پس لرزه‌های قم

تشييع جنازه ايت الله العئمي منتئر

پس لرزه‌هاي قم ادامه دارد. انگار بدن نيمه جان يك موجود درنده در حال آخرين تكان‌هاي قبل از جان دادن بوده و داخل قفسي كه خود ساخته، مذبوحانه گرد و خاك مي‌كند.

هر چه از دوشنبه، همان روزي كه پاييزي ترين روز زندگيم بود*، گفته باشم كم گفته‌ام. روزي كه هم خيلي غم انگيز بود و در عين حال خيلي اميد بخش و خوشحال كننده. قمي ها كه با زبان بي زباني خوش آمد مي گفتند و تشكر مي كردند از ديگراني كه از جاهاي ديگر آمده بودند و آنها را بعد از سال‌ها خفقان، ساعاتي همراهي كردند تا حرف دل خود را آن‌طور كه مي‌خواهند فرياد بزنند. و اين منتظري عجب شخصيتي بود، نه زنده‌اش قابل تحمل براي مستبدان بود و نه مرده‌اش. ياد و خاطره او بيش از پيش زنده مي‌شود و آنها بسي عصبي‌تر.

پس لرزه‌هاي قم ادامه دارد و انگار بدن نيمه‌جان يك موجود درنده در حال آخرين تكان‌هاي قبل از جان دادن بوده و داخل قفسي كه خود براي خود ساخته، مذبوحانه گرد و خاك به هوا كرده است.

- - -

پس از آن روز، شعارهايي كه نشان دهنده تنها و بي‌كس ماندن سركوب گران و تماميت‌خواهان است در كوچه پس كوچه هاي قم سر داده مي‌شود: مرجع انقلابي، تشكر تشكر!

و نيك مي‌دانند كه مرجعي ديگر جز آيت‌الله نوري همداني برايشان باقي نمانده كه بروند جلوي خانه‌اش تا او هم به آنها دل‌داري دهد كه شما نبايد نگران باشيد، چون مجهز(!) هستيد، و بعد خطاب به منافقين(!) بگويد: «اين ديگر آخرين بارتان باشد كه در قم شعار ضد نظام اسلامي سر مي‌دهيد!»، در حالي كه او بهتر است بداند اين اولين بار قم بود و او بايد منتظر دفعات ديگر هم بماند. و او كه مي‌گفت: «امروز مردم تمام ايران بيدار شده‌اند و كسي كه بخواهد قدم كج بردارد در ايران جايي نخواهد داشت»، مثل اينكه نمي‌داند در جايي كه او مي‌خواهد يك عده او از تقليد كنند و بقيه را به خصومت با نظام و اسلام متهم مي‌كند، جنگل نيست و صاحب قانوني است كه در آن نوشته شده:

«هيچ‌كس‏ را نمي‏ توان‏ از محل‏ اقامت‏ خود تبعيد كرد يا از اقامت‏ در محل‏ مورد علاقه‏‌اش‏ ممنوع‏ يا به‏ اقامت‏ در محلي‏ مجبور ساخت‏، مگر در مواردي‏ كه‏ قانون‏ مقرر مي‏‌دارد... تفتيش‏ عقايد ممنوع‏ است‏ و هيچ‌كس‏ را نمي‌توان‏ به‏ صرف‏ داشتن‏ عقيده‏‌اي‏ مورد تعرض‏ و مواخذه‏ قرار داد».


* - http://clarify.typepad.com/blog/2009/12/montazris_funeral.html