نامه ای سرگشاده به آقای شریعتمداری

شاید وقتی نظر یکی از دوستان در بالاترین را که فرموده بودند ” الان فردا کیهان خبر می‌زنه که بین اتاق فکر تفرقه افتاده  ) از خودشون که عقل و منطق ندارند حتماً باید یکی تحلیل بنویسه تا اونا بفهمند چه خبره” خواندم باورم نشد؛ اما جناب شریعتمداری بار دیگر ثابت کردند که در کیهان هیچ چیز محال نیست! همین‌ها باعث شد که نامه‌ی کوتاهی به ایشان بنویسم و از آن جا که به طور مستقیم بهشان دسترسی ندارم جایی منتشر کنم که حتما بخوانند!

*******

يا أَيهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاءَ لِلَّهِ وَلَوْ عَلَى أَنْفُسِكُمْ أَوِ الْوَالِدَينِ وَالْأَقْرَبِينَ إِنْ يكُنْ غَنِيا أَوْ فَقِيرًا فَاللَّهُ أَوْلَى بِهِمَا فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوَى أَنْ تَعْدِلُوا وَإِنْ تَلْوُوا أَوْ تُعْرِضُوا فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا(النساء/135)

ای کسانی که ایمان آورده اید، قیام کننده به عدالت باشید و برای خدا شهادت دهید. اگر چه بر ضد خودتان یا والدینتان و نزدیکانتان باشد. چه آن‌ها فقیر باشند چه غنی خدا بر آنها ارجح است. پس از هوای نفس را پیروی نکنید که از حق منحرف میشوید و اگر موضوع را با زبان بپیچانید تا حق را نگویید و یا از گفتن حق اعراض کنید و سر باز زنید, خدا به زیر و بم آنچه انجام میدهید آگاه است.

با نام خدا

جناب آقای شریعتمداری

مدیر مسئول روزنامه کیهان

به راستی که مدت‌هاست که شاید همگان به بی حاصلی گفت و گو و مباحثه‌ی منطقی با شما پی برده‌اند. از این جهت بنده نیز تلاشی بر این امر نمی‌کنم؛ چرا که کسی که بر چشم و گوشش پرده هاست و خدا بر قلبش مهر زده را بنی بشری توانایی هدایت ندارد.

چه چشم پاسخ‌است از این دریچه های بسته‌ات/ برو که هیچ کس ندا به گوش کر نمی‌زند

هم چنین قصد ندارم نسبت به سوء استفاده و به کارگیری مغرضانه مطلب اینجانب، که در سایت خودنویس هم منتشر شده بود، گله کنم. چرا که شکایت نزد عادلان برند.

از طرفی ابراز تعجبم از اینکه فرموده‌اید سایت خودنویس متن مذبور را نوشته، در صورتی که خودنویس یک پایگاه خبری شهروند مدار است و اکثر اخبار و مقالات آن مخصوصا قسمت وبلاگستان که مطلب بنده آنجا بوده، توسط افراد مستقل تهیه می‌شود نیز بیهوده است؛ چرا که شما سابقه تحریف‌های بسیار از این بزرگ‌تر را در پرونده خود دارید.

و نیز هرگز سخنم را برای خوش آمد احد الناسی برنخواهم گرداند؛ چنان که گویا سوء تفاهمی بوده و رفع شده. زیرا که اگر بنا بر پس گرفتن انتقادم داشتم نیک‌تر این بود که اصلا از ابتدا عنوانش نمی‌کردم.

پس چه میخواهم؟ تنها می‌خواهم محل افتراق دو جهان‌بینی را با تکیه بر مصداقی که خود پیش پایم نهادید نشانتان بدهم، جهان‌بینی ما و شما. دو نگرشی که اگرچه امروز دست روزگار ما دو را طلایه دار آن ها نموده است؛ قدمتی به درازای بشریت دارد، درست از زمانی که قابیل گفت می‌کشمت چرا که مصلحت را در این می‌بینم و هابیل گفت من هرگز دست بر روی تو بلند نخواهم کرد چرا که حقش را ندارم. آری جناب شریعتمداری، میخواهم از حق‌گرایی و مصلحت‌گرایی برایتان بنویسم؛ از اسلام و شرک.

آقای شریعتمداری؛ حقیقت این است که آنچه باعث جدایی بین ما و شما می‌شود تفاوت دیدگاهمان و در نتیجه اختلاف رویکردمان نسبت به واقعیّاتی‌است که چه بخواهیم چه نخواهیم پیرامون ما در جریان است. ما بر عکس شما که خواست الهی را به توطئه‌ی بیگانگان ربط می دهید، خود کرده‌ها را به خدا نسبت نمی‌دهیم تا هم خود را غیر قابل نقد، و در نتیجه محکوم به افول کنیم، و هم ساحت ربّانی را در دید جهانیان لکه دار. ما با پیروی از منویات پوچ و بی اساس خود خدایی زمینی نمی‌سازیم که در ولایت با پیغمبر شریک باشد و در فتوا با الله! برای ما نه حفظ بنایی ویران به قیمت خون بی گناهان و آه مظلومان و نفرین غربت نشینان، که قیام برای قسط از اوجب واجبات است؛ و برای رضای خدای یکتا، که منزّه باد از افترای جاهلان و مغرضان، شهادت می‌دهیم؛ هر چند بر علیه خودمان و یارانمان.

و این گونه است که ما هر روز اندکی مسلمان تر می‌شویم و شما اندکی مشرک تر. ما هر روز قدمی به سوی فرمان برداری یگانه معبود هستی بر میداریم و شما فرسنگ‌ها به سوی خدایان پراکنده خود پیش می‌روید. ما هر روز اصلاح می‌شویم و شما در منجلاب متعفن خود بیشتر فرو می‌روید. ما نیازی به تجلیل غیر نداریم و شما می‌خواهید با دادن دکترا نشانه‌های بزرگ خدایان خود را بزرگتر کنید! ما شجاعت را در چشمانمان داریم و شما در دستانتان. و در نهایت شما ساندیس می‌خورید و می‌روید و ما باتوم می‌خوریم و می‌مانیم.

و السلام

*******

پ.ن. دوستان میتوانند مطلب منتشره بنده را که کیهان بدان پرداخته بود از اینجا (خودنویس) و اینجا (وبلاگ بنده) بخوانند. همچنین از اینجامیتوانند به مطلب کیهان مراجعه کنند.