مبارک! انصاف که هیچ، تقویم هم نداشتی؟

اگر چه پیروزی‌شان چشمگیر و قابل تحسین است اما همگان دوست می‌داشتیم که این پیروزی نه در روز ۲۲ بهمن بلکه ای کاش در روزی پیش از این و یا حتی پس از آن کسب می‌شد تا این موفقیت نیز همچون فجر ۳۲ سال پیش به‌سود حاکمان کنونی ما قابل مصادره نباشد.

خبر برای مصریان و تمام کسانی که به قدرت اراده جماعت ایمان داشتند خوشحال کننده بود.

شادی مصریان به کامشان «مبارک»!

اغلب ما که شناختمان از مصر منحصر به تعقیب حوادث ۱۸ روز گذشته می‌شد دائم پیگیر اخبار بودیم تا ظهور قدرت معترضین در یک آکسیون خیابانی را دیده و بار دیگر ایمان بیاوریم که حتی در موقعیت اکنون جهانی همچنان اراده مردمی نافذ است.

ایمان آوردیم که دوران انقلاب‌ها هیچگاه پایان نیافته و مردم می‌توانند با عزم راسخ‌شان حتی در مدت کوتاهی مطالباتشان را محقق کنند.

در مورد معترضین مصری می‌توان گفت که حداقل شعار «ارحل» ایشان بوقوع پیوست اما اینکه خواسته «اسقاط النظام»شان تا چه حد بر آورده شده باشد انگیزه‌ای‌است که همچنان در انتظار اخبار جدید نگاه‌مان می‌دارد.

حدود ده روز پیش ظهور گروهی به عنوان موافقین مبارک، به دلیل احتمال سرکوب شدید با این پوشش، موفقیت معترضین را مورد تردید قرار داد و پس از آن با توجه به اخبار منتشره حمایت آقای خامنه‌ای از معترضین تا حدودی موضع موافقین را در وابسته خواندن معترضین به خارجی ها تقویت کرد.

اخبار پی در پی از اوج و فرودهای معترضین حکایت داشت اما با اینحال ما ایرانیان که اخیرا تجربه یک آکسیون ناکام خیابانی را از سر گذرانده بودیم به امید موفقیت معترضین چشم به راه خبرهای خوش بودیم.

در مقطعی خود من نیز گمان کردم که گرفتن وعده کناره‌گیری مبارک آخرین سنگر فتح شده توسط معترضین خواهد بود. اما معترضین مزد استقامت خود را اینک تا کنار زدن زود هنگام مبارک از قدرت گرفتند. می‌توان با این سرعت پیش روی حتی برگزاری انتخابات زود هنگام را بنا بر خواست معترضین انتظار داشت اما باید گفت که مناسبات قدرت گویا در شرایط اینچنین چندان قابل پیش بینی نمی‌باشد آنچنانکه حتی در ۳۲ سال پیش نیز کمتر مفسر سیاسی می‌توانست شاه را از آنچه بر سرش خواهد آمد آگاه کند.

بحث ۳۲ سال پیش بحث تکراری ماست. ۲۲ بهمن ماه که ایرانیان پیروزی‌شان را در آن جشن گرفتند نیز روزی مشخص در تقویم ماست. می‌توان به آن جان‌فشانی‌ها و آن عزم پولادی در ۳۲ سال پیش ارجاع داد و پیروزی شگفت انگیز ملت معترض در برابر حاکمیت مستبد را بیاد آورد و به آن افتخار کرد. در تقویم ما آن روز آنچنان مهم و تاریخی است که به استناد آن واقعه بسوی تکرار چنین اقدامی خیز برداشتیم. سال ۸۸ نشد آنچه می‌خواستیم. اگر چه ما در خواست ابتدایی‌مان که تجدید یک انتخابات بود نا کام ماندیم اما مصریان از درخواست برکناری وزیر کشور به کنار زدن رییس کشور نایل شدند.

دلایل موفقیت ایشان و ناکامی ما را هر کس به زعم خود به عاملی نسبت می‌دهد. از سرکوب پر خشونت تا حاکمیت مقدس، از وحشت مردم تا راهبری محتاطانه، از خواسته‌های مدنی تا رضایت‌مندی روستایی و از آگاهی تا نادانی اما شرح و واشکافی این دلایل اینک مورد بحث نیست.

امروز ما به دلیل سرخوردگی در نیل به اهداف آرمانی انقلاب‌مان و همچنین نا رضایتی از حاکمان، علی رغم باور به تجلی اراده مردم در ۳۲ سال پیش چندان نسبت به روز ۲۲ بهمن احساس خوشایندی نداریم. تکرار چنان حادثه ای این بار در مصر و در سال‌روزش و وحشت تکرار چنین سرنوشتی در سر انجام یک حرکت مردمی بر آشفته‌مان کرده و چندان خوشایندمان نیست. بخصوص اینکه ما در پی الگوسازی این حرکت مصریان برای اعتراض به کسانی هستیم که دستاوردهای آن حرکت ۳۲ سال پیش را منحصرا بسود خود و بزیان مردم مصادره کرده‌اند.

از سوی دیگر اینکه سرانجام مصریان نیز این می‌شود که به روز ما آمده را دیگر نه می‌شود و نه می‌خواهم پیشگویی کنم اما ۲۲ بهمن نه تنها برای ما بلکه برای مصریان نیز روز برکناری یک دیکتاتور است.

اگر چه پیروزی‌شان چشمگیر و قابل تحسین است اما باید گفت که همگان دوست می‌داشتیم که این پیروزی نه در روز ۲۲ بهمن کسب می‌شد بلکه ای کاش در روزی پیش از این و یا حتی پس از آن مبارک از قدرت کنار می‌رفت تا این موفقیت نیز همچون فجر ۳۲ سال پیش به‌سود حاکمان کنونی قابل مصادره نباشد.

به هر حال این اتفاق مبارک برای مصریان به وقوع پیوسته و همگان را مسرور کرده است. فارغ از امکان مصادره و یا تفسیر بمطلوب آن امروز باید به فکر سرنوشت خود باشیم. شاید حتی بتوان این تقارن را به فال نیک گرفت و با جلب نظر مصریان به سرنوشت‌مان ایشان را از تکرار این مسیر ناصواب بر حذر داشت.

شاید از سوی دیگر مصریان با آغازی از روز ۲۲ بهمن راه درست طی مسیر به‌سوی مردم‌سالاری را به ما نشان داده و اینگونه الگو ساز شوند.

تا امکان قیاس میان دستاوردهای ایشان از این ۲۲ بهمن به بعد با آنچه از ۲۲ بهمن ۵۷ به بعد بر ما رفته همچنان باید پیگیر اخبار مصر ماند.

می خواهم خرافاتی نباشم. اصلا شاید باید گفت ۲۲ بهمن مصریان را باید بسود روز انتخابات آینده مصر کمرنگ دانست.۲۵  بهمن قرار است برای حمایت از حرکت مصریان حضور خود را به رخ کسانی بکشیم که ایشان را در هیات یک «مبارک» وطنی می‌بینیم. از مصریان حمایت می‌کنیم تا روز موعود یک انتخابات آزاد.

می‌رویم به امید رسیدن به روز انتخابی که ایرانیان آزادانه سرنوشت خود را بر می‌گزینند.

Subscribe to comments feed نظرات (4 نوشته شد):