برای دوستان در ایران ندا

همانطور که در بیانیه خود نوشته‌اید، قصد دارید رسانه ی رنگارنگ باشید، این ادعا اگر به اتفاق بیانجامد خبر بسیار خوبی‌است برای ایرانی دموکراتیک، اما در این راه آیا قرار است در حقیقت و در معنی کلمه شاهد چند صدایی باشیم؟ آیا همراهان جنبش و منتقدین آن همگام با هم در این رسانه حضور خواهند داشت؟! آیا این رسانه همگام با نقد ، قائل به فضایی برای حمایت رهبران و فعالان جنبش سبز هم هست؟!

آیا در کنار نقدهای تند و تیز که با توجه به تیم مدیریتی که بیانیه را امضاء کرده‌اند بی شک شاهد آن خواهیم بود، به فکر انتقادهای سازنده هم هست؟ آیا ترجمه دوستان ما در ایران ندا از چند صدائی همان ترجمه نیک آهنگ کوثر در خودنویس است؟! آیا دوستان برداشتشان از چند صدائی تنها پخش نقدهای تند و تیز، بدون ارائه راه‌کار است؟! گمان می‌کنم که رسانه‌ای چند صدائی نیاز اولیه هر جامعه دموکراتیک است و لازمه مشروط کردن حاکمیت، اما باید توجه داشت که امروز ما نه در یک کشور دموکراتیک (ما منظور ملت ایران است) که در کشوری توتالیتر و استبدادی زندگی می‌کنیم و در تلاش برای رسیدن به جامعه دموکراتیک هستیم و نه درون آن، لازمه حضور موفق در چنین جامعه ای همراهی برای رسیدن به آرمان ملی است، همراهی که بی‌شک تنها با نقد نمی‌تواند همراه باشد، بلکه همراهی را باید با انتقاد سازنده و ارائه دادن راهکار به مخاطب و روشن کردن راهی کم خطر و هموار برای رسیدن به خواست های ملی همراه کرد.

اگر رسانه ایران ندا برای خبر رسانی صرف و ارائه تحلیل پای به میدان گذاشته است باید همراهی او با بی‌بی‌سی فارسی و صدای آمریکا را به نظاره نشست، البته همراهی که شاید به سر انجام نرسد و توان رقابت با غول‌های رسانه را نداشته باشد.

و اگر قرار است تنها صدای مخالفین باشد و تنها به نقد بپردازد و نه به ارائه راهکار باید قرار گرفتن این رسانه در کنار همایون‌ها و آتابای‌ها را نظاره کرد.

و در گزینه آخر اگر قرار است رسانه‌ای بی رنگ و چند صدایی به تعبیر نیک آهنگ کوثر باشد باید منتظر خودنویس تصویری بود که گمان نمی‌کنم جای خوشحالی داشته باشد.

این گونه فکر می‌کنم که راه اندازی رسانه‌ای با ابعادی که دوستان تعریف کرده‌اند امروزه و در این مرحله از تاریخ کشورمان نیازی ضروری نباشد، البته نباید انکار کرد که برای اشتغال زایی تولد خوبی است .

چیزی که باید در نظر گرفت و برای امروز کمر به ساخت آن بست رسانه‌ای ملی با اهداف ملی است، رسانه‌ای که در بطن جنبش سبز فعالیت کند و همانند جنبش سبز زنده و حقیقی باشد، تاکید میکنم حقیقی، چون این‌روزها تحلیل ها و نقدهایی میبینیم که بی‌شباهت با سخنان صوفیان نیست، و نویسنده آنها نه در زمین قدم می‌زنند و نه قصد دارند نیم نگاهی به حقیقت‌های زمینی جامعه خود بکنند و مدام با رویا بافی و خیال‌پردازی تنها از نقد کردن طنابی برای خود ساخته‌اند تا با آن به زمین سخت نرسند.

در آخر به عنوان یک مخاطب برای تیم ایران ندا آرزوی موفقیت می‌کنم و امیدوارم این تیم با درک نیاز های امروز ما طناب نقادی را رها کرده و پا بر زمینی بگذارند که حقیقی‌است و در این راه زندانیان سیاسی، فعالین سیاسی، فعالین مدنی و مردم ایران را فراموش نکنند و با همراهی مردم و انتقاد‌های سازنده نه سنگی زیر پای فعالین جنبش سبز که همراهی برای پیش برد اهداف والای مردم ایران باشند ...