جرا از گلدن گلوب فرهادي مغرور نيستم؟

فيلم «جدايي نادر و سيمين» با بدست آوردن جوايز متعدد باعث خوشحالي ايرانيان زيادي شده، اما آيا بايد واقعا به اين فيلم مغرور بود؟

صداي جيغ و ويق تو دادسرا و بيمارستان، كتك زدن زن‌ها، تهمت زدن، غلط كردم غلط كردم از زبون زن‌ها، حرف كشيدن از يك بچه، دروغ، تحجر، لجبازي، بي‌عاطفگي ... تمام اينها توسط كسايي اتفاق مي‌افته كه پيانو مي‌زنن، معلمن، وضع مالي خوب دارن، كارگر زحمت كشن يا كارمند بانك، مادرن و حامله يا حتي بيشتر از اون اتاق كارشون استوديو ضبط موسيقيه (كه تمام اينها بايد نمادي باشه از آرامترين و متين‌ترين و منطقي‌ترين شخصيت‌هاي يك جامعه)!!! يعني زحمات جناب فرهادي در به ... كشيدن جامعه ايراني به اين هنرمندي، واقعا لايق جوايز عديده ست. اسكار هم بگيره، حقشه ...

البته موضوع جديدي نيست، برمی‌گرده به دوران مخملباف و جليلي و مجیدی، اون ها که چهارتا آدم بدبخت رو جلوی دوربین نشون می‌دادن و خارجی‌ها هم کیف می‌کردن و فرت و فرت جایزه می‌دادن به اینها ... نه فقط ايران! فيلم‌هاي اون تيپي از هر كشور آسيايي، لاتين يا آفريقايي چند تا جايزه مي‌گرفت. اون‌وقت می‌گین چرا تصویرمون تو دنیا خرابه! هرکاری کنین این فیلم تو کَت من نمی‌ره، حالا با آنجلینا جولی عکس بگیره یا مدونا من کاری ندارم، فیلمی که نه قصه داشت نه هیچی، فقط چهارتا آدم بدبخت رو ریخته بود روی کاغذ، بعد نویسنده هی با خودش فکر کرده بود «حالا چیکار کنم اینها پليدتر و بدبخت تر جلوه كنن؟» .... «آها، بذار بزنم دست پيرمرده رو هم كبود كنم! یا زنه رو از پله ها پرتش کنم پایین يا بذار شهاب حسيني زن اون يكي رو هم يه كتكي بزنه» ... آخه این که نشد هنر! این همه اتفاق بد تو این فیلم افتاد، اما یه درس اخلاقی نه، اما هم محض رضای خدا يه كار مثبت نبايد از شخصيت‌هاي اين فيلم سر مي‌زد!

تازه اواخر فيلم جالب تر هم مي شه! جناب فرهادي با خودش ميگه: اي بابا، اين شخصيت هاي خردسال فيلم كه دارن معصوم در ميرن! چي كار كنيم؟ اونها هم بايد دروغ بگن كه تو اين فيلم كسي ناپليد نمونه خداي ناكرده!!! حتي موقعي كه مثلا فكر مي‌كنيم چند تا آدم خير پيدا شدن كه اون آخر فيلم دارن با پول و صلوات قضيه رو جمع ميكنن، مطرح مي‌شه كه اينا طلبكاراي جناب شهاب حسيني هستن و نشستن تا پولشون نقد شه: دي جهت اضافه نمودن ادويه، بي‌دليل شيشه ماشين نادر رو هم يكي مي‌شكونه ...

حتما لازم بوده كه پدر نادر كلا ۴ جمله صحبت كنه و ۲ بارش از نسرين بپرسه و نسرين كاملا بي عاطفه نسبت بهش نشون داده بشه يا حتي نسرين با بچه‌اش تهديد آميز صحبت كنه!!! 

و علاوه بر همه اينها لازم بوده جناب فرهادي هنرمند، در مصاحبه‌هاشون و تكنيك‌هاي فيلم‌برداري تمام تلاش رو مبذول اين كنن كه فيلم مستند و نمايانگر جامعه ايراني جلوه كنه، وگرنه كه اين همه جايزه نصيب جامعه ايراني نمي‌شد! جامعه‌اي كه گويا دوست داشت بگه من پليدم اما كارگردانش بره با هاليوودي‌ها عكس بگيره ...

Subscribe to comments feed نظرات (7 نوشته شد):