فاز دوم خودنویس

خیلی خوبه که سخت گیری بیشتری نسبت به مطالبی که به صفحه اول می آیند صورت بگیره تا به صفحه اول آمدن به یک امتیاز تبدیل بشه، که به نوبه خودش انگیزه نوشتن را هم بالاتر خواهد برد.
پیشنهاداتی هم من برای بهتر شدن این سایت در آینده دارم:
۱) خوب بود اگر یک جای ثابتی در این سایت یک سری چیزهایی در مورد ارسال مطالب به سایت را توضیح می دادید تا همیشه جلو چشم باشه. مثلا اینکه مطلب باید کوتاه و مفید نوشته بشه. اینکه چطور لینکهای ویدویی یا غیر ویدویی را در مطلب بگنجانیم. قوانین انتخاب برچسب های مناسب و غیره. خلاصه یک آموزش مختصر چند خطی.
۲) خوب بود اگر در کنار تکمه "ارسال"، تکمه "پیش نمایش" هم وجود می داشت تا نویسنده پیش از ارسال مطلب ببینه که نوشته اش چگونه در سایت ظاهر خواهد شد.
۳) خوب بود کسانی که عضو سایت هستند یک پروفایل (صفحه شخصی) می داشتند و امکان ارسال پیام خصوصی به یکدیگر را هم می داشتند.
۴) خوب بود اگر یک فهرستی از کسانی که در سایت مطلب نوشته اند را در دسترس می گذاشتید تا بازدید کنندگان با کلیک کردن بر نام آنها بتوانند به صفحه شخصی آنها و در نتیجه به همه مطالبی که این افراد در سایت نوشته اند دسترسی پیدا کنند.

البته، میدانم که خودنویس شبکه اجتماعی مثل بالاترین و دنباله و فیسبوک نیست اما این چیزهایی که گفتم سایت را برای عضو های آن دلپذیرتر میکنه.

با سخت گیری از منظر رعایت اصول حرفه ای روزنامه نگاری کاملا موافقم. هم چنین معتقدم باید معیارهای تعریف شده ای داشت برای آن که یک یادداشت به صفحه اول برسد. بهتر است نویسندگان فعال خودنویس از یک جا به بعد هر موقع خواستند بتوانند بدون انتظار مطلب شان را منتشر کنند. یادداشت شما نشان می داد که چنین چیزی در دستور کار خودنویس است.

نیک آهنگ
۱-ممنون از شما که اولین و بزرگترین سایتی هستید نوشته های شهروندان و نویسندگان آماتور را منتشر کردید و پایه گذار این سبک بودید .ولی اگر قرار است نوشته های بیشتری از نویسندگان آماتور منتشر نشود بیان کنید تا تکلیف روشن شود .از یک طرف شما بر جنبه شهروند خبرنگاری تکیه می زنید و از طرفی هم روزبه روز مطالب ارسالی کمتری را منتشر می کنید یعنی این طور که از بخش نظرات پیداست برخی از اعضا چند نوشته منتشر نشده دارند یا خیلی دیر منتشر می کنید که از اهمیت موضوع کاسته شده است
۲- در صفحه اول که فقط خبر منتشر می شود یا نوشته های نویسندگان شناخته شده در بالای صفحه در بین اخبار .
یه ستون منتخب سردبیر دارید که سلایق شخصی شما را می رساند تا انتخاب ژورنالیستی مقاله

۳-این امتیاز دادن به لینکها خیلی بیخوده همیشه چند تا لینک برای چند هفته یا چند ماه پیش که پنج تا ستاره داره بین بهترین های روزه . این بخش را حذف کنید . فکر نکنم کسی به فکر ستاره دادن باشه

۴- با توجه به اینکه شما خیلی کم آنلاین هستید یا در مسافرت هستید یا اینکه مشغول مصاحبه و .... هستید . از انتشار اخبار مهم روز دور هستید . و خیلی از خبرها را با تاخیر یک روزه منتشر کرده اید . اگر سردبیر بخش اخبار را ۲۴ ساعته کنید این مشکل حل می شود . سردبیری بخش اخبار را بین چندتن از دوستان واگذار کنید تا اخبار را به موقع پوشش دهند . چرا که خیلی کم پیش می اید کاربری اخبار خودنویس را به بالاترین و دنباله و .... لینک کند چون به روز نیست .
بیشتر بازدید ها هم از مقاله هاست و اخبار بازید کمی دارند . آنطور در این 9 ماه بر می اید برای خوانننده فرقی بین مقاله ها نیست و حتی مقاله هایی که در صفحه اول منتشر نمی شوند جز بازدیدهای بالا قرار دارند

۵-فکر کنم برای یک سالگی خودنویس باید چید مان صفحه اول به کل تغییر کند .و فضای بیشتری به مقاله ها و نوشته های اعضا اختصاص داده بشه تا یک ستون و آن هم علایق شخصی نیک آهنگ
بهتره علاوه بر ستون منتخب نیک اهنگ ستون دیگری در صفحه اول درست بشه تا تمام عناوین نوشته های جدید در صفحه اول قرار بگیرد
بخش هایی مثل بهترین های روز حذف کنید یا دوستان خودنویس که برخی ادرسشان تغییر کرده و یا چند ماه است در وبلاگشان اصلن چیزی منتشر نکردند این بخش را هم حذف کنید .اینها چه جور دوستی هستند بیشتر این نویسندگان که مطلبی برای خودنویس ارسال نمی کنند و اگر اینجوریه فهرست وبلاگ وسایت شخصی اعضای نویسندگان خودنویس را هم پایین صفحه بگذارید
در کل بخش بیشتری به مقالات اختصاص بدهید
بخش فالس نیوز که پایین صفحه به چشم می خورد دکوریه یا قراره هر صد سال به روز بشه .

۶- بهترین تصمیم هم بخش اگهی است که در این 9 ماه کاملا غافل بودید با توجه به بازدید بالای سایت در روز برطبق امار الکسیا که جز سایتهای پر ترافیک فارسی زبان هستید تبلیغات خوبی باید بگیرید
موفق باشید
-----------------------------------

ممنون ازپیشنهادتان.
اولا من معمولا ۱۴ ساعت روز را آنلاین هستم، مگر در زمان پرواز و یا برنامه‌ای که نتوان لپ‌تاپ را همراه برد.
اما در بخش خبر خواه نا خواه وابسته به اخبار شهروند روزنامه نگاران هستیم. اگر خبری رسید، آن موقع منتشر می‌کنیم.
در ضمن خودنویس همان سایت آماتوری می‌ماند، اما آماتوری بر اساس کار داوطلبانه نویسندگانش تعریف می‌شود. سخت‌گیری تنها برای این است که اندک اندک بهتر شویم. در باره بخش‌های منتخب هم با دوستان بحث خواهیم کرد.

مسیر خوبیه. هر چی بیشتر سخت گیری بشه، اخبار و گفته ها و نظرها به قول معروف «چکش کاری» بیشتری می شن.
پیشنهاد کوچکی هم دارم البته ممکنه در نظر اول خنده دار بیاد اما به قوت معتقدم که توسعه ی «آزاد اندیشی» و «دموکراسی» بدون آموزش امکان پذیر نیست. با عرض شرمندگی نسل خودم و نسل فعال امروزی را «از دست رفته» می دانم، اما می شود که بر روی بچه ها (حداقل بچه های کمی بزرگتر که می توانند به اینترنت دسترسی داشته باشند) سرمایه گذاری کرد. اگر خودنویس بتواند بخش جدایی را برای بچه ها داشته باشد (مثل خیلی از سایت های خارج از کشور) که ضمن رعایت فرهنگ ایرانی و اضول اخلاقی رایج در تربیت یک کودک نرمال ایرانی، به آنها آموزش لازم را هم داد. مسئولان ارجمند امروزی کشور هیچکدام از مریخ نیامده اند در همین کشور بدنیا امده اند و با همین نحوه آموزشی که در کشور داریم بزرگ شده اند و نتیجه را هم داریم می بینیم. بحث بازی، شاید در انجا بیشتر مفهوم پیدا کند.
مجدداً عرض می کنم که در هر موردی کمکی از دست من بر بیاید، در خدمتیم.

سمت راست و سمت چپ صفحه کاملا خالیه می تونی ازش استفاده کنی و خالی نذاریش.

باید به نیک آهنگ تبریک گفت
ایشان با شجاعت از نواقص می گویند و می خواهند اندک اندک خودنویس بهتر شود
با یک آزاد اندیش مواجه هستیم
به نظر من می توان ستونی به عنوان شهروندنگار در خودنویس در نظر گرفت و در آنجا سخت گیری ها را نادیده گرفته و هر مطلب ارسالی از شهروندان را در آن قرار داد.
و یک ستون را هم به نویسندگان اختصاص داد و رعایت استانداردهای نگارش مقاله را از آنها مطالبه کرد.
کسانی که خود را در ستون شهروندنگار نشان می دهند آماده نوشتن در ستون نویسندگان می شوند و این خود مسیر منطقی تری برای دوری از سانسور نظرات دیگران و دستیابی به استاندارد هایی در مقالات منتشره می باشد
البته این آزادی در تهمت و افترا زدن های بخش نظرات نیز باید به گونه ای مورد نظارت قرار گیرد
نظرات و واکنش ها به مطلب بسیار با اهمیت می باشند و به نظر من برخی از نویسندگان شما از توهین های کامنت ها رنجیده اند و دیگر رغبتی به نوشتن در خودنویس نشان نمی دهند!!!
نگران بودم که خودنویس گرفتار عقاید تلویزیون های مدعی سیاست ورزی شده باشد اما گویا مدیران خودنویس هوشیار و بیدارند
امیدوارم روزی خودنویس در زمره معتبرترین رسانه های ایرانی باشد
هدفی که مسئولیت پذیری مدیران را بیش ار پیش می طلبد و شما نیز بدان قائل هستید

راستی به دکتر سلام برسون بگو اینقدر سیگار نکشه سنش داره میره بالا

با پیشنهاد ۴ آقای شریف کاملا موافقم. بعضا برای پیدا کردن مجدد مطالب باید خیلی گشت . گاهی وقتها برای پیدا کردن مقالات میتوان به ستون سمت چپ بلاگستان مراجعه کرد ولی همیشه اسم شخص مورد نظر در لیست نیست تا بتوان از طریق کلیک روی آن به مقاله رسید. اگه لیستی از همه نویسندگان وجود داشته باشه خیلی خوبه.

نیک آهنگ عزیز
اینکه این سایت تاحد زیادی مورد توجه قرار گرفته شکی نیست. اما مسئله اینه که برخی نوشته ها و برخی نویسنده ها نگرش و فحوای کلامشون بیشتر به وبلاگ های سردستی شباهت داره.
این مسئله باعث شده سطح سایت پایین بیاد. امیدوارم در نگرش جدید به این مشکل توجه بشه و حداقل بخشی مجزا برای دلنوشته ها و نوشته هایی که محتوای مناسبی ندارن ایجاد بشه
-----------------
کامبیز عزیز. طبیعتا همه ما با کمک هم رشد می‌کنیم و البته با هم باید بهتر شویم. همه می‌توانیم به هم کمک کنیم و مشکلاتی که وجود دارد را رفع کنیم.

آقای نیک آهنگ کوثر،
بسیار متاسفم که رژیم خامنه ایی موفق شد تا با استفاده از عواملش از جمله نوریزاده و بی بی سی و ... و وعده و وعید هایش شما را هم بخرد و به اردوی فاسد و ضد ایرانی خود ببرد. تا دیر نشده از این راه برگرد و به اردوی ایران و مردم ایران و آزادیخواهان بازگرد.

پول این رژیم و خدمات مستقیم و غیر مستقیمش،پول خون جوانان ومردم ایران است که سالهاست شکنجه میشوند،به آنها تجاوز میشود و کشته میشوند. این پول از گلوی شما و هیچکس دیگری پایین نخواهدرفت.

خودنویس لازم بود که دست به اقداماتی جهت جلوگیری از غلطیدن در ابتذال بزند
نیک آهنگ لزوم این اقدامات را درک کرده است و باید او را محق دانست
آیا خودنویس یک گروه اینترنتی است که افراد دلتنگیها و نظرات کاملا شخصی خود را در آن قرار می دهند یعنی از آن استفاده وبلاگی می کنند؟
آیا خودنویس رسانه اشخاصی است که بدون لزوم ارجاع به منطق شعارهایشان را مطرح می کنند؟
آیا خودنویس مکانی مناسب برای انعکاس آرزو های دست نیافتنی اشخاص است؟
آیا خودنویس قرار است رسانه ای تحلیلگر مسائل واقعی می باشد که تحلیلگران با استنادات واقعی و استدلالات منطقی در پی ارائه تفسیر موقعیت هستند؟
آیا خودنویس رسانه خبر رسان است؟
آیا در خودنویس شهروند خبرنگاران به شهروند روزنامه نگار ارتقای موقعیت می یابند؟
آیا شهروندان به صرف شهروندی محق به استفاده از رسانه ای شده اند که در آن می توان طرح اتهام کرد؟
آیا متهمین در نظر نویسندگان خودنویس را عرصه ای امن برای پاسخگویی می دانند؟
آیا هر خواننده ای می تواند با استفاده از نام اشخاص مشهور یا نسبتا شناخته شده در خودنویس کامنت بگذارند و احیانا مواضع بحث برانگیز مطرح شده از سوی آنان مسئولیتی متوجه صاحب واقعی هویت مذکور می کند؟
آیا خودنویس در برابر تحقیر کردن اشخاص و توهین ها به نویسندگان بی تفاوت است و از خود سلب مسئولیت می کند؟
آیا هر سخنی مجال مناسب در خودنویس می یابد؟
آیا منتشر نکردن فحاشی ها در تعریف سانسور می گنجد؟
آیا عدم انعکاس نظرات نا منطبق با واقعیات و یا به اصطلاح بی منطق خودنویس را از اهدافش دور می کند؟
این سوال ها و سوالهای بسیار دیگر در جستجوی پاسخ قاطع سردبیر خودنویس همواره قابل طرح هستند و آنچنانکه نیک آهنگ محق به تغییر سیاست گزاری خودنویس است خوانندگان نیز می خواهند بدانند که رویه خودنویس در کدام چارچوب می گنجد.
تدوین قانون و مقررات منصفانه برای خودنویس می تواند تا حدود زیادی هویت خودنویس را شکل بخشیده و منتشر نکردن احتمالی نظرات یا مقالاتی که خلاف مقررات بوده سردبیر را از اتهام سانسورچی مصون کند.
نمی توان تنها به قبح عرفی افعال برای ممانعت در انتشار مطالب اکتفا نمود چون خود نیک می دانید که قبح کرانه های نامشخصی در میان اشخاص مختلف دارد.
خودنویس رسانه خوبی خواهد بود اگر با مدد از خلاقیت های نیک آهنگ و مطالب پربار دیگران بهره مند باشد.
به امید بهروزی

یکی از مشکلات رسانه های شهروندی حداقل از نوع فارسی اینست که به مرور زمان و پس از گذاشت زمان تبدیل به محفلی شخصی می شوند. اتفاقی که به وضوح برای بالاترین افتاد و به نظر می رسد خودنویس هم به آن سمت می رود. گروهی که خود را مالک سایت میدانند و برای خود حق آب و گل تصور می کنند، خود آگاه یا ناخود آگاه تشکیل تیم می دهند. برای نوشته های دیگران نظرات تخریبی می نویسند، رای های منفی گروهی می دهند و به مرور افراد خارج از تیم خود را دلسرد کرده و از سایت می رانند.
به نظر می رسد رسیدن به یک الگوی ادیتوریال که گفته اید می تواند راه حلی برای بعضی از این مشکلات باشد. اما راه حل باقی مشکلات را می توان در جاهای دیگر از جمله عدم انتشار مطالب وبلاگی پیدا کرد.
-------------
امید عزیز. من کم‌کاری بقیه را عامل پرکار دیده شدن گروهی دیگر می‌بینم. همین کم‌کاری در بسیاری از حوزه‌ها قابل مشاهده است که البته چون سایت ساختاری داوطلبانه دارد، نمی‌توان انتظاری زیادی داشت.

خودنو یس برای ما معتبر تر از افرادی است که اخبار و تفسیر های بی پایه منتشر میکنند .
مخاطبان بهترین میزان برای شما هستند.

از پول این آگهی ها به نویسندگان سایت هم پرداخت می شود؟

البته که اقای نوری زاده این سایت را دقیق می خواند و مطمئن هستم که افراد سرشناس زیادی نه تنها مطالب این سایت را دنبال می کنند بلکه به تک تک وبلاگ ها هم سر می زنند و حتی به عنوان ناشناس پیام می گذارند. بیشتر نمایندگان مجلس و وزیران دولتی و حتی فرمانده های سپاه هم تمام مطالب این سایت را دنبال می کنند. بسیاری از حضرات آیات هم بسته به میزان سواد و بینایی چشمانشان نگاهی به مطالب اینجا می اندازند. آخر نمی دانید که هم استفتاء و هم خواندن مقالات معاند از پای منقل و با همراهی ذغال خوب چه صفایی دارد. و اما مهم تر از همه اینها این است که شخص مقام والای ولایت که دامش حفاظت شده است نیز یکی از مشتریان همیشگی چنین سایت هایی است. آن اختر عالم تابناک از آنجایی که خود گوید و خود خندد و کار دیگری نیز ندارد به شخصه به تمامی نوشته های فارسی سرک می کشد و احوالات دشمن را مرور می کند. ایشان همچنین علاقه خاصی به آقای نوری زاده دارد و محال است که لحظه ای از تصویر صورت تپل و مپل ایشان روی برگرداند و گاهی چندین بار جملات ایشان را عقب و جلو می کند که پی به کنه آن ببرد. می گویند که سابق بر این آن مقام ولایی اخبار اندرونی خویش را نیز از زبان نوریزاده و در صدای امریکا می شنیده است و از این همه تشرف وی به مراودات خویش انگشت به دهان می مانده است. ولی از آقای سازگارا چندان خوشش نمی آید به دو علت که یکی وقت اقای نوریزاده را در برنامه تفسیر خبر گرفته است و دیگر اینکه وقتی از او سوالی می کنند دستش را در جلوی صورتش می پیچاند و می گوید "ببینید". و این کلمه "ببینید" بد جوری به اعصاب آن مقام ملکوتی فرو می رود و حتی گهگاهی درب لپ تاپ خود را می ببندد تا نوبت دوباره به نوری زاده برسد. می گویند چند بار هم که نوریزاده گفته است که می دانم الآن ایشان دارد برنامه من را تماشا می کند لبخند ملیحی هم بر لبانش نقش بسته است و گفته است ای ناقلا!
خلاصه اینکه این خودنویس خودتان را قدر بدانید که هم ممد حیات شما است و هم مفرح ذات برخی ها و من هم آرزو می کنم که در کار خود سعادتمند شوید.