نظام پادشاهی، نظام جمهوری و بحث‌های پیرامون آن

آقای سخن ، برای اینکه کسی نوشته شما ر ارزیابی کند باید همه نوشته های شما را بخواند . وقتی که شما از آقای رضا پهلوی می خواهید که لقب شاهزاده را نفی کند دیگر نمی شود با شما یک گفتمان هوشمندانه داشت برای اینکه شما از لقب حضرت برای محمد و کلمه جعلی روحانیت بجای آخوند استفاده می کنید . آیا شما از منتظری هم خواستید که از کلمه روحانی استفاده نکند . برای بسیاری از ایرانیان نهاد سلطنت از اعتقادات خرافی اسلامی مردم که شما برای ان ارزش قایل هستید بسیار با ارزش تر است ،پس چرا به عقیده آنها احترام نمی گذارید.
آیا این نشانه استاندارد دوگانه شما و قرض ورزی شما نیست.
در مورد اختلاف عقیده هم که اگر وجود نداشت همه می شدند مشروطه خواه ویا جمهوری خواه و دیگر مساله ای نبود به همین دلیل هم آقای رضا پهلوی می گویند انتخاب با مردم باشد و اینکه می گویید اطرافیان ایشان ممکن است دموکراتیک عمل نکنند این حق شما است ولی شما دمکراتیک عمل کرده حق این انتخاب آزاد را به مردم به دهید .

جناب سخن! شما بارهاخود گفته اید که در مورد خرافات ایرانیان باید سکوت کرد و بنا به احترام به نظر دیگران به ایشان چیزی نگفت حتی اگر بدانیم که بر خطایند. در مقابل تمام موهومات و خرافات و جعلیات سکوت کردید و امروز، روزی که باید وحدت آفرین باشید و در حمایت از رضا پهلوی بنویسید (نه شخص او که عملکرد مثبتش در مسیر حقوق بشر)، به چنین بحث‌هایی‌ دامن می‌‌زنید. پیش فرض تان دیکتاتور بودن و بی‌ منطق بودن طرفداران این نظام است و در آغاز بحث می‌‌گویید "تندی‌ها و پرخاش‌گری‌ها و برچسب‌زدن‌ها موقع گرفتار شدن در چرخه‌ی گفت‌وگوها " و ادامه می‌‌دهید که "با شناختی که از طرفداران فعلی نظام پادشاهی وجود دارد، احتمال تحمیل استبداد و سرکوب آزادی‌ها بسیار است" - واقعا چه استدلال عمیقی!!

با سلام، اگر امکانش هست یه نفر به من بگه در شرایط فعلی و در حالی که هیچ برنامه ای (حداقل ایرانیان) برای برپایی دموکراسی در ایران ندارند، بحث از آینده مبهم آن چه اهمیتی دارد؟؟!!
فکر میکنم اگه وقتمون را صرف حال بکنیم به مراتب بهتر باشه، حال اگه مطلب دیگه ای هست به این بنده بی اطلاع هم خبر بدین، امری نیک است.

یعنی هنوز هم این مثل روز روشن نیست که پادشاهی یا جمهوری هیچ ارتباط مستقیمی با حکومت دمکراتیک، عادلانه، آزاد و بر اساس حقوق انسانی و برابری اجتماعی ندارد؟
از ۱۰ دمکراتیک ترین حکومتهای دنیا چند تا پادشاهی و چند تا جمهوری هستند؟
تا کی میخواهید با این مشاجره بی نتیجه آب به آسیاب جمهوری جنایت، دزدی و دروغ اسلامی بریزید که همچنان استخوانهای ایرانیان را خورد کند و مالشان را به یغما ببرد؟
وقت این نیست که به جای این بحٽ های بی نتیجه در باره حقوق ملی ایرانیان گفتگو کنیم تا بدانیم برای چه مبارزه میکنیم و چه میخواهیم؟

جناب سخن. ابن قصه ای که سعی کردی در زرورق بپبچی و بعنوان نقد منطفی قالب کنی، تکرار مکرراتیه که سایر همفکرات گاهن با فحش و لد و بیراه تلاوت می کنند.
تنها نتیجه ای که از حرف شما حالا جه لا ظاهر منقطی چه بدون ظاهرسازی میشه گرفت اینه که چون شما خوشت نمیاد از سیستم پادشاهی مشروطه پس بهتره که نباشه.
بهرحال چه دلت بخواد چه نخواد این طرز فکر هست و طرفدار داره حالا تعدادشون معلوم نیست، رهبرشون هم مایلند شاهزاده خطاب کنند.
شما میتونی خطابش نکنی با این عنوان اما اینکه تعیین تکلیفی بشه که نباید هطاب بشه فقط باید خندید بهش.
ایشون از نظر طرفداران نظام پادشاهی شاهزاده هستند، برای شما که با اساسش مخالفی طبیعتن قابل قبول نیست، خوب حالا در جایگاهی شما قرار داری که حکم دادی نباید استفاده بشه؟
بقیه استدلالت هم از نوع آبدوغ خیاریه که در موردش قبلن خیلی بحث شده.

متاسفانه این داستان شاهزاده و شاهزاده بازی موضوعی مربوط به خارج نشینان است و در داخل ایران موضوعیتی ندارد و به نظر من به صلاح جمهوری خواهان است که وقت خود را صرف مباحثه و مناظره و مشجره با این افراد نگذارند بعلت اینکه اکثریت سلطنت طلبان که متومل می باشند و با وقوع انقلاب مجبور به مهاجرت یا فرار از ایران شده اند با توجه با ثروتی که از ایران با خود به غرب برده اند اقدام به راه اندازی تلوزیونها و مطبوعات زیاد کرده اند بطوری که تقریبا تمام تلوزیونهای ماهواره ای غیر دولتی یا مستقیما یا بطور غیر مستقیم وابسته به این افراد هستند طرفداران نظام سلطنتی هم بر دو قسمند یا از وابستگان به رژیم قبلی میباشند یا اینکه نزدیکی به آنها را وسیله ای برای رسیدن به نان و نوایی میبینند یک عده از افراد محترمی هم هستند که به علت قرار گیری در این پروپاگاندای رسانه های زنجیره ای دچار این سو تفاهم شده اند که با یک آترناتیو جدی روبرو هستند در بحث با دو گروه اول هیچگاه به نتیجه نخواهید رسید چون موضوع حفظ و دستیابی به منافع میباشد نه استدلال عقلی! در مورد دسته سوم هم دامن زدن به اینگونه بحث ها موجب جدی گرفته شدن سلطنت طلبی بعنوان یک پارادایم برای ایران آینده میشود که این امر هدف اصلی سلطنت طلبها از اینگونه مناقشات است
در مورد اتحاد میان اپوزیسیون خارج کشوری هم باید عرض کنم اتحاد با گروهی مفید است که واجد پایگاه مردمی در داخل ایران باشد که بتواند به بسیج مردمی کمکی کند متاسفانه نه تنها سلطنت طلبی در ایران چنین پایگاهی ندارد حتی اتحاد با آنها نمره منفی برای سایر گروهها دارد یکی از نشانه های آنهم اینست که جمهوری اسلامی هرگاه بخواهد یک گروه دارای پایگاه مردمی را تخریب کند به آن یا برچسب منافق میزند یا سلطنت طلب مطمئنا اگر این دو گروه در داخل دارای پایگاه مردمی بودند این برچسب موجب افزایش محبوبیت گروه مورد نظر میشد نه آنطور که ج ا میخواهد از چشم مردم افتادن! بنابر این از دوستان جمهوری خواه تقاضا دارم که وارد این بحث ها نشوند. اگر چه این صحبت های من بدین معنی نیست که حق و حقوق شهروندی آندسته از سلطنت طلبهایی که مرتکب جرم و خیانتی علیه مردم نشدند در آینده ایران بعنوان یک شهروند برابر نادیده گرفته شود منتها وزن هر گروهی در آینده بر مبنای پایگاه مردمیشان است نه القاب دهان پرکن

متاسفانه این داستان شاهزاده و شاهزاده بازی موضوعی مربوط به خارج نشینان است و در داخل ایران موضوعیتی ندارد و به نظر من به صلاح جمهوری خواهان است که وقت خود را صرف مباحثه و مناظره و مشجره با این افراد نگذارند بعلت اینکه اکثریت سلطنت طلبان که متومل می باشند و با وقوع انقلاب مجبور به مهاجرت یا فرار از ایران شده اند با توجه با ثروتی که از ایران با خود به غرب برده اند اقدام به راه اندازی تلوزیونها و مطبوعات زیاد کرده اند بطوری که تقریبا تمام تلوزیونهای ماهواره ای غیر دولتی یا مستقیما یا بطور غیر مستقیم وابسته به این افراد هستند طرفداران نظام سلطنتی هم بر دو قسمند یا از وابستگان به رژیم قبلی میباشند یا اینکه نزدیکی به آنها را وسیله ای برای رسیدن به نان و نوایی میبینند یک عده از افراد محترمی هم هستند که به علت قرار گیری در این پروپاگاندای رسانه های زنجیره ای دچار این سو تفاهم شده اند که با یک آترناتیو جدی روبرو هستند در بحث با دو گروه اول هیچگاه به نتیجه نخواهید رسید چون موضوع حفظ و دستیابی به منافع میباشد نه استدلال عقلی! در مورد دسته سوم هم دامن زدن به اینگونه بحث ها موجب جدی گرفته شدن سلطنت طلبی بعنوان یک پارادایم برای ایران آینده میشود که این امر هدف اصلی سلطنت طلبها از اینگونه مناقشات است
در مورد اتحاد میان اپوزیسیون خارج کشوری هم باید عرض کنم اتحاد با گروهی مفید است که واجد پایگاه مردمی در داخل ایران باشد که بتواند به بسیج مردمی کمکی کند متاسفانه نه تنها سلطنت طلبی در ایران چنین پایگاهی ندارد حتی اتحاد با آنها نمره منفی برای سایر گروهها دارد یکی از نشانه های آنهم اینست که جمهوری اسلامی هرگاه بخواهد یک گروه دارای پایگاه مردمی را تخریب کند به آن یا برچسب منافق میزند یا سلطنت طلب مطمئنا اگر این دو گروه در داخل دارای پایگاه مردمی بودند این برچسب موجب افزایش محبوبیت گروه مورد نظر میشد نه آنطور که ج ا میخواهد از چشم مردم افتادن! بنابر این از دوستان جمهوری خواه تقاضا دارم که وارد این بحث ها نشوند. اگر چه این صحبت های من بدین معنی نیست که حق و حقوق شهروندی آندسته از سلطنت طلبهایی که مرتکب جرم و خیانتی علیه مردم نشدند در آینده ایران بعنوان یک شهروند برابر نادیده گرفته شود منتها وزن هر گروهی در آینده بر مبنای پایگاه مردمیشان است نه القاب دهان پرکن

جناب ف م سخن گرامی، من مطالب شما را دنبال می کنم و پیشتر هم در کامنتهایی برخی مسائل را با شما در میان گذاشتم. پیش از هر سخنی، بگویم که از تحول بسیار مثبتی که در رویکرد شما به طرفداران پادشاهی مشروطه رخ داده است، شادمانم. این جمله ی شما به روشنی نشانگر این تحول است:" این‌جانب طرفدار نظام جمهوری هستم اما وقتی بحثی در تائید نظام پادشاهی در می‌گیرد با دقت به آن توجه می‌کنم تا اگر حقانیّتی در آن هست بپذیرم و نگاهم را تغییر دهم". این شاه بیت مطلب است و در این جامعه ی آکنده از نفرت و دشمنی، که ایران را به لبه ی پرتگاه نابودی برده است، همه ی ما باید چنین رویکردی را در پیش گیریم.
در گزینش میان شکل پادشاهی یا جمهوری برای یک نظام مردم سالار و مبتنی بر حقوق بشر، چون مسائل احساسی - عاطفی، پیشینه ی فرهنگی و خانوادگی، و روی هم رفته، سلیقه حرف اول را می زند، تغییر دادن نظر کسی که طرفدار یکی از دو گزینه است، و گرواندن او به گزینه ی دیگر، اگر نه ناممکن، که بسیار دشوار است و خواست ما هم این نیست. از این گذشته، چون محتوای نظام، که اصل قضیه است، در هر دو شکل، یکی است، این همه بحث و جدل بر سر شکل نظام در این زمان، که هر دو طرف در یک جبهه سرگرم نبرد با استبداد حاکم اند، خردمندانه نیست و نتیجه ای جز افزایش دودستگی ما و تقویت استبداد ندارد. حتما با من هم نظرید که اگر همه ی نیروهای ایرانی خواهان تجدد، مردم سالاری و حقوق بشر واقعا با هم یک صدا شوند، جمهوری اسلامی توان سرکوبی آنان را ندارد؛ پس اگرچه این آرزو امروز دور از دسترس می نماید، دست کم برای اینکه در آینده نزد وجدان خود روسفید باشیم، در راه اتحاد گام برداریم.
جناب ف م سخن، درباره ی مطلب شما چهار نکته به نظرم رسید:
1. در هر دیالوگ سازنده ای، نخستین اصل، پذیرش طرف مقابل و احترام به اوست. قرار نیست پس از این گفت و گو، یک طرف نظراتش را کنار بگذارد و مثل طرف دیگر شود؛ خواسته ی اصلی در اینجا روشن شدن دیدگاهها، برطرف کردن سوء تفاهمها و پیش داوریها، و تقویت مشترکات است و در صورت امکان، همکاری و اتحاد برای هدف مشترک. پس انتظار این است که از طرف مقابل نخواهیم نام و عنوانش را، چون ما نمی پسندیم، تغییر دهد یا کنار گذارد. این مغایر با پذیرش طرف مقبل است. شاهزاده رضا فرزند شاه ایران بوده و در عرف جهان امروز، عنوان شاهزاده حق ایشان است.البته حتی خود ایشان هم در به کار بردن این عنوان اصراری ندارند، ولی به باور من، این مسائل به ظاهر جزئی نشانه ی پذیرش و احترام است و این مقدمه ای است برای واکنش متقابل طرف دیگر و رفع دشمنیها.
2. فرموده اید:"اگر نظام پادشاهی به تنهایی عامل دیکتاتوری نباشد، با شناختی که از طرفداران فعلی نظام پادشاهی وجود دارد، احتمال تحمیل استبداد و سرکوب آزادی‌ها بسیار است". جناب سخن، اگر منصفانه قضاوت کنید، می بینید که اکثریت نیروهای درگیر در صحنه ی سیاست ایران دارای پیشینه ای سرشار از اشتباههای گاه ویرانگر بوده اند؛ نظام حاکم، اصلاح طلبان جمهوری اسلامی، نیروهای چپ، جبهه ی ملی و حکومت آریامهری. وضع کنونی ایران نتیجه ی اشتباههای همه ی این نیروهاست؛ اینکه تنها حاضران در حکومتها، آن هم بخشی از آنان، را مقصر بدانیم و دیگرانی را که به حکومت نرسیدند، اما یا خواستشان دیکتاتوری خودشان بود یا کنش سیاسیشان از عوامل اصلی دیکتاتوری کنونی، منزه بدانیم، ویرانگر است. شما نظری منفی به گروهی دارید که طرفدار نظام آریامهری اند و به نام سلطنت طلب شناخته می شوند، اما نخست اینکه این افراد متعلق به نسل گذشته اند و رو به فراموشی، و دوم اینکه هم نسلان آنها، که با شما خاستگاه فکری یکسانی دارند (چپهای سنتی)، نه با خواست دمکراسی با نظام آریامهری جنگیدند و نه نتیجه ی کنششان نظامی بهتر به بار آورد و نه امروز به دنبال دمکراسی اند.
3. فرموده اید:"در یک کشور با بافت قومی و فرهنگی مختلف در دورانی که رسانه‌های مدرن، اطلاعات شرق و غرب عالم را به آگاهی مردم می‌رسانند، وجود یک شخص به نام پادشاه ضامن به هم پیوستگی مردم نیست بل‌که عواملی مانند برابری حقوق اقوام و اقلیت‌ها و ایجاد حس مالکیّت بر کل سرزمین و خارج کردن قدرت و ثروت کشور از انحصار مرکزنشینان و تقسیم عادلانه‌ی آن میان تمام بخش‌های ایران، این پیوستگی را با، یا، بدون پادشاه به وجود خواهد آورد".
دوست گرامی، خودتان یک پاراگراف بالاتر گفته اید:"آقای رضا پهلوی به عنوان یک کنش‌گر سیاسی نباید صرفاً دنباله‌روی خواست مردم باشد بل‌که باید بهترین راهِ حل‌ها را به مردم ارائه دهد. به فرض محال، اگر اکثریت مردم ایران، خواهان استقرار یک حکومت فاشیستی باشند، آقای رضا پهلوی نمی‌تواند آن را بپذیرد و باید راه درست را نشان دهد"، خوب نیروهای جدایی خواه کنونی مصداق همین فرمایش شما هستند، اگر بود و نبود ایران را به رای چنین فریب خوردگانی واگذاریم، یا اینکه به انتظار رشد فکری آنان باشیم، که نسلها به درازا می کشد، باید از اکنون میهنمان را پاره پاره و از دست رفته بدانیم. وضع عراق و افغانستان در غرب و شرق ما زنگ خطری جدی برای میهن دوستان است. جناب سخن، دمکراسی ناپایدار و سست این همسایگان عزیز برای ما هم قابل پیشبینی است و در شرایط خلأ قدرت و بی ثباتی سیاسی، گروههای تندروی وابسته به بیگانه دست بالا را خواهند داشت. به نظر ما، نظامی که در این شرایط نیز دارای رأسی ملی، فراسیاسی و باثبات باشد، کمتر در خطر فروپاشی است و نهاد پادشاهی نمادین، به دلایل تاریخی - فرهنگی، برای این نقش بسیار کاراتر از ریاست جمهوری نمادین است.
4.فرموده اید:"...اگر نظام پادشاهی که ادامه‌ی یک جریان چند هزار ساله‌ی تاریخی‌ست به هر دلیل سرنگون شود و به جای آن نظام جمهوری مستقر گردد، بازگرداندن جمهوری به پادشاهی، بازگشت به گذشته و امری بی‌مبنا و بی‌دلیل است و سپردن زمام امور و قدرت سیاسی برای یک مدت کوتاه و معین به دست اشخاص، امکان نضج‌گیری استبداد را کاهش می‌دهد". با این نظر شما به دو دلیل مخالفم: نخست آنکه پیشفرض شما و بسیاری دیگر را که نظام پادشاهی قدیمی و کهنه است و نظام جمهوری نظامی نو است، درست نمی دانم. اگر نگاه شما به انقلاب فرانسه و نیز آمریکا باشد، این گونه داوری خواهید کرد، وگرنه پیشینه ی نظام مشروطه ی پادشاهی، که خواست ماست، به انگلستان سده ی 17 باز میگردد و پیشینه ی نظام جمهوری به یونان باستان. دوم آنکه بنیادی ترین اصل نظام مطلوب ما هم گردش قدرت و اداره جامعه به دست برگزیدگان مردم است و نهاد پادشاهی وظیفه ای جز حفظ وحدت ملی و کیان کشور نخواهد داشت.
در پایان، اینکه نگرانی شما از پاگیری استبداد به سبب گردشی نبودن مقام پادشاهی نمادین مهم تر است یا نگرانی ما از خطر فروپاشی کشور در نبود یک مقام نمادین پایدار، با رای مردم روشن خواهد شد.
پاینده باشید

به نظر من اشخاصی نظیر این نویسنده بیشتر در راهه حفظ رژیم قلم میزنند.
اولن تمام طرفداران رضا پهلوی مشروطه خواه نیستند و بسیاری جمهوری خواه هستند مثل خودم.
تنها راه پیروزی اتحاد بر هول ایران، و منافع ملی ، آزادی، حقوق بشر و استقلال است و اینها را پهلوی هم قبول کرده .
بعد از پیروزی مردم وقتی در صحنه بماند و قانون اساسی جدید تهیه شود چطوری کسی میتواند دیکتاتور شود؟
چطور است که جنایتکارانی مثل موسوی تبریزی به عنوان آیتاله العظما ، حجت وال اسلام ول مسلمین ...... سید ، استفاده میکنید ولی پسر یک پادشاه نمیتواند شاهزاده باشد....
خیلی ها بانی بدبختی ملت شده اند و بجای عذر خواهی هنوز میکاهند برای نسل جوان دیکته کنند و آنها را فریب دهند چون خواه هان حفظ این رژیم هستند .

متاسفانه بدلایل تاریخی و فرهنکی مردم ایران بسیار استبداد پذیر و در بت سازی بی همتاست لذا حتی بر فرض صداقت در گفتار آقای رضا پهلوی در صورت استقرار نظام پادشاهی خیلی دور نخواهد بود که فرصت طلبان ایشان و یا جانشینانشان را تا مقام خدایی بالا نبرندو همانطور که در مورد دیگران در حال حاضر شاهدیم کما اینکه شعار "خدا. شاه.میهن" را فراموش نکرده ایم. آیا اگر چنین اتفاقی در آینده افتاد فرزندان ما نباید برای تغییر مجددا هزینه های گزافی بپردازند؟ آیا ازموده را آزمودن خطا نیست؟؟

اگر فرهنگ چاپلوسی و پاچه خواری را می‌خواهید به انتقاد بکشید، چرا اوج وقاهت اسلامی آن را مسکوت می‌گذارید. اما شعار «خدا شاه میهن» از این رو فراموش نشده است که هیچ چیزی در آن چاپلوسانه نیست و در تار و پود ایرانی ما ریشه‌ای هزاران ساله دارد. کوته فکران در مقابل آن انقلاب اسلامی می‌کنند، بلند فکران تحقیق تاریخی.

خدایی نمیدونم چطوری روتون میشه این چیزها را بینویسید!! هنوز نظام پادشاهی مستقر نشده این چنین چاپلوسی میکنید اگر مستقر شود خدا به داد خلق اله برسد :)) وانگهی از نظر من پاچه خواری و چاپلوسی چه برای شاه وچه برای امام وچه با ریشه 2500 ساله چه 1400 ساله مذموم است. ضمنا قابل ذکر است نظام پادشاهی با داشتن طرفدارانی مثل شما نیاز به دشمن ندارد.

حتی اگر تمام استدلالات سلطنت طلبان را بپذیریم چه لزومی دارد که سلطنت در خاندان چهلوی باشد ؟ در کشورهای که نظام پادشاهی است پادشاه دارای یک سابقه طولانی خانوادگی است در صورتی که چنین خصوصیتی در خانواده پهلوی وجود ندار د که مزیتی برای آنها ایجاد کند بگذریم که ظاهرا ژن افسردگی و خودکشی در این خانواده یک نکته منفی است از طرف دیگر شبهه ای وجود فرد پرستی و منفعت طلبی در اطرافیان این خانواده زیاد است پس حداکثر در صورت قبول پادشاهی باید مجددا خانواده سلطنتی توسط یک انتخابات مشخص بشود ( با پذیرش حق کاندیدایی خانواده پهلوی) در اینصورت بسیاری از سلطنت خواهان منفعت طلب هم دور این خانواده را خالی میکنند گرچه این حرفها در حال حاضر مصداق ضرب المثل " یکی رو تو ده راه نمی دادند آدرس خونه کدخدا رو میگرفت"

همین که در یک نشریه به اصطلاح سیاسی سعی میکنید با این جمله
"گمان نمی‌کنم این توضیحْ ضروری باشد که این‌جانب طرفدار نظام جمهوری هستم..."
باور های خود را توجیه کنید، نشان از ضعف شما دارد! بقیه نکات بماند برای بعد.

باز سخن من رو دوست خود نویس سانسور کرد چون از شاه طرفداری کردم.دادا اگه شما هم نزاری کسی مثل من هم سخنم رو بگم وخط قرمز شما هم پس از 32 سال فحش وناسزا به ان بزرگ مرد باشه پس .......... تورو به زیبای دموکراسی قسم که نگزارید که از گفتن بیزار شوم.بگو کجای نوشتم بد بود تا شاید دل شکستم از شما جبران شود.اینا که تو نظام جمهوری دست وسرمو شکوندن
-----------
خودنویس: کدام کامنت شما منتشر نشده است؟

تنها یک دلیل برای رد نظام پادشاهی کافی هست و آن این هست که من ، تو و او ، همه ما شانس برابری برای شاه شدن نداریم. اگر یک روزمردم ازپادشاه ناراضی بودند چه کار باید بکنند؟ او را خلع کنند و پسرش را شاه کنند؟ و یا اینکه انقلاب کنند و حکومت جمهوری اسلامی بر پا کنند و اگر از دست ولی فقیه ناراضی بودند، چه کنند؟ حتما باید نظام پادشاهی را برگردانند!!!!

کوشا

فکر میکنم اگر بنا به انتخابات باشه اعقاب قاجاریه شانس خوبی داشته باشند چون هم قدمت بیشتری دارند هم از نظر نماد ایجاد اتحاد ایرانیان، با توجه به اینکه پادشاهان قاجار از اقصی نقاط ایران دختر و عروس برده اند وبنوعی داماد کل اقوام ایرانی هستند میتوانند این نقش را خیلی قوی اجراکنند. ضمنا چون قاجاریه بصورت ژنتیک خوش بنیه هستند در آینده مشکلات کمتری برای جانشینی خواهیم داشت.

ببین دوست عزیز این نظام حاکم به لحاظ ساختار تفاوت چندانی با نظام پادشاهی ندارد فقط از نوع دینی آن است. این نظام بنوعی ادامه صفویه است چرا که بیشتر حکومت فردی است و طبق قانون اساسی رییس جمهور مقام دوم کشور است. ظاهرا شما ما را دعوت به یک دور باطل می کنی و بجای یک حکومت فردی مذهبی بزک شده با عنوان جمهوری یک حکومت فردی غیر مذهبی بزک شده باعنوان مشروطه پارلمانی را پیشنهاد میکنی !! تنها تفاوت آنها غیر از مذهب ، موروثی بودن هست که به احتمال قوی در آینده نزدیک این تفاوت هم بر طرف میشه.ضمنا از جمهوری های هم جوار گفتید. اصلاحات در ایران وترکیه در گذشته هم زمان آغاز شد رضا شاه خدا بیامرز نظام قاجار را سرنگون کرد وخود بعنوان پادشاه جانشین آن شد و علیرغم زحماتی که خود و جانشینش در جهت توسعه ایران کشیدند بواسطه فساد ناشی از حکومتهایی با ساختارهای فرد گرایانه عاقبت به انقلاب و جمهوری اسلامی ختم شد. اما آتاتورک پس از سرنگون کردن حکومت عثمانی نظام جمهوری را جایگزین کرد که علیرغم فراز و نشیبهای فراوان هم اکنون چه به لحاظ سیاسی و چه به لحاظ اقتصادی در منطقه و جهان دارای جایگاه مناسبی می باشد . این همه بدون در اختیار داشتن مواهب منابع زیر زمینی و موقعیت استراتژیک ایران است.

مدیر محترم سایت خودنویس لطفا اعلام فرمایید متوسط زمان لازم برای بررسی کامنتها و سپس درج آنها چقدر است ؟ بعضا اتفاق افتاده که کامنتی را پس از چند ساعت از ارسال درج نموده اید . فاصله زیاد زمان این بررسی موجب اتلاف وقت کاربران و سردی در موضوعات مورد بحث است.
--------
خودنویس: به خاطر تعطیلات، زمان انتشار کامنت‌ها اندکی طولانی شده که عذر می‌خواهیم

فقط من باب اشاره خواستم بگم. خواننده های این متن لطفن کامنتها رو دوباره بخونن و قضاوت کنن در مورد مخالفها و موافقها.
خیلی راحت میشه در مورد متن قضاوت کرد.