲. بیش از پنجاه سال است که فیلسوفان و جامعه شناسان غربی بر روی مساله شیوه ی-زندگی ‌(Lifestyle) به عنوان یکی‌ از عوامل اصلی‌ شکل دهنده ی نوع تفکر مردم انگشت گذاشته‌اند. در ایران و در میان عالمان دین اولین- و ظاهراً و تا اینجای کار آخرین- کسی‌ که این مطلب را خوب متوجه شد و از آن استفاده کرد آیت الله خامنه‌ای است.

۳. به درستی‌ مشخص نیست که پروژه ی خرافه‌زدائی از اسلام از چه تاریخی‌ در ذهن آیت الله متوقف و با پروژه بسط و گسترش و استفاده از اسلام سمبلیک- یا خرافه و شعائر مذهبی‌- جایگزین شد. شاید آیت الله به زودی متوجه شد اسلام حوزه بی‌ حال و بی‌ بو و خاصیت‌تر از آن است که به درد حکومت بخورد؛ شاید هم مشاهده‌ی انزجار آحاد مردم- پیر و جوان، خرد و کلان، فقیر و غنی- تنها چند سال پس از گذشت انقلاب از آخوند‌ و منبر بود که آیت الله را متوجه ساخت باید طرحی نوع در انداخت؛ شاید هم آیت الله بالاخر‌ه متوجه شد در جمهوری اسلامی‌ Lifestyle یعنی‌ همان خرافه و شعائر مذهبی. به هر حال پروژه ی پیاده کردن مدل حکومت «هیئتی» و «الهی به امید تو»- که البته هدف نهایی جمهوری اسلامی از همان ابتدا بود و است- و با محوریت مداح و میون دار کلید خورد و در قدم اول، پای مداحان را به بیت آقا و صدا و سیمای آقا گشود، و چه گشودنی.

۴. صحبت از «هژمونی جمهوری اسلامی» در میان جمع‌ تنها لبخندی بر لبان می‌‌نشاند. ظاهراً مهابت امر آدم را چنان زمین گیر می‌‌کند که حاضر نیست به روی خودش بیاورد که شاید این «باری به هر جهت بودن» و عمل «هیئتی»- از رانندگی‌ ماشین و دفع زباله خانه بگیر تا انجام بزرگترین پروژه‌های عمرانی و ساختمانی و گاز و نفت-، این بی‌ اعتقادی و بی‌ اعتمادی به سیستم و کار سیستماتیک برای حل مشکل و این که «خب، اینا بروند کی‌ بیاد؟!»، شاید همان هژمونی هیئتی نظام ولایت فقیه باشد که آدم ایرانی‌ را هم آغوش نظام مقدسی- که می‌خواهد سر به تنش نباشد- نگاه داشته و خواهد داشت، تا ظهور مهدی موعود، که می‌گویند ظاهراً نزدیک است.

۵. خب البته کار به همین سادگی‌‌ها هم برای آیت الله پیش نمی‌رود. و به این سادگی‌ نیست که امروز حسن آقا را بکنیم میون دار هیئت و فردا حسین آقا، پس فردا غضنفر و پس اون فردا شیر علی‌. یک دفعه ممکن است یک «مش غلام‌حسین» میون داری هم از راه برسد و اوایل کار ما را هم خوب بفریبد و دم بچه هیئتی‌ها را خوب ببیند و ذکر خودش را دست بگیرد و نوچه‌هایش را هم تو دسته خوش بکارد و نا‌ غافل ببینیم دسته را «الهی به امید تو» یک جا زد و برای خودش برداشت و رفت!

۶. و چنین می‌‌شود که امروز هر چه صاحاب هیئت با عز و التماس به گوش «مش غلام‌حسین» می‌خواند: آقا موازی کاری در امر سیاست خارجی‌ نکنید! آقا با آمریکا مذاکره نکنید! آقا با مجلس همکاری کنید! آقا تو رو خدا یک ذره آمار و ارقام هم بدهید! به گوش مش غلام حسین خوش میون دار نمی‌‌رود که نمی‌‌رود.

Subscribe to comments feed نظرات (0 نوشته شد):