سالن سینما داشت از گریه و خشم می‌لرزید

پروانه طلایی

روز چهارشنبه ۳۱ مارس در لاهه مراسم اهدای جوایز فستیوال موویز دت ماتر برگزار شد. شادی صدر و آلبرتو آرسه، جایزه پروانه طلایی را از آن خود ساختند و بهمن قبادی نیز جایزه "تیم سینمای کلیه حقوق" برای فیلم "کسی از گربه های ایرانی خبر ندارد" را از آن خود کرد. شادی صدر در وبلاگ خود نوشت: " در واقع جایزه باید به "کمپین قانون بی سنگسار" داده می‌شد که من تنها جزیی از آن بودم. افتخار این جایزه، از آن این کمپین است و اگر روزی، موزه جنبش زنان درست شود، جایزه باید به بخش مربوط به کمپین قانون بی سنگسار منتقل شود. ۵۰۰۰ یورو جایزه ی پروانه طلایی را هم به خاطره (خاطره سال‌های ۵۷-۶۷ از زیر پا گذاشتن حقوق بشر در ایران) هدیه خواهد کرد."

نمایش مستند «زنان در کفن» در لاهه

فستیوال فیلم موویز دت متر در روزهای ۲۷ و ۲۸ مارس مستند «زنان در کفن» را نمایش داد. «زنان در کفن» ساخته مشترک فرید حائری‌نژاد و محمد رضا کاظمی است که به مساله سنگسار و حامیان حقوق بشری که علیه این قانون و اجرای آن فعالیت می‌کنند پرداخته است.

این مستند در ۱۵ فوریه سال جاری جایزه حقوق بشری، سینما برای صلح در برلین را نیز از آن خود کرده بود. با پایان نمایش این مستند ۷۲ دقیقه‌ای میزگردی با شرکت خانم شادی صدر، آقای بهمن قبادی و فرید حائری نژاد یکی از دو سازنده این مستند، برای بحث و بررسی موضوعات مورد اشاره در فیلم تشکیل شد. میز گرد که توسط خانم افه بلانکفورت اجرا می‌شد در یک گفتگو و سوال و جواب چند جانبه میان شرکت کنندگان در میز گرد و تماشاچیان باعث باز شدن مسایل مطرح شده در مستند و توضیحات حول مساله سنگسار، مشکلات فعالان حقوق بشر، خصلت‌های حرکت‌های زنان، مبارزه علیه تبعیض جنسی و قوانین ناظر بر این تبعیض‌ها در ایران شد. همچنین در طی این میز گرد آقای حائری‌نژاد در مقابل سوالی که آیا مردم داخل ایران با توجه به سانسور و حساسیت‌های خاص حکومت امکان دیدن این مستند را پیدا می‌کنند، گفت "‌اتفاقن می‌خواهد از شیوه‌ای که آقای قبادی برای انتشار فیلمش بداخل استفاده کرده است، بهرمند شود.‌ شایان ذکر است که بهمن قبادی فیلم "کسی از گربه‌های ایرانی خبر ندارد" خود را بطور آزاد در سطح دنیای مجازی انتشار داده و همچنین با تکثیر دی ویو دی و پخش رایگان آن در اختیار مردم داخل ایران قرار داده است.

در سرزمینی که سزای پرت کردن سنگی مرگ است، اما مرگ فجیع را با سنگسار زنان عاشق جشن می‌گیرند

مستند «زنان در کفن» گزارش درد و رنج انسان است بخاطر اجرای قانون ظالمانه و بغایت عقب افتاده‌ای بنام سنگسار.
سالن داشت از گریه و خشم می‌لرزید. اکثر تماشاچیان هلندی بودند و باور این همه وحشی گری برایشان مشکل بود. "این همان ایرانیست که جوانانش با یوتیوب، فیس بوک و تویتر صدای آزادی و دمکراسی را به گوش جهانیان می‌رسانند. مگر در همین ایران جوانی را که سنگی در مشت داشت، سزای مرگ ندادند؟" شادی صدر فعال حقوق زنان و وکیل دادگستری در فیلم «زنان در کفن» از پرونده‌های سنگسار موجود سخن می‌گفت. در این مستند خانم آسیه امینی چگونگی سنگسار و مرگ فجیع زن و مردی از مشهد را بر پرده سینمای "خانه فیلم" بازگو می‌کرد.‌ آنها می‌بایست قبل از سنگسار شدن غسل میت می‌کردند و خود را برای این مرگ فجیع شستشو می‌داند. پس از آن صحنه مچاله شدن مغز زن سنگسار شده را بر اثر برخورد بیرحمانه سنگ بیان می‌کرد. دو فرزند جوان، قربانی این سنگسار در مشهد از اینکه مقامات جمهوری اسلامی ملاقات با مادر و خداحافظی را مجال ندادند و حتی از حضورشان در موقع خاکسپاری محرومشان کرده بودند، سخن می‌گفتند و تماشاچیان را با سنگ دلی مجریان و قاضیان سنگسار آشنا می‌کردند.‌ زمانی که صحنه کفن کردن دو انسان زنده و قرار دادن آنها در گودالی که تا نیمی از بدنشان را می‌پوشاند و نیم دیگر را برای سنگ‌هایی که جان را در دقایقی دیگر می‌ستاند بر پرده سینمایی در لاهه نمایش می‌داد، تماشاچیان هلندی در دل‌هایشان چه می‌گذشت؟ کسانی که امکان صحبت یافتند از بغض و گریه‌هایشان هنگام تماشای این فجایع سخن گفته و تاسفشان را از رنج و زجر این همنوعان ابراز می‌کردندد.

شادی صدر که خود در سالن حضور داشت در مورد این احکام می‌گوید: "طبق همان قانون باید یا چهار شاهد مرد شهادت به زنای محصنه بدهند یا اینکه متهم خود در چهار نوبت مختلف اقرار به زنا کرده باشد، که هیچ کدام از موارد منجر به سنگسار، دارای چنین شرایطی نبوده‌اند، بلکه حکام شرع با ابتکار، تشخیص و قضاوت خود یا با اقاریر اجباری چنین احکامی را صادر می‌کنند". وی گفت: ‌"متاسفانه همه متهمین از اقشار بی بیضاعت و بی سواد جامعه هستند که نه امکان برخورداری از وکیل داشته و نه اطلاعات کافی در مورد این گونه جرایم دارند. بهمین دلیل فعالان حقوق زنان و چند نفر قانون دان اقدام به تاسیس مرکزی برای کمک به این پرونده‌ها می‌کنند و سازمانی بنام "راهی" متولد می‌شود که دفاع از همه پرونده‌های موجود و شناخته شده را بعهده می‌گیرد".

شادی صدر در مورد "راهی" و احساسش نسبت به مسایلی که در این فیلم آمده است در وبلاگ خود نیز چنین می‌نویسد:    "‌راهی،"‌ سازمانی که هنوز، در اعماق قلبم می‌دانم، کار در آن مفیدترین کاری بوده که در زندگی کرده‌ام، دیدن دوباره آن همه زندگی در آن زیرزمین روشن، دیدن آن همه بدو بدو، برای زنان محکوم به سنگسار، نازنین فاتحی و صدها زن عادی گمنام، هر بار، قلب مرا فشرده است. ..... در آن دفتر که وزارت اطلاعات به حکم دادستانی انقلاب، در اسفند ۸۵ پلمبش کرد، شبکه وکلای داوطلب را تاسیس کردیم، کمپین سنگسار را راه انداختیم، ....." زخم “راهی”، همیشه در قلب من تازه می‌ماند، هزار سال هم که بگذرد و به باور من این زخم در دل همه آنهایی که در راهی کار می‌کردند و یا، مراجعان و موکلان راهی بودند هم تازه مانده است ".

در ادامه مورد فیلم مستند «زنان در کفن» می‌نویسد:

محمد رضا کاظمی و فرید حائری نژاد، در بخش‌هایی از فیلمشان، «زنان در کفن»، زندگی راهی را به تصویر کشیده‌اند، در بخش‌هایی هم زندگی مرا. دیدن هر دو بخش، عین نگاه کردن به زخم‌هایم است که هر روز، عمیق‌تر می‌شوند. اما در هر حال، به هر دویشان تبریک می‌گویم و خوشحالم که با فیلم آنها، گوشه‌ای از فعالیت‌های جنبش زنان "مریی" می‌شود.

لینک‌های مرتبط:

گزارش دیگری در سایت زمانه در مورد کسی از گربه های ایرانی خبر ندارد و فستیوال موویز دت ماتر:
http://zamaaneh.com/radiocity/2010/03/post_417.html

وبسایت بهمن قبادی:
http://mijfilms.com

وبسایت موویز دت ماتر در مورد جوایز این فستیوال:
http://www.moviesthatmatterfestival.nl/nieuws/nieuwsbericht/63

وبلاگ شادی صدر و مطلب راجع به «زنان در کفن»:
http://shadisadr.wordpress.com/2010/02/19/kafa

«راهی» برای تغییر زندگی زنان:
http://radiozamaaneh.com/morenews/2007/04/post_651.html

Subscribe to comments feed نظرات (0 نوشته شد):