تفاوت مبارزه مدنی ما و کشوری دمکرات

آنچنان که در تصویر می‌بینید کارکنان راه آهان یک ایالت یک روز ( ۲ شنبه پس فردا) از گرفتن بلیط از مسافران خود داری می‌کنند، چرا؟ ...این درد بود. درمانش این است که به نزدیکان خود این مورد

سفری رایگان برای مسافران، اعتراضی به کاهش کارکنان راه آهان

آنچنان که در تصویر می‌بینید کارکنان راه آهان یک ایالت یک روز ( ۲ شنبه پس فردا) از گرفتن بلیط از مسافران خود داری می‌کنند، چرا؟

چون کارفرمای آنها می‌خواهد تعداد کارکنان را کاهش دهد.

چرا این کار را می‌کنند؟ آیا می‌خواهند همهٔ آنها را از کار بیکار کنند یا شماری از آنها را؟

پاسخ روشن است دوستان ببینید، این افراد تنها به خود نمی‌اندیشند و نمی‌گویند امروز که نوبت من نیست پس من چرا باید خود را درگیر کنم آنها ۲ چیز را می‌دانند:

۱- امروز نوبت همسایه است فردا نوبت من خواهد بود

۲- . آنها تنها به خود فکر نمی‌کنند، می‌گویند او که قرار است کار خود را از دست بدهد انسانی‌ است چون من، زندگی‌ دارد، اگر ما یک اتحادیه هستیم بر من است تا از او هم دفاع کنم، یک تشکل واقعی‌،

شاید نیاز به مقایسه نباشد که همه خوانندگان متوجه شدند، چه می‌خواهم بگویم، اما بگذارید گفته شود،

اتوبوسرانی تهران ( بی‌ شک شاهرگ ترابری درون شهری تهران)  نه تنها هر روز از تعداد کارکنان رسمیش کم میکنند، بلکه نمایندگان این اتحادیه را به زندان انداختند و شکنجه میکنند، پاسخ آنها چه بوده به این ظلمی که در حق تعدادی از آنها روا میشود؟

این یک راهکار بی‌ خطر برای کارگران شرکت واحد، مترو و سایر بخشهائ ترابری است، آیا آنها این کار را میکنند؟

پاسخ با شما، اما بنده چنین می‌اندیشم که اگر ما به فکر همکار خود و کار او و مشکل امروز او که مشکله فردای ما خواهد بود بی‌  توجه باشیم، نسبت به جامعه بزرگتر نیز چنین هستیم.

باور کنید دوستان در دیگر جوامع این خودخواهی که با خوابی‌ مرگبار همراه شده وجود ندارد.

این درد بود. درمانش این است که به نزدیکان خود این مورد را گوشزد کرده و به آنها بیاموزیم که مشکل امروز همسایه گریبانگیر ما نیز خواهد شد.

Subscribe to comments feed نظرات (3 نوشته شد):