دو پرسش بدون پاسخ!

کسانی که بیرون آمدند ایرانیانی بودند با سلیقه‌های مختلف، اما همه معترض به خفقان. در حالیکه خود اصلاح طلبان هم میداند که همه معترضین لزوما هم سلیقه آنها نیستند، شما این وسط چه اصراری داری که همه را منتسب کنی‌ به رسانه‌های سبز؟

تعداد دقیق افراد را هم اگر خیلی‌ علاقمند هستید، میتونید از دوستانتون در فارس نیوز ، ایرنا و تابناک بپرسید که امکانات و امنیت کافی‌ برای شمردن افراد در سطح شهر بزرگ تهران را دارند. خیلی‌ راستگو تر از رسانه‌های سبز هستند، تازه شاید یک سفارش هم دادند که شما براشون بنویسی‌.

اگر همانطوری که رژیم می‌گوید (و احتمالاً بیشتر مورد قبول شما هم هست) فقط یک گروه چند صد نفری هم آماده باشد، باز هم خیلی‌ مهم هست که چند صد نفر جانشان را کفّ دستشون بگذارند.

دارای عزیز!
دیشب شما نوشته ای منتشر کردید که کامنت من هم در زیر آن مورد لطف دوستان قرار گرفت.
مشاهدات من هر چند هوا سریع تاریک شده بود همان است که دیشب صحبتش بود. بیشتر از هر روز دیگری از جمله یکم اسفند شبیه به 22 خرداد بود. جاهایی که من بودم جمعیت کمتر از 1 اسفند به نظر می آمد. من البته چون همه جا نبودم نمی دانم چطور بوده است، ولی ساعتی بین 6-7 بعد از ظهر وقتی به انقلاب رسیدم باز بودن مغازه ها من را به شک انداخت که نکند واقعا مردم حتی یک نفس هم نتوانستند بکشند.
نمی دانم برخی چرا با شنیدن این حرف ها بهشان بر می خورد. ما در اکثریت هستیم به جهت تعداد و نه قدرت و با کمی منظم و با فکر بودن صاحب اکثریت قدرت هم می شویم. حضور یا عدم حضور مردم در این سرگردانی های خیابانی که اصلاح طلبان بی فکر و هدف به آن دامن می زنند ربطی به این موضوع ندارد. این اکثریت بودن ما را جمهوری اسلامی بهتر از هر کسی می داند وگرنه فردا رفراندوم برگزار می کرد و دهان همه ما را می بست. ولی نبود برنامه سازماندهی و هدف روشن فرصت طلبی و بی کفایتی کار را به جایی رسانده که مردم با مراجعه به عقل سلیم متوجه می شوند هزینه حضورشان در مقابل آنچه قرار است به دست آورند بالا(امام راحل) است و خوب نمی آیند. باور کنید هربار که این بحث امام راحل پیش کشیده شده است به خودم قول دادم که دیگر نروم و خوب البته به روزش که می رسد نمی شود. این هم از امروز که کمابیش بود و البته از نظر من به معنای ترسیدن مردم نیست بلکه به دلیل بی فایده بودن متد در پیش گرفته شده است.

دارای عزیز
عده زيادي نيامدند ميداني چرا؟چون فكركردنددارند موردسوءاستفاده قرارميگيرندچون آقايان مثلا اپوزيسيون درمحافلشان مردم راصغیربه حساب مي اورندوميگويند ما مثل وکلای حقوق برای موکلان که سرازمسائل حقوقی در نمی اورند کارمیکنیم. انها میگوینداگرازادی موردنظرمردم برقرارشودممکن است اشتباه کنند!!!!!وکاربدست غیرخودیهای ناباب بیفتد.انهافراموش کرده اندکه همین مردم صغیریک پادشاهی کهن رادرهم کوبیدندوکاررابه انان سپردند.
دارای عزیز! من وقتی بادیگران صحبت میکنم انها هم شکوه دارندکه اینها نتنها حاضربه اعتلاف بادیگران نیستندکه ازحذف دیگراندیشان میدان راخالیترمیبنندغافل از اینکه روزی نوبت خودشان میشود .انها باید این شعربرتولت برشت راهرروزباخودتکرارکنند:
اول به سراغ يهودي‌ها رفتند
من يهودي نبودم، اعتراضي نكردم .
پس از آن به لهستاني‌ها حمله بردند
من لهستاني نبودم و اعتراضي نكردم .
آن‌گاه به ليبرال‌ها فشار آوردند
من ليبرال نبودم، اعتراض نكردم
سپس نوبت به كمونيست‌ها رسيد
كمونيست نبودم، بنابراين اعتراضي نكردم .
سرانجام به سراغ من آمدند
هر چه فرياد زدم كسي نمانده بود كه اعتراضي كند.

سبزها حمله کردند به خودنویس، آخه از روشنگری شما میترسند.
تعداد هم 100 نفری بیشتر نبودن من همرو شمردم. البته به نظرم 50 نفر بودند. اصلا هم سبز نبودند، شاید 10 نفر سبز بودند بقیه سلطنت طلب

شاید ااحساس من هم بسیار شبیه آقای محمدیان است. بهتر است آنها که دستی در کار دارند گوش هایشان را نگیرند و بشنوند صدای مردم را. زمانیکه شب اعتراض، تعداد زیادی از مردم الله اکبر می گویند و روز راهپیمایی یک سوم این تعداد هم نمی آیند به معنی ترس نیست. به این معنی است که مردم هنوز هم پابر جایند ولی این سبک مبارزه را در شرایط فعلی در ست نمی دانند. در ضمن بسیاری را من سراغ دارم که اکنون به راهپیمایی نمی آیند ولی معتقدند اگر روزی هدفمان دموکراسی واقعی بود و گروه پیشرو حرکت خارج از حکومت و اصلاح طلبان و امثال آنها بود، در صف اول تظاهرات خواهند بود. به هر حال ما مردم هستیم که باید به داد خودمان برسیم و در برابر همه دسیسه چینان حتی بی بی سی که قصد علم کردن اصلاح طلبان را دارد و به هر گونه ای سعی دارد شعارهای ضد نظام مردم را نشنیده بگیرد و همه تبلیغاتش در این مسیر است قد علم کنیم.

ویدئویی مثل این یکی را اصلاح طلب ها دیگه نمی تونند به نفع خودشون مصادره کنند:
http://www.youtube.com/watch?v=ZLofGAzX0y0&feature=player_embedded

چرا تن به این قمار نمی دهید که به عنوان اپوزیسیون واقعی جمهوری اسلامی یک روز یا یک هفته پشت سرهم را به عنوان" تظاهرات علیه اصل نظام " اعلام کنید. از باخت می ترسید. اگر مردم جواب منفی بدن حق شان همین ماله کشی اصلاح طلبان است و مسئولیت از دوش ما ساقط شده است. بعد هم میرویم دنبال زندگی مان. من از دوم خرداد بازی خورده این اصلاح طالبان ام و زندگی ام برای همیشه از مدار خارج شده است. بیائید خیال خودمان را یکبار برای همیشه راحت کنیم. زندگی مان به گند کشیده شده است. یا تمام اش می کنیم یا می سازیم اش. بازی به آخر رسیده است. من دیگر با این وضع ادامه نمی دهم و در هیچ تظاهراتی که اصلاح طلبان اعلام کنند حاضر نمی شوم.

برای بازی خوردن از اصلاح طلبان 13 سال بس است. 13 سال از زندگی من را حرام کردید. نمی خواهم دیگر تحمل تان کنم. مدارا بس است.

اتفاقا این راه پیمائی را میتوان به وسیله ای بسیار خوب تبدیل کرد.

باید سه شنبه ها را برای اعتراض جا بیندازیم. در مسیر امام حسین تا انقلاب ساعت پنج بعدازظهر تا هفت، تا هر کجا که توانستیم بدون شعار دادن فقط پیاده روی کنیم. سبزها خیلی خوب همدیگر را در خیابان میشناسند و پیدا میکنند.

هیچ شعاری هم نمیدهیم که بهانه برای سرکوب و دستگیری باشد. هدف فقط تثبیت یک روز مشخص در هفته برای اجرای یک حرکت اعتراضی است فقط با حضورمان بدون هیچگونه شعار. شعار ندادن و فقط حضور فیزیکی داشتن اصل مهم این حرکت است چرا که نمیتوانند آنرا به خشونت بکشانند.

مطمئن باشید که به تدریج میتوانیم ناراضی های بیشتری را جذب این حرکت کنیم بخصوص کارگران بیکار شده و مردمی که در مناطق محروم زندگی میکنند و زیر بار فشار اقتصادی هستند که مسلما در سال 90 این فشار بیشتر میشود.

اما نکته مهم گسترش آگاهی در بین دو گروه فوق است.

پیشنهاد میکنم که مثلا در تهران هر فرد آدرس حداقل پنج خانواده را پیدا کند و به آنها نامه های روشنگرانه بنویسد.

از وعده های دروغینی که خمینی داد که برق را مجانی میکنیم آب را مجانی میکنیم همراه با کپی از روزنامه های زمان انقلاب که در سایتها هست.

همینطور از وعده های دروغین احمقی نژاد که فراوان بوده است. یا هر موضوع روشنگرانه ای که باعث آگاهی مردم شود.

اگر به این کار همت کنیم میتوانیم سه شنبه هائی پر تعداد بوجود بیاوریم.

بدست آوردن آدرسها هم ساده است. با ماشین به مناطق مورد نظر میرویم و چند آدرس را انتخاب میکنیم. هر کس میتواند ابتکار خودش را به خرج بدهد.

نامه ها پست میشوند و هیچ خطری هم ندارد. البته در تمام مراحل پوشیدن دستکش شرط احتیاط است.

از این راه میتوانیم صندوق پستها را به توپخانه ای بر ضد حکومت تبدیل کنیم.حتی میتوانیم سی دی هائی از فیلمهای تظاهرات مردم و عکسهای کشته شده هارا هم بگذاریم. مهمترین قسمت نامه، معرفی و تبلیغ برای سه شنبه های اعتراضی است.

خواسته جنبش سبز عدالت و آزادی برای همه ایرانیان است و ایجاد یک تجمع میلیونی مانند 25 خرداد شدنی است.

تداوم سه شنبه های سکوت و حضور، نیروهای سرکوبگر را کلافه و فرسوده میکند.

لطفا در مورد این مسئله بحث شود.

راستی چقدر خودنویس بین سبزالهی جماعت در دنباله طرفدار دارد