حسین درخشان، قربانی سکوت خانواده یا کم‌کاری کانادایی‌ها

عکس: نیک آهنگ کوثر

از بازداشت حسین درخشان، یکی از مطرح‌ترین شهروندروزنامه‌نگاران ایرانی-کانادایی که متهم به جاسوسی است بیش از ۱۸ ماه می‌گذرد. در ارتباط با وضعیت این بلاگر، با «جیسون کنی»، وزیر مهاجرات کانادا گفتگو کردیم. کنی می‌گوید وقتی خانواده کسی خواهان سکوت نسبی کانادایی‌هاست، نمی‌شود کاری کرد.

جیسون کنی، شنبه پیش در گفتگو با خودنویس در باره وضعیت حسین درخشان و دیگر کانادایی‌های ایرانی‌-تبار بازداشتی در ایران گفت که دولتش به همه ایرانی‌ها اعلام کرده است که به دلیل عدم رسمیت شهروندی دوگانه از سوی جمهوری اسلامی ایران، ایرانیان کانادایی امنیت زیادی در صورت بازداشت از سوی دستگاه‌های قضایی و امنیتی ایران ندارند. کنی گفت که وقتی خانواده یک ایرانی-کانادایی بازداشتی در ایران از دولت کانادا درخواست عدم مداخله کند، اتاوا نمی‌تواند فراتر از خواست خانواده عمل کند.

وزیر مهاجرت کانادا در جواب این سوال که دولت کانادا چه کاری برای ایرانی ‌-کانادایی‌های زندانی و همچنین دارندگان اقامت کانادا که در تهران بازداشت شده‌اند خواهد کرد، گفت: «هرگاه یک کانادایی به زندان می‌افتد، به ویژه اگر به طور غیر عادلانه توسط یک دولت تمامیت‌خواه مثل ایران، کانادا نگرانی‌های خودش را دارد. ما تمامی تلاش‌های خود را می‌کنیم که از حقوقشان دفاع کنیم. اما بخشی از مشکل ناشی از عدم پذیرش شهروندی دوگانه از سوی ایران است. آنها شهروندی کانادایی‌ها این ایرانیان را قبول ندارند. وقتی شهروندان ایرانی-کانادایتی به ایران باز می‌گردند، توصیه می‌کنیم که خیلی مراقب باشند چون گذرنامه و ملیت کانادایی‌شان و حتی اقامت دائمی‌شان در کانادا هیچ جایگاه حقوقی از دید دولت ایران ندارد. همین باعث می‌سود که حتی دولت ایران مانع دسترسی این افراد به حمایت‌های کنسولی کانادا برای دستگیر شدگان بشود.»

وزیر مهاجرت در باره نقش خانواده‌های این دستگیر شدگان گفت: «وقتی خانواده‌ای از ما بخواهد که تلاش بسیار کمی بکنیم چون خودشان تمایل دارند که با روابط یا راه‌های خودشان مشکل را حل کنند، نمی‌خواهند عضو زندانی خانواده تبدیل به یک "توپ فوتبال دیپلماتیک" شود، بعضی وقت‌ها از دولت کانادا می‌خواهند که پا را از حدی جلوتر نگذارد. در نتیجه دولت کانادا در قبال هر مورد قضایی مجبور است راه جداگانه‌ای در پیش بگیرد، متناسب با منافع شهروند کانادایی دربند و خانواده‌اش.»

این در حالی است که بنا به شواهد، خانواده درخشان با وجود انجام ملاقات‌هایی با مقام‌های کنسولی کانادا در تهران، اقدامی برای فشار به دولت کانادا جهت پیگیری بیشتر آزادی حسین در مجامع بین‌المللی به عمل نیاورده است.

یک منبع مستقل به خودنویس گفت که شاید بهترین راه برای فشار به دولت ایران، طرح شکایت در دادگاهی کانادایی باشد. با توجه به تجربه جدی گرفته شدن پرونده‌های قضایی از سوی نمایندگان سیاسی ایران در کانادا به دعاوی حقوقی، از جمله گرفتن وکیل برای دفاع از جمهوری اسلامی در پرونده «زهرا کاظمی» در دادگاه عالی استان کبک، شاید طرح شکایت به نمایندگی از حسین درخشان در کانادا بتواند فشار تبلیغاتی و حقوقی زیادی هم بر ولت کانادا و هم بر تهران بیاورد.

اما خانواده درخشان هم چندان ساکت ننشسته‌اند و وبلاگی برای جلب حمایت از حسین راه انداخته‌اند. با این همه معلوم نیست قاضی صلواتی و دستگاه قضایی بیشتر از عملکرد این وبلاگ اثر بپذیرند یا نگران دعوای حقوقی جدیدی علیه دولت ایران باشند؟  یکی از دوستان حسین درخشان گفت که با توجه به روابط خانوادگی «درخشان»، بعید به نظر می‌رسد که پدر خانواده حاضر به کمک به شکایت از دولت ایران در کانادا شود.

در کانادا، احزاب مختلف در جریان پرونده حسین درخشان در ایران هستند، اما آنها نیز نمی‌توانند بیشتر از حدی به دولت هارپر برای کاری بیشتر برای آزادی درخشان فشار وارد کنند، وقتی خانواده درخشان تمایلی به پیگیری‌های دیپلماتیک در رده‌های بالاتر ندارد.

باب ری، نفر دوم حزب لیبرال که رقیب دولت محافظه‌کار به حساب می‌آید نیز چندی پیش در گفتگو با خودنویس تاکید کرد که دولت کانادا نمی‌تواند از حدی پیشتر برود و پیگیری‌های کنسولی نیز در تهران با مشکلاتی روبرو است.

Subscribe to comments feed نظرات (4 نوشته شد):