زایمان اول؛ اندر احوالات تحولات سایت خودنویس

اول: هر وقت دولت‌ها بحث بازنگری در چیزی را داشته‌اند، ترجمه‌اش این بوده که قرار است تعدیل نیرو انجام گیرد و تعداد زیادی بیکار شوند. یا هر وقت خواسته‌اند در برنامه‌های آموزش عالی بانگری کنند، تعداد زیادی از استادان بازنشسته شده‌اند و فشارهای عجیب و غریبی روی دانشجویان آمده. بر همین اساس، تعدادی از اعضای خودنویس فکر کردند که ما بر همان منوال بنای حذف گذاشته‌ایم...نه! احتمالا متوجه شده‌اید که کامنت‌ها با احتیاط بیشتری منتشر می‌شوند. چرا؟ چون نمی‌خواهیم به خاطر درگیری‌ها و بعضا «پوز زنی»‌های بی‌مورد، هم از بحث کلی عقب بیافتیم و هم فضا را مشوش کنیم. از سویی، بر اساس نوشته‌های این چند روزه شاید عده‌ای خیال کنند که فیلتر «حذف سطحیات» گذاشته‌ایم. به هیچ وجه! فقط از نویسندگان می‌خواهیم که خودشان فیلتر خودشان باشند و اگر می‌خواهند سطح بحث‌های بعد از انتشار مطالب افزایش یابد، سطح نوشته‌های‌شان را بالا ببرند. برای من و همکارانم، تنوع دیدگاه، ابتکار و شجاعت اهمیت زیادی دارد. راستش وقتی می‌بینم کسی نوشته‌ای فرستاده به دور از محافظه‌کاری و مصلحت‌سنجی رایج، و حرفی دارد متفاوت از بحث‌های کلیشه‌ای و همه‌پسند، بیشتر خوشم می‌آید! دست خودم هم نیست! این به معنای تشویق هنجارشکنی نیست. من متفاوت بودن را دوست دارم. از نوشته‌هایی که می‌توانی همه جا پیدا کنی و الگو‌برداری شده از یادداشت‌ها و گزار‌ش‌های دیگر سایت‌های سیاسی است، چندان دل خوشی ندارم. خودنویس را جایی می‌دانم که می‌توان جدید بود، می‌توان نگاهی متفاوت داشت، و فکر نکرد که سردبیری آن بالاست که متناسب با تعهد حزبی یا منافع سیاسی مطالب را جراحی می‌کند. من منفعت سیاسی ندارم، و طبیعتا از سردبیرانی که تبدیل به لابی‌گران سیاسی می‌شوند هم دل خوشی نداشته و ندارم که نیازی به آوردن مثال هم نیست... برای من، سه رنگ پرچم ایران اهمیت دارد، برای من سفید و سیاه و طیف‌های گسترده خاکستری مهم‌اند. شاه‌پرست و طرفدار خمینی و کمونیست و ... و دین‌دار و بی‌دین فرقی ندارند.

دوم: باید تشکر کنم از انتقادهای همه دوستانی که نسبت به ویرایش و نظارت بر کامنت‌ها واکنش نشان دادند. در بسیاری از موارد توانستیم از نظرات دوستان به نکات خوبی برای مدیریت این بخش برسیم. فرض را این بگیرید که در آینده‌ای نه چندان دور، کنترل و هدایت سایت در دست اعضای فعال‌تر خواهد بود. یعنی نگاه‌داری سایت بر عهده ما خواهد بود و انتشار و بررسی مقالات دست منتخبین شما. البته این فرایند اندکی زمان می‌برد. ممکن است برای‌تان اندکی عجیب باشد، اما حس می‌کنیم که بهترین کار برای رشد سایت و همینطور رشد شهروندروزنامه‌نگاری، مشارکت و تاثیرگذاری بیشتر اعضا است. امروز داشتم به آمار همراهان سایت توجه می‌کردم. تعداد بیشتری از دوستان به بخش خبر توجه نشان می‌دهند و اخبار را نقل می‌کنند. این رشد می‌تواند باعث شود سایت نقش اطلاع‌رسانی بیشتری داشته باشد و بخش‌های سیاسی و اجتماعی و حقوق بشر بیشتر از پیش مورد توجه قرار گیرند. بخش ورزش این روزها فعال‌تر شده. اما یک مشکل بزرگ، عدم توجه به حوزه جوانان و زنان است. حتی در مورد کودکان مطلبی نداریم. بخش علمی می‌تواند محل تبادل تجربیات فنی و علمی بسیاری از اعضای خودنویس باشد. به نظرم بسیاری از اعضا از کامپیوتر و ویروس و تبادل اطلاعات و ... بیشتر از بسیاری از ما سررشته دارند و می‌توانند معلم‌های خوبی برای همه ما باشند.

در این مرحله، هر از گاهی مطالب دوستان را به اعضای فعال‌تر برای ویرایش می‌سپاریم. اینکه برفرض «بالاتر فکر کنیم» مطلب «دارا ایرانی» را در حوزه‌ای که بیشتر روی آن احاطه دارد «ادیت» کند، بسیار بهتر است تا اینکه مطلبی را ویرایش کند که علاقه‌ای به آن نداشته باشد. یا مثلا «دارا ایرانی» مطلبی را که از «نیویورک تایمز» ترجمه کرده‌ام بازبینی کند و ببیند که محتوا را منتقل کرده‌ام یا نه؟ یا یادداشت اقتصادی «داریوش آریایی» را «ماهی سیاه کوچولو» بررسی کند... اینها را به عنوان مثال آوردم، اما واقعیت این است که اگر بخواهیم یک خانواده بزرگ باشیم، می‌توانیم چهار گوشه  و ستون‌های این خانه را با هم تقویت کنیم. باهم و برای هم.

Subscribe to comments feed نظرات (13 نوشته شد):