رسانه‌هایی به اندازه انگشتان یک دست

پیدا کردن خبرهای جانب‌دارانه اینروزها خیلی ساده‌تر از پیدا کردن خبر سالم است، البته این موضوع میتونه قابل توجیه هم باشه، الزام رسانه بی طرف مدیریت بی طرف و سرمایه گزاران بی طرف است، اما ما امروز با خبرگزاری‌هایی مواجه هستیم که کاملا روشن اعلام حمایت از گروه و یا جریانی می‌کنند، منابع مالیشان وابسته به جریاناتی است که حامی آن هستند و در این وضعیت خبرنگاران هم مسلما در خط مدیریتی رسانه کار می‌کنند.

این وضعیت می‌تواند چندین دلیل توجیه کننده داشته باشد، وضعیت بسته و خفقان رسانه‌ها در داخل کشور و رسانه های مبارزاتی در خارج از کشور محکم ترین دلایل تولد این مدل رسانه است.

رسانه‌های داخلی همانند فارس، رجا، جوان و ... مستقیم وابسته به ارگان‌های حکومتی هستند و دارای خط مشی مشخص و کاملا جانب دارانه، رسانه‌های برون مرزی هم اکثرا در اختیار نیروهای موسوم به اپوزیسیون هستند که در خط مبارزاتی خود تعریف می‌شوند، رسانه‌ای مثل جرس که آشکارا خود را حامی جنبش سبز می‌داند در خط خبری و تحلیلی خود جانب دارانه عمل می‌کند چون وظیفه آن حمایت از جریانی‌است که در راستای آن کوشش می‌کند.

رسانه های مستقل خارجی دارای مدیریتی غیر سیاسی و تجاری هستند که به خاطر جلب حمایت خوانندگان خود نمی‌توانند خبری جانب دارانه منتشر کنند و این در حالی‌است که نمیتوان بسیاری از آنها را هم به دور از خط مشی سیاسی دانست.

رسانه های فارسی زبان و مستقل شاید به تعداد انگشتان یک دست باشند و رسانه های فارسی زبان حامی جریانات سیاسی تعدادشان قابل شمارش نیست از وبلاگ‌های خبری تا وبسایت‌هایی که بیش از آن که برای خود وظیفه خبری قائل باشند وظیفه حمایت از جریانات را بر عهده دارند. بسیاری از آنها به طور آشکار از جریانات خاص حمایت می‌کنند و اصولا با حیات این جریانات نفس می‌کشند.

اما اگر بخواهیم از این رسانه‌های بی‌شمار مثالی بیاوریم می‌توانیم به سادگی وارد رسانه‌ای مثل رجا نیوز و یا فارس شویم و با انتخاب اولین خبر به خبری جانب‌دارانه و در مواقعی دروغ برسیم، اما در اینجا میخواهم به خبرگزاری اشاره کنم که باز هم جانب دارانه مدعی مبارزه با جمهوری اسلامی است و به هیچ عنوان مستقل عمل نمی‌کند، خبرگزاری آژانس ایران خبر نه تنها با پخش اخبار جانب‌دارانه که [به نظر می‌رسد] با ساخت شایعات گاه غیر حرفه‌ای روزگار سپری می‌کند و گویا خط مشی مدیریتی آن نیز این مدل خبر رسانی را می‌پسندد.

در روز جهانی کارگر فیلمی از سوی این خبرگزاری منتشر شد که نه تنها جانب دارانه که غیر واقعی نیز بود، در این فیلم که بسیاری از دوستان آن را دیده‌اند ترمینال تاکسی‌رانی را نشان می‌دهد و مدعی می‌شود که رانندگان تاکسی دست به اعتصاب زده اند! اما در فیلم کاملا مشخص است که مکان نمایش داده شده ایستگاهی‌است که رانندگان در آنجا به انتظار مسافر نشسته‌اند و جالب این است که در جایی از فیلم یکی از رانندگان با فریاد آزادی، آزادی مسافر نیز طلب می‌کند!

انتشار این فیلم و استقبال بسیاری که معمولا دوست دارند خبرهای دروغ بشنوند در روز کارگر بسیار جالب بود این خبرگزاری در آن روز نه تنها در انتشار این خبر که در خبرهای دیگر خود نیز چنان وانمود می‌کرد که گویی تهران در تسخیر مخالفان است و تا ساعاتی دیگر باید صدای انقلاب را از صدا و سیما بشنویم!

اما همانطور که در بالا گفتم در فضای مسموم رسانه‌های فارسی زبان می‌شود به موارد بسیار زیادی اشاره کرد...

اینروزها تهیه کنندگان اخبار صحیح و صادقانه نه تنها بسیار کم هستند بلکه نکته قابل تامل آن نیاز به شنیدن دروغ از سوی مخاطبین نیز هست ، به طور مثال دوستان سبز بیشتر دوست دارند اخبار جرس را بشنوند تا رجا نیوز و دوستان سلطنت طلب مثلا اخبار بی‌بی‌سی را حامیانه می‌دانند و دوست دارند دروغ بشنود، به طور مثال در سالگرد انتخابات سایت‌هایی که خبر از عدم حضور مردم می‌دادند گاه دروغ‌گو و خائن نام برده می‌شدند و خبرگزاری مثل آژانس ایران خبر با استقبال مخاطب مواجه بود، اما فردای آن روز مشخص بود که صداقت با کدام رسانه‌ها بوده است.

شاید بتوان گفت مشکل تهیه خبرهای جانب دارانه نه تنها مشکل خبرنگاران که بیشتر مشکل مخاطبانی است که دوست دارند خبر را حامیانه بخوانند...

Subscribe to comments feed نظرات (1 نوشته شد):