جاسوسی که محمود، دوستش می‌داشت (۱)

فلینت لورت، از معدود کارشناسان آمریکایی است که هم بوی نفت می‌دهد، هم برای سازمان سیا کار کرده و هم محمود احمدی‌نژاد را رئیس جمهوری بدون اشکال ایران می‌داند و هم از گزارش‌های رسانه‌ای که اندکی ایران را به چالش بکشد بدش می‌آید. در حالیکه یک مامور سابق اف‌بی‌آی چند سال پیش به ایران رفت و غیب شد، اما این مامور سابق سیا خیلی راحت به ایران می‌رود، با دکتر محمد مرندی، کارشناس سوگلی حکومت اسلامی مقاله مشترک می‌نویسد و...

هیلاری مان لورت و فلینت لورت، نام‌های چندان محبوبی در واشینگتن نیستند. خودشان هم خوب این را می‌دانند. بعضی معتقدند که اینها خلاف جریان آب شنا می‌کنند و مخالف سیاست‌های دولت ایران هستند، اما گروهی دیگر آنها را متحدان دولت احمدی‌نژاد می‌خوانند.

یک کارشناس سیاسی که نخواست نامش عنوان شود گفت که لورت‌ها تنها به این دلیل کسی در دولت اوباما تحویل‌شان نمی‌گیرد، خلاف جریان حرکت کرده‌اند، اما هستند کسانی که بر این باورند که منافع اقتصادی موافقت با ایران بر عکس نظر همه، بیشتر از مخالفت است. چرا که در واشینگتن کمتر کسی حاضر است با ایران هم‌داستان شود، اما ایران بشدت نیازمند متحدانی در آمریکا است.

این جمله بارها در محافل مسوولان ایرانی شنیده شده که باید مبارزه با آمریکا را به خود واشینگتن کشید. جایی که اخیرا چند نفر از کارشناسان احساس کرده‌اند که از سوی مامورانی شبیه ایرانی‌ها، تحت تعقیب بوده‌اند. ایجاد حس نا امنی در حالی قابل توجه است که چند ماه پیش یکی از سرداران سپاه، ایرانیان منتقد حاضر در خارج از کشور را تهدید به حذف کرده بود.

لورت، که هم کارشناس سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا، سیا بوده و هم برای یکی از دفاتر وزارت خارجه آمریکا کار می‌کرده، عضو لیست 'گالف ۲۰۰۰' است، همان لیستی که دکتر کیان تاج‌بخش به اتهام عضویت در آن محکوم به جاسوسی هم شد. اما کیان تاج‌بخش زندانی است و لورت، می‌تواند آزادانه به تهران برود.

اما چیزی که این روزها نام لورت را باز سر زبان‌ها انداخته، اعتراضش به نحوه گزارش‌دهی نازیلا فتحی، خبرنگار نیویورک تایمز است. فتحی که سال پیش بعد از روبرو شدن با تهدیدهای جانی مجبور شد ایران را ترک کند، اینک در کانادا زندگی می‌کند و روزانه‌ ساعت‌ها وقت صرف تماس با منابعش در ایران می‌کند تا بتواند از همکاران غیر ایرانی‌اش بهتر مسال داخلی را شرح دهد. لورت اما معتقد است که فتحی، جانبدارانه به نفع جنبش سبز کار می‌کند و رعایت بی‌طرفی را گزارش‌هایش نمی‌کند. اشاره لورت به گزارش فتحی از اعدام چهار فعال کرد در هفته‌های اخیر بود.

لورت در گفتگو با خودنویس مدعی است که با آنکه  از اعدام فعالان دفاع نمی‌کند، اما نحوه گزارش‌دهی جانب‌دارانه نیویورک تایمز سوال برانگیز است. او در عین حال، از خبرنگار دیگری از نیویورک تایمز که گزارشی انتقادی از دولت اوباما در ارتباط با ایران تهیه کرده دفاع می‌کند، و معتقد است فتحی مسیر کسانی چون جودیت میلر که در هنگام جنگ عراق و پیش از آن با دولت آمریکا همگام بود را طی می‌کند.

اما احساس بسیاری از کارشناسان سیاسی از موضع‌گیری لورت، چیز دیگری است؛ یک روزنامه‌نگار ایرانی ساکن آمریکا معتقد است که لورت سعی می‌کند فضا را برای گزارش‌گرانی که در مسیر ایران گام بر نمی‌دارند را خراب کند. در این حالت، روزنامه‌های آمریکایی بدشان نخواهد آمد که تعدادی از ایرن خبرنگاران که دیگر امکان کار در تهران را هم ندارند، از سر خودشان باز کنند.

خود لورت البته معتقد است که چون خانم فتحی جانب جنبش سبز را می‌گیرد، «بهتر است به جای نوشتن گزارش و خبر، یادداشت تحلیلی بنویسد که اگر جانب کسی را هم گرفت، مشکلی پیش نیاید». این مساله البته به حذف تدریجی نازیلا فتحی از بخش خبر و گزارش منتهی خواهد شد.

اما لورت‌ و همسرش، هیلاری مان لورت، با محمد مرندی، یکی از معدود کارشناسان سیاسی مورد تایید جمهوری اسلامی که می‌تواند در شبکه‌های مختلف خبری غربی ظاهر شود، مقاله مشترک می‌نویسند. محمد مرندی، فرزند پزشک مورد اعتماد رهبر جمهوری اسلامی هم هست. پدر محمد مرندی، سال‌ها قبل وزیر بهداشت بود و امروز نماینده مجلس است.

ادامه دارد

Subscribe to comments feed نظرات (2 نوشته شد):