نقدی بر نامه احمد منتظری

احمد منتظری (فرزند مرحوم آیت الله حسینعلی منتظری) در نامه ای به آقای خامنه ای با هشدار به ریزش بیشتر نیروها پیشنهاد کرده است که جلسه ای پنج نفره با حضور رهبر جمهوری اسلامی، موسوی، کروبی، خاتمی و هاشمی رفسنجانی تشکیل شود تا از طریق گفتگوی مستقیم و دوستانه بسیاری از مسائل را حل شود و نور امیدی در قلب همه ملت بیافتد

احمد منتظری در نامه ایی که آیت الله خامنه ایی را با عنوان «رهبر محترم جمهوری اسلامی» خطاب کرده از او می خواهد تا با آزادی همه زندانیان سیاسی و دلجویی از خانواده آنان و تمامی خانواده‌هایی که عزیزان خود را در جریانات اخیر از دست داده‌اند موجب همدلی آحاد ملت شوند.

نامه احمد منتظری به طور تلویحی حق سرکوب را به «رهبر محترم» می‌دهد و بر خلاف آموزه‌های دین اسلام و نظر صریح مرحوم حسینعلی منتظری تنها خواستار دلجویی از خانواده های قربانیان پس از انتخابات ریاست جمهوری است.

در این نامه هیچ اشاره‌ای به برقراری قسط، حق الناس و عدالت نشده. احمد منتظری با نوشتن جمله ایی مجهول که فاعل فعل در آن مشخص نیست می‌گوید باید از خانواده‌هایی که عزیزان خود را در جریانات پس از انتخابات از دست داده‌اند دلجویی شود. اگر این جمله را بخواهیم بازنویسی کنیم و فاعل جمله را ذکر کنیم باید نوشت: با دلجویی از همه خانواده‌هایی که به دستور شما عزیزانشان را از دست داده‌اند موجب همدلی آحاد ملت شوید!

از احمد منتظری باید پرسید با دلجویی از خانواده‌هایی که عزیزان خود را از دست داده‌اند مشکل حل می‌شود؟ یا باید خواستار برقراری عدالت و مجازات مسببان جنایات صورت گرفته شد؟

موضع گیری احمد منتظری بر خلاف نظرات صریح مرحوم حسینعلی منتظری است.

در پی کشته و زخمی شدن برخی از مردم در روزهای پایانی خرداد ماه ۸۸ آیت ‌الله منتظری بیانیه‌ای صادر کرد، وی در بیانیه خود نوشت: «با حمایت قاطع خود از حرکت‌های غیر خشونت بار ملت مسلمان برای دفاع از حقوق حقه خود در چارچوب قانون متقن اساسی جمهوری اسلامی که جمهوریت را رکن اصلی نظام می‌‌داند، هرگونه اقدامی که منجر به ضرر غیر قابل جبران به جمهوریت نظام گردد را جایز نمی‌دانم. هریک از برادران و خواهران دینی ما موظف است ملت را در دستیابی به حقوق حقه خود یاری دهد. بر این اساس، هرگونه مقاومت در این راستا، به خصوص ضرب و شتم و کشتار ملت را مصداق بارز مخالفت با اصول اساسی اسلام مبنی بر حاکمیت ملت بر سرنوشت خود دانسته و حرام شرعی اعلام می کنم.»

سپس مرحوم منتظری در پاسخ به سوالات محسن کدیور دیگر روحانی مخالف دولت نوشت:

«ولایت کسی که با شرع و عقل و میثاق‌های ملی مخالفت کند جائرانه است. آقای منتظری مسوولی را که از «عدالت، امانتداری یا برخوردای از رأی اکثریت" ساقط شده باشد، فاقد مشروعیت دانسته و نوشته است: "[اگر چنین مسئولی] به زور یا فریب و تقلب بر آن منصب بمانند مردم باید عدم مشروعیت و مقبولیت آنها را در نزد خود و برکناری آنان از منصب را با رعایت مراتب امر به معروف و نهی از منکر... و انتخاب مفیدترین و کم هزینه ترین راه ممکن ابراز داشته و بخواهند.» (منبع بی بی سی فارسی)

مرحوم منتظری در این نامه تاریخی نوشت: «ابراز چنین خواسته‌ای ( بر کناری حاکم جائر) را "وظیفه ای همگانی" می دانم که  کسی نمی تواند به بهانه ای از آن شانه خالی کند.»

مرحوم آیت الله منتظری «جور» را «مخالفت عمدی با احکام شرع و موازین عقل و میثاق های ملی که در قالب قانون در آمده باشد» تعریف کرده و نوشته است: «کسی که متولی امور جامعه است و بدین گونه مخالفت می‌ورزد، جائر و ولایتش جائرانه است.»

من معتقدم نه تنها دولت ها باید در برابر جامعه پاسخگو باشند بلکه مخالفان دولت هم باید در برابر رفتار خود در برابر جامعه پاسخگو باشند. آقای احمد منتظری باید پاسخ بدهند که چگونه هنوز باور ندارند که آیت الله خامنه‌ای از دایره عدالت خارج نشده و باید از او با عنوان رهبر محترم جمهوری اسلامی یاد کنند.

همینطور نامه اخیر احمد منتظری در وب سایت جرس بدون هیچ توضیحی منتشر شده. آیا این نامه نظر گرانندگان این وب سایت است؟ آیا گردانندگان این وب‌سایت نمی‌توانند در انتهای نامه بنویسند این نامه نظر شخصی نویسنده است و نظر رسمی جرس را بازگو نمی‌کند؟ و یا این نامه موضع رسمی وب سایت خبری «جنبش راه سبز» است؟

Subscribe to comments feed نظرات (0 نوشته شد):