یک «نه» بزرگ به شرکت در هر گونه سیرکی که آخوندها راه بیاندازند

همه ما کم و بیش خاطرمان هست که اسلامیستها چطور خیزش ملت ایران را برای چندمین بار دزدیدند و به غنیمت بردند.

شل کن صفت کن های این دار و دسته و اعلامیه‌های گیج کننده‌شان را در دو سال پیش بخاطر داریم که چگونه، آرام آرام شعله های خیزش را بسردی و یاس کشاندند، و تا همین جا دو سال دیگر به حکومت چپاول‌گر و متجاوز آخوند و پاسداراضافه کرده‌اند. برای درک انگیزه این گروه [...] کافی است که تصور کنید که این حکومت هر سال فقط  و فقط ۱۰۰  میلیارد دلار از پول ایرانیان را  بدزدد، که البته بمراتب بیشتر می‌دزدد، خود این مبلغ میشود ۲۰۰ میلیارد دلار. لذا همین ۲۰۰ میلیارد دلار انگیزه این گروه و  اهمیت این سیرک خار کننده و زجر آوری را که حکومت چی‌ها برای ما راه انداخته‌اند نشان می‌دهد. اگر این میزان سرقت پول‌هایمان را باور کنیم، چاره‌ای نداریم به جز اینکه از خودمان بپرسیم که ایادی داخلی و خارج نشین این جمهوری اراذل، دست به چه حقه و جنایتهایی نخواهند زد تا ۱۰۰ و یا ۲۰۰ و یا ۳۰۰ ویا...میلیارد دلار ما را به جیب‌های خود واریز بکنند؟

امروز که این گروه [...] از هر فرصتی برای کشششششش دادن این ایلغار آخوندی استفاده می‌کنند، وظیفه هر ایرانی که حالش از این دلقک بازی بزرگ بهم می‌خورد این است که  با صراحت کامل و البته با زبانی آخوند فهم، عدم شرکت خود را در مسخره بازی‌های زیر اعلام کند:

 -هر گونه شرکت و مشروعیت بخشیدن به سیرک  انتصابات علی خامنه‌ای و یا معجزه‌های هزاره سومش

 - مشارکت در هر گونه سیرک و دلقک بازی که از جانب آخوند، ملا، مکلا و ماموران دیروز و امروز رژیم، بخصوص نمایندگان خود خوانده و یا غیبی و همچنین قلم بدستانی که بنام روزنامه‌نگار، نماینده این آخوند و... در خارج کشور دکان باز کرده‌اند، را بیافتد

- مشارکت در سیرک اصالت دادن به این پاسدار سابق /  آن همسر فلان شهید /  این فیلمبردار حکومتی / آن فلان وزیر سابق ارشاد /  این فلان آخوند فرصت‌طلب، آنهم  بخاطر دوکلمه زبانی و یا دو خط نامه صد من یک غاز که در مخالفت با علی خامنه‌ای نوشته است

- شرکت در سیرک مسخره‌ای بنام راهپیمایی نیم ساعته‌ای سکوت،  آنهم عین بچه آدم!

 - رفتن روی پشت بام و الله اکبر گفتن، در حالی که اصلا تره هم برای این ظاهرسازی‌ها خرد نمی‌کنیم و جای دین را در قلوب می‌دانیم. تو گویی که آخوند از الله اکبر روی پشت بام و یا زیر کرسی می‌ترسد.

این ۳۳ سال اگر یک درس برای ما به ارمغان آورده باشد این است که نه ما (و نه هیچ کس دیگر)  نمی‌توانیم با تقیه و مماشات و زیر آبی رفتن از شر آخوند خلاص بشویم. لذا به باور اینجانب،  راه رهایی ما فقط در داشتن یک اپوزیسیون واقعا ایرانی، منسجم و کار آمد است تا با استارت مبارزات منفی و مدنی، نظیر شروع اعتصابات همه گیر و تظاهرات گسترده خیابانی،  و دیگر روش‌های مدرن و دمکراتیک، شر این موجودات موذی را، یک بار برای همیشه  از سر ایران  و فرزندان واقعی آن  بکند.

های که من مرتکب خبط دگر نمي‌شوم...باز در اين مبارزه خاک به سر نمي‌شوم

شعار مرگ و زندگی برای کس نمي‌دهم.....اسير زنده مرده‌ی يک دو نفر نمي‌شوم

اگر که سبز گشته‌ام، بگو به مدعی، که من....رنگ علف شدم ولی، خوراک خر نمي‌شوم

شعر از هادی خرسندی

-------------

مطالب بلاگستان و کلیه مطالب رسیده از اعضا، معرف دیدگاه شخصی نویسندگان است نه سایت خودنویس.

Subscribe to comments feed نظرات (3 نوشته شد):