این تو بمیری

از عصبانیت‌های احمد خاتمی و جنتی در نماز جمعه هم با راحتی می‌شود شدت ضربه را احساس کرد

یکی از راه‌هایی که می‌توان فهمید عملکرد‌ها، بیانیه‌ها، مصاحبه‌ها و دیگر اقدامات سبز‌ها چقدر تاثیر داشته عکس العمل روزنامه‌ها، رسانه‌ها و بلند گوهای کودتاچیان است. هرچه که ضربه وارده بهشان سهمگین‌تر و کاری‌تر باشد عکس العمل‌هاشان شدیدتر و پرخاش جویانه‌تر و همراه با تهدید و عدد سازی‌های بیشتری ست.

از عصبانیت‌های احمد خاتمی و جنتی در نماز جمعه هم با راحتی می‌شود شدت ضربه را احساس کرد و در مراتب بالاتر هم سخنان سرکرده‌هاشان از جمله رئیس دولت کودتا و هم دستانش درنیروی انتظامی،سپاه و ... . گفته‌های خامنه‌ای هم به همان ترتیب نشانه بارزی ست از شدت ضربه که به نظر می‌رسد هر روز بیشتر و بیشتر می‌شود.

دقت کنید هر چه بیشتر زخم خورده باشند بیشتر از عادی بودن اوضاع و از بین رفتن جریان فتنه صحبت می‌کنند و خامنه‌ای هم هی می‌آید فصل الخطاب می‌دهد که بعله کار تمام شده و خواص باید موضعشان را مشخص کنند و از این قبیل خزعبلات. هرچه هم تعداد معترضان بیشتر باشد کیهانی‌ها با غلظت بیشتر اعداد عجیب وغریب می‌نویسند،‌ یک بار ۵۰۰۰ نفر است دفعه بعد ۳۰۰- ۴۰۰ نفر موقعی شده   ۲۰‌-۱۰ نفر و ...، گاهی هم از دستشان در می‌رود و کمی به تعداد واقعی نزدیک می‌شوند در ۹ دی و ۲۲ بهمن هم که کلا ریشه فتنه خشک شد و دیگر هیچ کس از سبز‌ها باقی نمانده .

۳۰:۲۰  هم که کلاً تکلیفش روشنه.

ولی خودشان هم آنقدر خوب عمق فاجعه را درک کرده‌اند که سران سپاه برای تبرئه خود در مورد بخشی از جنایت‌های صورت گرفته فیلم حمله به کوی را آنچنان که دیدیم و شنیدیم پخش می‌کنند و دارند زمینه چینی می‌کنند و تعدادی قربانی را آماده و حاضر نگه می دارند برای روز مبادا.

ولی چیزی را که هنوز نفهمیده‌اند اینست که این تو بمیری دیگر از جنس تو بمیری‌ها قبلی نیست که نیست.

Subscribe to comments feed نظرات (1 نوشته شد):