یادداشتی بر«شوک شوم سوم» فریبرز سروش

شوک شوم یا فرصتی نو برای خیزشی همه گیر؟!!

تحلیل جامع و دقیق فریبرز سروش به نام شوک شوم سوم را در روز آنلاین خواندم. وی در این مطلب به مشکلات اقتصادی که بعد از انقلاب گریبان‌گیر مردم و دولت شده بود، در قالب سه شوک اشاره کرده‌اند و این‌که اکنون با پشت سر گذاشتن دو تا از شوک‌ها، حال با تحریم‌های جدید شوک سومی را پیش رو داریم که می‌تواند در سرنوشت آینده سیاسی کشور تاثیر گذار باشد .

سروش با ربط دادن خشونت عریان حکومت که نظاره‌گر آن هستیم و سخنان برخی مسوولین نظام که خبر از فتنه دو می‌دهند، نتیجه گرفته که حکومت آماده می‌شود بعد از اجرایی کردن طرح هدفمند کردن یارانه‌ها در برابرواکنش‌ها و اعتراضات عمومی که این بار علاوه بر سبزها، طرفداران عام حکومت نیز در آن شرکت می‌جویند، عکس‌العمل شدیدی نشان دهد؛ کما اینکه حکومت دور خیزی کرده و صحبت از طرح‌ها و شیوه‌های باز دارنده نیز به میان آورده است.

سروش سپس با بررسی ریز این نکته که آیا واقعا دولت در پیش‌بینی شروع اعتراضات که ناشی از هدف‌مند کردن یارانه‌هاست، حساب‌گر خوبی بوده یا نه؟ این سوال را پاسخ داده و با در نظر گرفتن پیشینه مدیریتی دولت و هزینه‌ها و فرصت‌های پیش روی‌اش، به این نتیجه رسیده، حکومت می‌خواهد با ارایه راه حل خشونت‌آمیز و تهدید پیش از اجرایی شدن طرح و با دخالت دادن «توهم» همیشگی دشمن خارجی به این بازی به تصور خودش از عواقب آن بکاهد تا از این طریق هم بتواند اعتراضات را با ربط دادن به مسایل سیاسی جاری خاموش نماید و هم فعالین سیاسی را بیشتر تحت فشار قرار دهد در واقع با یک تیر دو نشان بزند.

سروش وارد کردن دشمن خارجی در ریزترین مسایل، اقتدار همراه با رضایت عمومی و اقتدار با زورگویی و خشونت عریان را به بحث گذاشته. وی در ادامه این بحث به مساله هدف‌مند کردن یارانه‌ها پرداخته است که می‌توانید با مراجعه به شوک شوم سوم آن را مطالعه نمایید.

ولی آن‌چه مرا واداشت بار دیگر در این مورد سخن به میان بیاورم تکرار لزوم بحث بر سر آکسیونی فراگیر و کم‌هزینه و کارا ست تا دیکتاتور را به عقب براند. بر عکس جناب سروش به عقیده من این شوک نمی‌تواند شوم باشد، شوک‌ها گاهی انسان را به زندگی باز می‌گردانند؛ این شوک یک فرصتی است پیش روی ما که نباید آن را از دست دهیم.

همان‌طور که از مقاله جناب سروش بر می‌آید و پیش از این گفته شد این بار حکومت با معترضانی از اندیشه های گوناگون مواجه است. این موضوع می‌تواند چند مزیت داشته باشد:

1 - جنبش سبز در این بین می‌تواند به دیگر آرا و عقاید، فارغ از تعصبات مذهبی و سیاسی نشان دهد جنبش سبز نیامده از کسی انتقام بگیرد  ودر این بین با همدلی و احترام به آن‌ها که جنبش را درک نکرده بودند، بفهماند که هدفش آبادانی ایران است و آمده تا ایران جایی برای بهتر زندگی کردن شود.

2. وجود آرای دیگر در این بین باعث می‌شود حکومت سردرگم از مهار جریان، قدم به قدم عقب نشینی کند.

3. تمرینی است برای آینده نزدیک آزادی‌مان تا در کنار هم و با احترام به اندیشه هم برای زندگی بهتر تلاش کنیم .

همان‌طور که بارها بر آن تاکید داشتم، ضرورت ما داشتن آکسیونی عمل‌گراست تا از خون‌ریزی بیشتر جلو گیری شود.پس با اتحاد و احترام پیش بسوی ایرانی آباد و آزاد!‏

Subscribe to comments feed نظرات (0 نوشته شد):