از امام حسین تا آزادی

راننده باشی یا مسافر، فرقی نمی‌کند، تقاطع های ِ امام حسین تا آزادی‌، بیشتر از هر جای دیگر‌، آدم را خسته می‌کند‌. بی آرتی یا تاکسی‌، شخصی یا خط واحد‌، دیر یا زود به آزادی می‌رسی از امام حسین. اما راننده‌هایی که در این مسیر کار می‌کنند می‌دانند‌، زمان ِ رسیدن به مقصد‌، بیشتر از هر چیز‌، به سبز شدن ِ چراغ های قرمز بستگی دارد .

BRT که سوار شوی‌، از امام حسین تا آزادی  راهی نیست به خصوص اگر خوش شانس باشی و چراغ‌های قرمز به موقع سبز شوند‌. با تاکسی هم که بروی ، چندان فرقی ندارد‌،  به شرطی که از سر  دانشگاه تا انقلاب را در ترافیک نمانی و امان از  سبز شدن ِ چراغ قرمز ۱۶ آذر

از امام حسین به میدان آزادی ، با همان اتوبوس‌های قدیمی هم می‌شد رسید‌، اما دیرتر و سخت‌تر‌. سر هر ایستگاه کلی مسافر پیاده می‌شدند و مسافرهای ِ جدید سوار می‌شدند. بوی عرق و گرما  آدم را کلافه می کرد‌.  با سوار شدن هر پیرزن یا پیرمردی مجبور بودی از جایت بلند شوی‌.  اگر از خستگی خوابت نمی برد‌، می‌شد چیزی خواند. می‌توانستی  سعدی ِ و فردوسی و حافظ  را مرور کنی و با  جمالزاده و رودکی خوش باشی ‌. البته گاهی هم سبز شدن ِ یک چراغ ِ قرمز ‌، اشک آدم را در می آورد.

راننده باشی یا مسافر‌، فرقی نمی‌کند، تقاطع‌های ِامام حسین تا آزادی‌، بیشتر از هر جای دیگر‌،  آدم را خسته می‌کند. بی آرتی یا تاکسی‌، شخصی یا خط واحد‌، دیر یا زود به آزادی می رسی از امام حسین .  اما راننده‌هایی که در این مسیر کار می کنند می دانند‌، زمان ِ رسیدن  به مقصد‌، بیشتر از هر چیز‌،  به سبز شدن ِ چراغ های قرمز بستگی دارد.

Subscribe to comments feed نظرات (1 نوشته شد):