ارسال این خبر

خطاب این نوشتارم خودمانیم، خود سبزمان. مایی که هنوز خیلی هامان نمی‌خواهیم نقش میر حسین را بپذیریم، چه در شکل‌گیری و حرکت جنبش و چه در قلب‌ها و افکار مردم، هنوز می‌خواهیم میر حسین را با همان چوبی برانیم که خمینی و خامنه‌ای را می‌رانیم، هنوز نفهمیده‌ایم که میر حسین به همراه دیگر رهبران جنبش چه تاثیر شگرف و عمیقی در حرکت جنبش داشته‌اند و با این استدلال که جنبش سبز یک خیزش مردمی است که همه در آن رهبر‌اند می‌خواهیم نقش بی‌بدیل رهبران جنبش سبز را نادیده بگیریم.

آیا به نظر شمایی که از همان ابتدا تاکید داشتید میر حسین رهبر خود‌خواسته جنبش نیست و به سبب مردم وارد میدان شد تاثیری در حرکت جنبش نداشته؟ آیا واقعا گمان می‌برید اگر رهبران جنبش سبز این ها نبودند و یا جنبش در ابتدای حرکت رهبری نداشت الان در اینجا بود؟ مسلم بدانید اگر میر حسین، کروبی و خاتمی نبودند یا جنبش سرد و بی رمق می‌ماند و یا به شدت رادیکال و خشونت گرا می‌شد که در هر دو صورت سرنوشت اش غیر از این چیزی بود که هست.

نمی دانم چگونه کسی می‌تواند بوی سازش‌کاری از بیانیه ۱۷ میر حسین استشمام کند؟ چگونه می‌شود با این همه از جان گذشتگی رهبران جنبش سبز آن ها را به سازش‌کاری متهم ساخت در این مطلب بیشتر به این موضوع پرداخته بودم، اما باور کنید هر چه می‌کنم نمی‌توانم رنگ و روی سازش‌کاری را در بیانیه میر حسین ببینم.

میر حسین یک بت نیست، قرار هم نیست باشد، اما جایگاه ویژه ای در دل مردم دارد، مردمی که به امید تغییر به پای صندوق های رای آمدند. کسی نگفته عکس میر حسین قرار است در ماه دیده شود، کسی نگفته قرار است میر حسین به خمینی دوم بدل گردد.اما خودم را می‌گویم چه کنم که دوستش دارم، همان طور که خاتمی عزیز را دوست دارم.گمان می کنم خیلی ها مثل من باشند.

مردم میر حسین را دوست دارند چون جانش را پای رای مردم گذاشته است و به پیش می‌رود.

برای درک ذره‌ ای از  محبوبیت میر حسین بروید و آماری رای‌هایی که در این سایت به او داده شده و فاصله‌اش را با بقیه ببینید(+)، پس میر حسین بت نیست، دوست داشتنی است.