خواص بشنود

رهبر ایران «خواص» را بابت گرفتن موضع دوپهلو نسبت به انتخابات ملامت کرده است. این «خواص» رهبران جنبش سبز نیستند. دعوا هم مربوط به هواداران جنبش نیست.

هیچ حیا نمی‌کنند. شخص اول مملکت از چانه‌زنی پشت پرده خسته شده آشکارا چانه زنی برای بخشایش رقبای هم مسلکش را به جلوی چشم مردم آورده است.

این «خواص» که بچه‌اش را فراری داده و نتوانسته محلل جمهوری اسلامی بشود، صد البته میر حسین موسوی و یا شیخ کروبی نیست. آنها در دید خامنه‌ای جایی ندارند. منتها روی بی‌نهایت زیاد آقای خامنه‌ای باعث شده که آشکارا در مقابل حق حیات، از رقبایش درخواست به رسمیت شناختن نتیجه انتخابات را داشته باشد.

باز هم می‌گویم ، «خواص» کسی نیست که دوفاکتو احمدی نژاد را در بیانیه هفدهمش قبول کرده همین طور کسی نیست که می‌گوید کارمندان اطلاعات احمدی نژاد از جانش حفاظت نمی‌کنند. «خواص» کسی ست که احمدی نژاد را هیچ وقت هم قد و قواره خودش ندیده که حتی در قبال انواع و اقسام اتهام زنی‌ها به خود و خانواده‌اش ، جوابش را بدهد، بلکه به پدر معنویش نامه شکایت آمیز نوشت. این «خواص» باید قبول کند که انتخابات سالم بود، تا آقای خامنه‌ای راضی شود. خواننده می‌بایست از خود بپرسد چرا؟

اشتباه خامنه‌ای ظاهرا این است که واقعا جنبش خیابان را مربوط به «خواص» می‌داند. او فکر می‌کند که واقعا سرنخ مخالفین در دستان خواص است. این «خواص» که صفتی هوشمندانه برای این عمود خیمه نظام است، نشان می‌دهد که برای ادامه سلطه مادی و معنوی بر جمهوری اسلامی، همکاری آن خواص لازم است. در عین حال این صحبت‌های امروز خامنه‌ای نشان می‌دهد که «خواص» قبل‌ترها شیطنت‌هایی برای جارو کردن جمهوری اسلامی از زیر پای خامنه‌ای صورت داده، یا لااقل توانسته‌اند خامنه‌ای را متقاعد کنند که چنین بوده.

به دید نویسنده، برای جنبش برابری خواهی سبز ایران، این ساخت و پاخت‌ها کاملا بی‌تاثیر است. دلیل به صحنه آمدنش نه برای تضعیف روحیه هواداران جنبش است، نه برای میدان‌دهی به رهبران سابقا حکومتی این جنبش. دعوایی ست که حداکثر می‌شود بر سر نتیجه‌اش شرط بندی کرد