تلویزیون سبز و منتقدان اتو کشیده

راه اندازی رسانه‌ای تصویری برای جنبش سبز کلید خوردن پروسه‌ای است که می‌تواند جنبش را در امر آگاهی رسانی که سلاح اصلی مردم است همراهی کند .

اما متاسفانه هنوز این رسانه آغاز به کار نکرده با انتقاد دوستانی مواجه می‌شود که دوست دارند همیشه منتقد باشند و از زمین و زمان ایراد بگیرند، فکر می‌کنم در نظر گرفتن چند نکته در خصوص راه‌اندازی این رسانه بتواند ابهاماتی را بر طرف کند، البته در همین جا تاکید می‌کنم که من شخصا نه مسئولیتی در این رسانه دارم و نه نفع شخصی از راه اندازی این رسانه، من هم همانند میلیون‌ها ایرانی دیگر تنها مخاطب این رسانه خواهم بود، این نکته را گفتم تا به دوستان یاد آوری کنم صرف اینکه در پروژه‌ای همکاری نمی‌کنیم دلیل نقد پروژه نیست.

رسانه‌ای که با هدف همراهی یک جنبش سیاسی به راه می‌افتد مشخصا متفاوت است با یک رسانه حرفه‌ای که تنها رسالتش تهیه خبر و سرگرم کردن بینندگانش است، این تلویزیون صدا و سیما نیست که طبق اساس نامه آن ملی باشد و متعلق به تمام ملت ایران، بلکه مشخصا این رسانه متعلق به جنبش سبز است و در پیش برد اهداف جنبش سبز قدم بر می‌دارد، فکر نمی‌کنم کسی از میان دوستان معتقد باشد که جنبش سبز جنبش تمامی ملت ایران است و این ادعا را داشته باشد؟! به نظر من اکثریت ملت ایران با جنبش سبز همراه هستند و نه همه ملت ، پس این رسانه رسالتش همراهی با اکثریتی‌است که آینده ایران بیش تر از حل مشکلات شخصی و بغض های قدیمی برایشان ارزش دارد.

 نیک آهنگ کوثر در متن انتقادی خود خواستار عملکرد بی طرفانه این رسانه شده است و بازگو کردن اتفاقات دهه ۶۰ را نشانه بی‌طرفی یک رسانه دانسته است، شاید باید یادآوری کرد که این تلویزیون راه اندازی می‌شود تا اهداف جنبش سبز را به پیش ببرد و کالبد شکافی تاریخ وظیفه این رسانه نیست گویی که درپیش برد هدف هم این نوع کالبد شکافی ها گمان نکنم کارگر افتد، البته ناگفته نماند کسی مخالف کالبد شکافی نیست و دوستان می‌توانند برای ارضاء بغض‌های قدیمی خود هر چه قدر که می‌خواهند کالبد شکافی کنند اما این امر در حیطه کاری تلویزیونی که برای پیش برد اهداف یک جنبش راه اندازی میشود گمان نمی‌کنم باشد.

پیشنهاد می‌کنم دوستانی که همیشه لباس های نقادی‌شان اتو کشیده بر تنشان است ابتدا کمی به اساس راه‌اندازی این رسانه فکر کنند و بعد دست به قلم ببرند تا خدایی نکرده کسی از انتقاد‌های آنان برداشت سو نکند!!!

چیزی که من به شخصه از این رسانه انتظار دارم نمایش هر آنچه شعار می‌دهیم است، اینکه به مخاطبان نشان دهیم که شعار و عمل تفاوتی ندارد و نمونه یک رسانه ملی باشد برای مخاطبانش...

رسانه‌های ظاهرا بی طرف داشته‌ایم در این سالها مثل صدای امریکا که هیچ گاه نمی‌شود به آن اطمینان کرد چون نمی‌شود به منابع مالی آن اطمینان کرد ،بی بی سی که اگر چه حرفه ای عمل می‌کند اما تنها یک رسانه است و عملکردش قابل تقدیر در یک سال گذشته چون نسبت به رسانه های دیگر کمی بی‌طرفانه تر کار کرده است، از این دو رسانه موفق و پر مخاطب که بگذریم می‌رسیم به تلویزیون های لس آنجلسی که به قول نیک آهنگ عزیز نه در کالبد شکافی دهه ۶۰ کم گذاشتند و نه در رعایت حقوق اقلیت‌های دینی اما میزان استقبال مردم از این رسانه‌ها میتواند عیار خوبی برای عملکرد آنها باشد، نمیدانم شاید سوپر مارکت‌های تصویری خطوط قرمز نداشته باشند و مجری‌های محترمشان در ادب هم خط قرمز نداشته باشند اما بازخورد برنامه‌های آنها در جامعه نشان گر موفقیت رسانه هاییست که به قول نیک آهنگ عزیز خط قرمز ندارند!!!  

بگذاریم این بار رسانه‌ای متولد شود که به آینده نگاه می‌کند نه به عقب ، بگذاریم رسانه‌ای باشد که خطوط قرمز جامعه ایرانی را بشناسد و به آنها احترام بگذارد.

امیدوارم این رسانه که بی‌شک نقشی تاریخی در ادامه روند توسعه سیاسی ایران بازی خواهد کرد از آغاز پر انرژِی و با صلابت کار خود را آغاز کند و در آینده‌ای نه چندان دور تبدیل به تک صدای مردمی باشد که در این سی سال از ورق زدن تاریخ خسته شده‌اند.

Subscribe to comments feed نظرات (12 نوشته شد):