از "یاحسین" تا "میر حسین"

انقلاب اسلامی‌ یک انقلاب ِ ایدئولوژیک بود‌. مرحوم مطهری در همان دوران به روشنی  گفته بود ”چون انقلاب ِ ما یک انقلاب اسلامی بود‌ ،پس جمهوری ما هم باید یک جمهوری اسلامی باشد “. افسوس !این سخن ِ مرحوم مطهری واقعیت یافت تا سال‌ها یک ملت ، تاوان ِ اشتباه نخبگانشان را پس دهند . نخبگانی که ابزار ِ انقلاب را با ابزار ِ حکومت یکی  دانستند . غافل از آن که ویران کردن ِ یک عمارت غیر از ساختن یک بنا است  و  هر کدام ابزار و مصالح و کارگزاران ِ  خود را می طلبد .

جنبش ِ “سبز” ایران برخلاف ِ انقلاب ِ” اسلامی”  ، متکی بر نماد هاست نه ایدئولوژی . جنبش ِ سبز برای تسخیر قلوب و اذهان از نمادها بهره می گیردو نمادهای ِ جنبش ِ سبز فراگیرند . راز ِ همراهی جهانیان  با او همین است . “سبز”  بودن  این ِ جنبش  ، یعنی جنبش ِ سبز با نمادهایش آغاز شده است . این نماد ها بسیارندو جهانی اند :  رنگ سبز ، میر حسین ،  ندا آقا سلطان ، کیانوش آسا ،  احمد زید آبادی ، محمود وحید نیا ، کهریزک ، رامین ِ پوراندرجانی …

خاطره ی محرم ِ ۵۷  و سهم  ” یاحسین ” های  آن در انقلاب ِاسلامی  ماندگار  شد .  اکنون محرم ِ 88 فرا رسیده است تا این بار سهمی ” میر حسین ” در جنبش ِ سبز ماندگار شود .  اگر چه میان ِ آن محرم و این محرم شباهت فراوان است  اما فراموش نباید کرد  ، تفاوت انقلاب ِ اسلامی تا  جنبش ِ سبز ، تفاوت از ” یاحسین ”  تا ” میر حسین ”  است .