مغالطات (۲)

«مغالطات‌» اشاره‌ای کوتاه و انتقادی به «مغالطات منطقي» در نوشته‌ها و گفته هاي بزرگاني است که به زعم نویسنده، مهم‌اند و حائز اهميت. مغالطات اين هفته به سخنان سيد محمد خاتمي ، سخنراني سيد علي خامنه‌اي و مصاحبه‌ي حميد رضا جلايي پور اختصاص دارد

 ( يك )

«در14 خرداد امسال هم دیدیم چه حوادث تلخی بوجود آمد و معلوم شد که حتی به نام امام هم می‌شود با امام مخالفت کرد و به نام امام با میراث امام و نمادهای تداوم راه امام مخالفت و اعتراض و جفا کرد، این  مساله مهمی است که به نام امام و انقلاب با محتوا و راه و اندیشه امام مبارزه و مخالفت کرد.» ( سيد محمد خاتمي، ۸۹/۴/۱ )

درست است. اين يك تناقض است. اما ريشه اين تناقض كجاست؟  «نام امام» يا  «راه و انديشه ي امام»؟

 ( دو )

...در این شرایط تنها امیدمان به رهبر انقلاب است و از ایشان درخواست می‌کنم که دستور رسیدگی به این وضعیت را بدهند، علی رغم اینکه فرزند من از نظر قضایی دیگر مشکلی نداشت، بعد از تهدیدات اخیر کارشناس پرونده‌اش به اینصورت و با زبان روزه بازداشت می‌شود، مگر نهاد و دستگاه و حتی شخصی می‌تواند خود را بالاتر از دستگاه قضایی و قانون قرار دهد؟ از ایشان می‌خواهم که دستور رسیدگی به وضعیت رخ داده را بدهند. ( حميد رضا جلايي‌پور ،۸۹/۳/۲۹ )

لابد مقام رهبري، شخص يا نهاد نيست و گرنه اين ممكن نيست كه بالاتر از دستگاه قضايي و قانون باشد؟  مشكل كجاست؟ تصور آقاي جلايي‌پور از «قانون»  يا از  «مقام رهبري»؟

 ( سه )

من مخالفم با سخنى و حركتى و نوشتارى كه - حتى اگر با انگيزه‌ى درست و با انگيزه‌ى صادقانه است - موجب شقاق و شكاف مي‌شود؛ من موافق نيستم. اگر كسى نظر من را مي‌خواهد بداند، نظر من اين است كه عرض كردم. ( سيد علي خامنه‌اي ، ۸۹/۴/۳ )

اين «من »  چيست؟ معيار حق؟ معيار انگيزه؟ معيار صداقت؟ به راست يك من چند كيلو است؟ مگر يك  من ماست چند كيلو كره دارد؟

Subscribe to comments feed نظرات (0 نوشته شد):