چرا «اسلام رحمانی» مطرح می‌شود؟

من هم اگر سیاست‌مدار بودم ترجیح می‌دادم از ابزاری برای دست یابی به قدرت استفاده کنم که کمترین هزینه را برایم داشته باشد. و چه چیزی بهتر از دین مردم برای دست یابی به قدرت؟


اصولا در جوامع مختلف این عقیده و طرز تفکر قالب مردم است که در جریان انتخابات و انقلاب و ... به سیاست‌مداران و چهره‌های شاخص اجازه می‌دهد به قدرت برسند. اما در جوامع دموکرات و پیشرفته این طرز تفکر جنبه خردگرایی دارد و به نسبت آرمان‌های انسانی تنظیم می‌شود، به همین دلیل هر سیاست‌مداری که بیشتر نیازهای مردم را بشناسد به قدرت می‌رسد (این نیازها به نسبت شرایط تغییر می‌کند). اما در جامعه ما اصل دین به عنوان عقیده قالب پذیرفته می‌شود و این فرصت گران‌بهایی برای سیاست‌مدار است تا از نردبان دین بالا رود (البته در جامعه ما که خود دین سیاست را بر عهده گرفته برای سیاستمدار راه دیگری هم باقی نیست).


اما وقتی به ریشه این مشکلات نگاه می‌کنیم آن را در مردم کشور می‌یابیم. مردمی که اکثریت مسلمانی دارد که بیشترشان اسلام را نمی‌شناسند و کورکورانه از آن پیروی می‌کنند (بنا به تجربه شخصی عرض می‌کنم)، و این مردم راحت‌ترین راه را در اختیار سیاست‌مدار برای موج سواری قرار می‌دهند. نمونه بارز آن هم خمینی که مردم نه حرف درستی از او شنیدند نه کار درستی دیدند، اما به دلیل فقیه دین بودن او را به عنوان امام خود انتخاب کردند.


از این رو وقتی به شرایط کنونی ایران که بخشی از مردم سی و یک سال طعم دین را در راس حکومت چشیده‌اند و دهان به اعتراض گشوده‌اند می‌نگریم، دلیل مطرح کردن «اسلام رحمانی» از طرف برخی چهره‌ها را درک می‌کنیم.

Subscribe to comments feed نظرات (2 نوشته شد):