راننده گرامی! به کجا چنین شتـــابان؟!

پس از این تعطیلات چند روزه عید فطر در ایران آماری از طرف پلیس راه منتشر شده که واقعن مایه تاسف است. البته برای همگان اینگونه آمارها و تاسف‌های یک موضوع تقریبن عادی است. صدها کشته و زخمی در جاده‌های کشور مجددن ارمغان چند روز تعطیلی در ایران بوده است.

همه ما این را می‌دانیم که جاده‌های کشورمان یکی از خطرناک‌ترین جاده‌های جهان است که اصول مهندسی و راهسازی در آن به هیچ عنوان رعایت نمی‌شود و همواره هم در محافلی که گپ و گفت و گویی پیش می‌آید به بیان انتقاد از این وضع می‌پردازیم و به حق هم انتقادات درستی است. شاید فقط در ایران شما در لاین سرعت در حال حرکت هستید و ناگهان خندقی در مقابل دیدگانتان ظاهر می‌شود یا ابتدای اتوبان را با ۶ لاین آغاز می‌کنید در وسط به ۳ لاین می‌رسید و بعد مجددا ۶ لاین؛ دوباره دولاین؛ و....

مطلب بعد کیفیت پایین خودرو‌های داخلی است که اکثریت جامعه از آنها استفاده می‌کنند. همواره این موضوع هم یکی از مسائل طنز و سوژه‌ی لبخند و شادی در محافل ما ایرانی هاست که به تمسخر محصولات ایران خودرو و سایپا می‌پردازیم و همگان در این  ممکلت می‌دانیم که به عنوان مثال خودرو پرایــد محصول شرکت سایپا که این روزها تعدادش از هر خودرویی بیشتر است توان سفر بین شهری را ندارد و مرکبی است که از سرعت ۹۰ کیلومتر بر ساعت تغییر کاربری می‌دهد و تبدیل به کابین مرگ می‌شود. همه هم بر این مساله واقف هستند. در این باره هم حق با منتقدین است؛ چون کیفیت محصولات ارائه شده توسط شرکت‌های خودرو سازی به نسبت پولی که دریافت می‌کنند به شدت پایین است.

خب! تا همین الآن همه حق‌ها با ما بود؛ با مایی که می‌نشینیم و انتقاد می‌کنیم و به معضلات می‌خندیم و گاه حرص می‌خوریم! ولی خواهش می‌کنم یک فاکتور دیگر را در تحلیل‌هایمان فراموش نکنیم و آن طریقه رانندگی است. شاید اولین چیزی که در سفر به تهران یا هر نقطه از ایران توجه هر تازه واردی را به خودش جلب کند طریقه‌ی رانندگی ما ایرانی‌هاست. واقعن طریقه رانندگی در ایران به هیچ عنوان قابل توصیف نیست؛ فقط تنها پیشنهاد نگارنده این است که یکبار در پرایدی بنشینید و مثلا مصافت ۲۰ کیلومتری ای را طی کنید تا عمق فاجعه را با گوشت و پوست خودتان احساس کنید. نیاز به طی مسافت بیشتر هم نیست.

حال مطلب جایی جالب‌تر می‌شود که همه این رانندگان به وضع بد جاده‌ها و کیفیت پایین ماشین‌ها کاملا واقف هستند و همگی هم جزء منتقدین. بگذارید این را هم در آخر این نوشته اضافه کنم که دیگر مطلبم فوق العاده جالب شود. همه رانندگان مذکور به وضعیت رانندگی یکدیگر هم نقد دارند. ولی انگار در این کشور همه مجبوریم اینگونه رانندگی کنیم! انگار اینگونه یاد گرفته‌ایم و عادت کرده‌ایم به این طرز وحشتناک که نامش را واقعا نمی‌شود رانندگی گذاشت.

البته هدف از این نوشته تبرئه خودرو سازان و راهسازان این مملکت نیست که نوشته‌ای هزار صفحه‌ای هم نمی‌تواند تبرئه شان کند؛ هدفش همان سوزن است به خویشتن در مقابل این همه جوال دوزی که میزنیم به راه و خودرو‌ها و اوضاع مملکت!

Subscribe to comments feed نظرات (1 نوشته شد):