آیا «صدای انقلاب شما را شنیدم» تکرار خواهد شد؟

شاه سابق، بعد از افزایش دامنه اعتراض‌ها جلوی دوربین آمد و خواست از آن به بعد شاه خوبی باشد...

من ۹ ساله بودم. جلوی تلویزیون در شبی که برق نرفته بود نشسته بودم. داشتم شاه را می‌دیدم. شاهی که نگران بود. خطاب به مردم گفت: «صدای انقلاب شما را شنیدم»...اما کمی دیر بود.

نمی‌دانم خامنه‌ای کی جلوی دوربین می‌نشیند...

من روزنامه‌نگارم. هیچ دولتی برایم عزیز نیست و نخواهد بود. دولت، قدرت است و کار من، نظارت بر قدرت. اما حافظه‌ام اینقدر می‌تواند یاری‌ام دهد که فضای متشنج امروز را با ۳۱ سال پیش مقایسه کنم.

آن زمان شبکه‌های اجتماعی، فرمی متفاوت داشتند. انتقال دهان به دهان اخبار. بقالی سر کوچه، منبع امین ما بود. انگاری سرشاخه فیس‌بوک محله بود.

امروز حتی وقتی سرعت خطوط را کم کرده‌اند، همه چیز فیلتر شده، مردم حتی نمی‌توانند ایمیل خودشان را بازکنند، باز راهی پیدا می‌شود برای انتقال اخبار...

امروز که خواهرزاده میرحسین موسوی را کشتند، اعتراض عملا جهت دیگری پیدا خواهد کرد. اثر «دومینویی» وقایع را می‌توان یک به یک دید. از روز درگذشت‌آیت الله منتظری، همه چیز روی دور تند رفته. این مساله نشان می‌دهد که حاکمیت با وجود همه امکانات ممکن، نمی‌تواند به این راحتی‌ها مانعی بر سر دومینوهایی باشد که یک به یک فرود می‌آیند.

در ۱۶ آذر، ماجرای پاره کردن عکس آیت‌الله خمینی را علم کردند، امروز خبرگزاری فارس، آتش زدن قران را علم می‌کند، اما آیا این بار مردمی که در روز عاشورا در خیابان‌ها بودند و علیه ظلم یزید شعار دادند، باور می‌کنند این بازی را؟

باید دید رهبر ایران کی می‌پذیرد که فضا آن چیزی نیست که اطرافیانش می‌گویند. آیا باز هم به خاتمی خواهد گفت که «خبری نیست»؟

این فضا را نمی‌توان پردوام دانست...اما خطر جای دیگری است...بروز خشونت...

۳۰ سال است بسیاری از ما اثرات خشونت‌های انقلابی بعد از بهمن ۵۷ را به عینه می‌بینیم. آیا نسل‌های بعد از ما باید آنرا تجربه کنند؟

Subscribe to comments feed نظرات (8 نوشته شد):