در سرزمین شیرینی «گل محمدی»

دو روز گذشته را در دانمارک سپری کرده‌ام. به همراه چند نفر از همکارانم که پیگیر وضع روزنامه‌نگاران ایرانی پناهجو بوده‌اند، مهمان اتحادیه روزنامه‌نگاران این کشور بودیم. علت، پیگیری کارهایی که می‌توان برای روزنامه‌نگاران ایرانی انجام داد. راستش ممکن است بپرسید چه کارهایی می‌توان انجام داد؟ تعداد زیادی از روزنامه‌نگاران ایرانی بعد از انتخابات کارشان را از دست داده‌اند. خانواده‌های‌شان مانده‌اند خوشحال باشند که نان آوران خانه زندان نرفته‌اند و زجر زیادی برای تهیه وثیقه گردنشان نیافتاده، یا ناراحت آب شدن تدریجی کسانی که که از بسیاری موقعیت‌های بهتر گذشتند تا اطلاع‌رسانان جامعه‌ای باشند که درهایش یکی یکی بسته می‌شود. تعداد زیادی از روزنامه‌نگاران سرشناس دستگیر می‌شوند و خیلی از ما نگران‌شان هستیم، اما آن جوانان عاشقی که هنوز مطرح نشده‌اند و پناهی ندارند چه موقعیتی دارند؟ دیروز در محل خانه روزنامه‌نگاران دانمارک، جلسه‌ای برگزار شد که در نوع خود کم‌نظیر بود. اگر جلسه مدل کانادایی برپا می‌شد، بیشتر به تعریف از دستاوردها می‌گذشت، اما اینجا خیلی جدی درباره اینکه چه می‌توان کرد و چه باید کرد حرف زدیم.

حضور آیدن وایت، رئیس فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران که خیلی هم جدی بود کمک کرد تا مبحث ایجاد انجمن یا اتحادیه‌ای برای روزنامه‌نگاران ایرانی خارج از کشور، یا انجمن بین المللی روزنامه‌نگاران ایرانی تبدیل به موضوعی برای پیگیری از سوی همکاران ایرانی مقیم خارج از کشور شود. الان در موقعیتی هستیم که می‌توانیم با حضور صدها روزنامه‌نگار ایرانی که برای رسانه‌های مختلف کار می‌کنند و مالیات می‌پردازند، چنین نهادی را بوجود بیاوریم که در درجه اول، نیازهای حرفه‌ای همکاران را پیگیری کند. نمی‌توان از این نکته گذشت که بعد از انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته، تعداد زیادی از روزنامه‌نگاران ایرانی بنا به هر دلیلی از ایران خارج شده‌اند. این گروه بزرگ پتانسیلی بی‌نظیر دارد. آگاه به مسائل داخلی، و آشنا به نیازهای روز جامعه. خیلی بیشتر از کسانی چون من که حداقل ۶ سال از مملکت دور بوده‌اند.

اگر بتوان از طرق مختلف، تلاش کرد تا شرایط کار این گروه را ایجاد نمود، از اتلاف بی‌جای این نیروی بالقوه خودداری کرده‌ایم. به نظر من اگر ایرانیان خارج نشین دل‌نگران مسائل داخلی و کسانی در پی واقعیت‌ها هستند از اخبار یک طرفه غیرواقعی خسته شده‌اند، روی این گروه سرمایه‌گذاری کنند، تحول بزرگی در رسانه‌های فارسی زبان ایجاد خواهد شد. رسانه‌ای ملی می‌خواهیم که تابع سیاست‌های وزارت خارجه این کشور و آن کشور نباشد و سرمایه‌گذار و سهام‌دارش ایرانی باشد. بسیاری از ایرانیان می‌توانند با ایجاد رسانه‌هایی خودگردان، هم فضای فعلی را تغییر دهند، و هم بدانند که پول‌شان دقیقا صرف چه می‌شود. باید بحث معافیت مالیاتی رسانه‌های عمومی را پیگیری کرد.

در این باره بیشتر خواهم نوشت.

Subscribe to comments feed نظرات (6 نوشته شد):